Morgunblaðið - 22.07.2016, Side 12

12 DAGLEGT LÍF
MORGUNBLAÐIÐ FÖSTUDAGUR 22. JÚLÍ 2016
hafðu það notalegt
handklæðaofnum
Vagnhöfða 11 - 110 Reykjavík - www.ofnasmidjan.is - sími 577 5177
Eigum úrval af
Valgerður Þ. Jónsdóttir
vjon@mbl.is
Þær kynntust í bumbusundi íSundlaug Garðabæjar íhaust, báðar óléttar að sínufyrsta barni, og hafa verið
vinkonur síðan. Framan af voru
bumbubúarnir tveir að vonum aðal-
umræðuefni hinna verðandi mæðra.
Síðan Karitas og Sumarliði, eða Kar-
itas Brynja og Hjörtur Sumarliði,
eins og hvítvoðungarnir voru nefndir
fljótlega eftir að þeir litu dagsins
ljós, Karitas 12. febrúar síðastliðinn
og Sumarliði tæpum mánuði síðar, 5.
mars.
„Börnin okkar eru nafnavinir,“
útskýra Sjöfn Ýr Hjartardóttir og
Steinunn Þorsteinsdóttir, sem áttu
það sameiginlegt að hafa hvor um sig
ákveðið nöfn barna sinna fyrir margt
löngu – eða þegar börn voru ennþá
bara í framtíðarspilunum. Að vísu að
því tilskildu að Steinunn eignaðist
stelpu og Sjöfn Ýr strák. Og að pabb-
arnir mölduðu ekki í móinn, svo því
sé haldið til haga.
Börn og bókmenntir
Eftirlætisbók beggja var og er
tveggja binda skáldsaga Kristínar
Marju Baldursdóttur, Karitas án tit-
ils og Óreiða á striga, sem kom út á
árunum 2004 og 2007, en þar kemur
Sumarliði, sonur kvenskörungsins
Karitasar, þó nokkuð við sögu. En
bókmenntir voru ekki efstar á baugi
í bumbusundinu og hvorug hafði
hugmynd um nafnapælingar hinnar.
Ekki fyrr en í fyllingu tímans þegar
Karitas, aðeins fárra vikna gömul,
var formlega kynnt fyrir Sjöfn Ýri,
að í ljós kom að Steinunn hafði nefnt
dóttur sína í höfuðið á fyrrnefndri
sögupersónu. Og Sjöfn Ýr hugðist
nefna son sinn Sumarliða. Upp frá
því snerust umræðurnar ekki bara
um börn heldur líka bókmenntir.
Einkum hina stórbrotnu Karitas, ör-
lög hennar og alls hennar fólks.
„Sumarliði var hvers manns
hugljúfi, óspar á knúsin og heillaði
allar konurnar í Öræfasveit. Hann
var kannski enginn draumakarakter,
til dæmis skildi hann dóttur sína
Silfá eftir hjá móður sinni, þótt hún
hefði þvertekið fyrir að taka barnið
að sér. Okkur fannst nafnið bara svo
fallegt,“ segir Sjöfn Ýr, sem með
„okkur“ á við kærastann, Tryggva
Þór Kristjánsson. Hún hefur lesið
báðar bækurnar mörgum sinnum, og
fljótlega eftir að þau Tryggvi Þór
rugluðu saman reytum segist hún
hafa „látið hann lesa þær“. Tryggvi
Þór tekur dræmt í orð konu sinnar
um að hann hafi verið „látinn lesa“,
enda kveðst hann hafa haft mikla
ánægju af lestrinum.
Hvað gengur Bjarghildi til?
„Þegar við vorum komin upp í á
kvöldin og bæði að lesa átti Tryggvi
Þór til að segja kannski stundarhátt
„nú er Sigmar [maður Karitasar og
faðir Sumarliða] mættur í Öræfin,
Halldóra er að veikjast, hvað gengur
Bjarghildi [systir Karitasar] eig-
inlega til – eða eitthvað álíka,“ rifjar
Sjöfn Ýr upp og útskýrir að Halldóra
sé dóttir Karitasar, sem Bjarghildur
hafi með klækjabrögðum fengið
systur sína til að gefa sér. Kannski
óþarfi að taka það fram, en Bjarg-
hildur er ekki nafn sem fellur Sjöfn
Ýri sérstaklega vel í geð og hún
myndi aldrei nefna barn sitt í höfuðið
á henni. Um Silfá gegnir öðru máli,
en áður en þau Tryggvi Þór vissu
Nafnavinirnir
Karitas og Sumarliði
Sjöfn Ýr Hjartardóttir og Steinunn Þorsteinsdóttir kynntust í bumbusundi þar sem
þær tóku tal saman og ræddu í framhaldinu mest um meðgöngu, fæðingu og börn.
Að gefnu tilefni urðu bókmenntir þó fljótlega aðalumræðuefnið, sérstaklega sög-
urnar um Karitas, örlög hennar og alls hennar fólks, líka Sumarliða, sonar hennar.
Krútt Hjörtur Sumarliði Tryggvason og Karitas Brynja Auðunsdóttir.
Á Landsmóti skáta á Úlfljótsvatni,
sem stendur dagana 17.-24. júlí, eru
nú 2.500 manns samankomnir. Þátt-
takendur koma víða að, en á mótinu
eru um 350 erlendir skátar frá fjór-
tán löndum. Hápunktur mótsins er
hátíðarkvöldvakan á sunnudaginn, en
þema mótsins er ,,Leiðangurinn
mikli“ og tekur dagskráin mið af því.
