Félagsbréf - 01.02.1959, Page 35

INGIMAR ERLENDUR SIGURÐSSON
HVfLD
Hve ljúft að' mega loka
þreyttum augum
sjá mynd lieimsins hverfa
úr huga
eins og strokið sé huldum
lófa um enni
heyra öskur lífsins hljóðna
í eyrum
falla sem dropa í hafsins
þögn
fiima tímann renna gegnum
vitund
eins og liljómlaust lag sem
deyr
liggja svo einn í endalausu
rúmi
nakinn og hreinn með eilífðina
í hrjósti.
HVfSL 1 MYRKRI
Áður en þú komst var ég vanur að liggja einn
í myrkrinu og óska að einhver væri hjá mér
sem livíslaði nafn mitt eins og þú gerir núna.
Og stundum þegar þögnin var liolust reyndi ég
að livísla eittlivert nafn eins og einhver væri
hjá mér, en ég fann aldrei neitt nógu fallegt.
L