Þátttakendur flakka á milli fimm ver-
alda, þ.e. Undraveröld, Vatnaveröld,
Skátaveröld, Víkingaveröld og Ferða-
veröld. Skátarnir hafa valið sjálfir
sína dagskrá og á hverjum degi taka
við nýjar áskoranir. Mikið hefur verið
lagt upp úr því að hafa dagskrána
sem fjölbreyttasta, krefjandi,
skemmtilega og lærdómsríka. Í boði
er að fara í gönguferðir, risa fótbolta-
spil, vatnasafarí, bátasiglingu og
margt fleira. Tjaldbúðalífið sjálft er
ekki síður mikilvægt, og trúlega fara
allir heim reynslunni ríkari með góð-
ar minningar í farteskinu.
Bandalag íslenskra skáta (BÍS)
stendur að mótinu. Skátastarf stuðl-
ar að heilbrigðri æsku og virðingu
fyrir samfélagi og náttúru.
Nánari upplýsingar á heimasíðu
mótsins: www.skatamot.is.
Landsmót skáta á Úlfljótsvatni 17.-24. júlí
Skátar flakka á milli fimm ver-
alda í leiðangrinum mikla
Vatnaveröld Börn og unglingar fá tækifæri til að upplifa alls konar ævintýri og
takast á við nýjar áskoranir á hverjum degi á landsmótinu.
Það er sumt í þessu lífi semég botna bara alls ekkertí. Þá sérstaklega af hverjuég þarf að handpumpa
sápunni í almenningslaugunum árið
2016. Þessi uppfinning er sú versta.
Og slysalaus er hún ekki. Heldur
betur ekki. Um daginn fór ég í
sund. Tvö pump; pump, pump, og
sápan fossaðist út. Svo vel lét dæl-
an að stjórn að í barnslegri ein-
feldni töldu eflaust margir ferða-
mannanna sem urðu vitni að þessu
mikla atriði pumpuna vera stór-
sniðuga. Sniðug er hún ekki, en ég
skildi sáttur við í bili og fór í laug-
ina.
Af sundferðinni er ekki frá
mörgu að segja. Heitt og kalt
kombóið var tekið nokkrum sinnum
og er það til fyrirmyndar hvað er
búið að koma upp mörgum ísböðum
í almenningssundlaugum á
höfuðborgarsvæðinu. Mikil
heilsubót.
Ísböðin eru yfirleitt gerð
fyrir einn. Jafnvel tvær
smágerðar eða tvo mjög
góða vini í venjulegri stærð.
Eða það hélt ég! Reglur
samfélagsins hafa
greinilega ekki náð að
halda í við þessa öru
þróun í ísbaðs-
málum hér á
landi. Fé-
lagslegt
taumhald á
hreinlega ekki
við þegar ísböð eru annars
vegar.
Þarna ligg ég í karinu og
finn hvernig ég herpist all-
ur saman í kuldanum þegar
tveir ferðamenn bjóða góðan
daginn og gera sig líklega til
að troða sér ofan í. Þeir fött-
uðu það náttúrulega um leið og þeir
voru komnir ofan í hversu slæm
hugmynd þetta var hjá þeim.
Næstu þrjátíu sekúndur á eftir ein-
kenndust af vandræðalegri þögn
þar sem við horfðum hver á annan,
engin undankomuleið fyrir augun
þar sem við snerum allir þrír á móti
hver öðrum. Hálfa mínútan leið
eins og korter og sekúndurnar sem
það tók að klofa yfir þá, á meðan
vandræðalegu brosin héldu sér á
vörum okkar allra, annað eins.
Sápupumpan var á sínum stað
þegar í sturtuna var
aftur komið. En
núna var búið að
tjúna upp þrýsting-
inn eða gera eitt-
hvað annað eins
sniðugt. Af svo
miklum krafti
kom sápan út að
hún skaust af lóf-
anum og í augað
á mér. Ég lifði
þetta sem betur fer
af en held mig frá
þessari fornaldar-
græju í næstu heim-
sókn.
»Þeir föttuðu það nátt-úrulega um leið og
þeir voru komnir ofan í
hversu slæm hugmynd þetta
var hjá þeim. Næstu þrjátíu
sekúndur á eftir einkennd-
ust af vandræðalegri þögn.
Heimur Andra Steins
Andri Steinn
Hilmarsson
ash@mbl.is
Grasagarður Reykjavíkur í Laugardal stendur
fyrir fjölbreyttri fræðslu fyrir almenning árið
um kring. Eins og undanfarna föstudaga verð-
ur boðið upp á hádegisgöngu um garðinn kl.
12-12.30 í dag, föstudag, 22. júlí. Fjallað verð-
ur um starfsemina, sögu, garðræktun og
safngripi. Gengið er frá aðalinnganginum við
Laugatungu. Aðgangur ókeypis og allir vel-
komnir. Síðasta hádegisgangan á föstudegi í
sumar verður 26. ágúst.
Endilega …
… gangið um Grasagarðinn
Í sumarskrúða Kúlulykill úr Hi-
malajafjöllum í Grasagarðinum.
Morgunblaðið/Þorkell