Morgunblaðið - 28.07.2016, Blaðsíða 25

MORGUNBLAÐIÐ FIMMTUDAGUR 28. JÚLÍ 2016
Atvinnuauglýsingar
Blaðbera
Áhugasamir hafi samband
við Guðbjörgu í síma 860 9199
vantar í sumarafleysingar
í Keflavík
Raðauglýsingar
Félagsstarf eldri borgara
Árskógar 4 MS fræðslu- og félagsstarf kl. 14-16.
Gjábakki Handavinna kl. 9.
Gullsmári Handavinna kl. 9, ganga kl. 10, handavinna kl. 13. Hár-
greiðslustofa og fótaaðgerðastofa á staðnum, allir velkomnir!
Hvassaleiti 56-58 Félagsmiðstöðin er opin kl. 8-16, morgunkaffi og
spjall til kl. 10.30, dagblöðin og púsl liggja frammi, morgunleikfimi kl.
9.45, spilað botsía kl. 10, matur kl. 11.30. Spiluð félagsvist kl. 13.15,
kaffisala í hléi, fótaaðgerðir, hársnyrting.
Norðurbrún 1 Morgunkaffi kl. 8.30, morgunleikfimi kl. 9.45, bóka-
bíllinn kl. 10-10.30, viðtalstími hjúkrunarfræðings kl. 10-12, upplestur
kl. 11, opin listasmiðja með leiðbeinanda kl. 13-16, ganga með starfs-
manni kl. 14. Uppl. í síma 411 2760.
Smáauglýsingar
Sumarhús
Sumarhús – Gestahús –
Breytingar
Framleiðum stórglæsileg sumarhús
í ýmsum stærðum.
Tökum að okkur stækkun og
breytingar á eldri húsum.
Smíðum gestahús – margar
útfærslur.
Sjáum um almennt viðhald á
sumarhúsum og sólpöllum.
Setjum niður heita potta og
smíðum palla og skjólveggi.
Áratugareynsla –
endilega kynnið ykkur málið.
Trésmiðja Heimis, Þorlákshöfn,
sími 892-3742 og 483-3693,
www.tresmidjan.is
Iðnaðarmenn
Byggingavörur
Harðviður til húsabygginga
Sjá nánar á www.vidur.is
Vatnsklæðning, panill, pallaefni,
parket, útihurðir o.fl. Gæði á góðu
verði. Nýkomnar Eurotec A2 harð-
viðarskrúfur. Penofin harðviðarolía.
Indus ehf., Óseyrarbraut 2, Hf.
Upplýsingar hjá Magnúsi í símum
6600230 og 5611122.
Ýmislegt
Bílaþjónusta
GÆÐABÓN
Ármúla 17a
Opið mán.-fös. 8-18. S. 568 4310
Það besta fyrir bílinn þinn
Alþrif, djúphreinsun, mössun, teflon,
blettun, bryngljái, leðurhreinsun.
Ökukennsla
Vönduð, vel búin kennslubifreið
Subaru XV 4WD .
Akstursmat og endurtökupróf.
Gylfi Guðjónsson,
sími 6960042,
Húsviðhald
✝ Guðrún Gunn-arsdóttir var
fædd 7. sept. 1933.
Hún lést á hjúkr-
unarheimilinu
Hömrum í Mosfells-
bæ 23. júlí 2016.
Foreldrar henn-
ar voru Kristín
María Jóhanns-
dóttir og Gunnar
Guðjónsson, bóndi
að Gestsstöðum í
Sanddal í Borgarfirði. Systkini
Guðrúnar voru Guðmundur
kennari, Jóhanna húsfreyja, og
Sesselja hjúkrunarfræðingur.
Guðrún giftist 25. des. 1956
Ingimar Sveinssyni, bónda á Eg-
ilsstöðum á Völlum. Foreldrar
hans voru Sveinn Jónsson, bóndi
á Egilsstöðum, og Sigríður
Fanney Jónsdóttir húsfreyja.
Börn Ingimars og Guðrúnar
eru: 1) Sigríður Fanney, f. 23.
apríl 1957, líffræðingur, gift
Lars Christensen hagfræðingi;
þau eiga tvö börn, Magnús og
Maríu, og er fjölskyldan búsett í
Danmörku. 2) Gunnar Snælund-
ur, f. 19. feb. 1960, fjármála-
stjóri, kvæntur Anne-Mette
Skovhus viðskiptatúlki; þau eiga
þrjú börn, Marenu Kristínu,
Markús Snælund og Önnu Vig-
dísi og er fjölskyldan búsett í
hún starfaði með Kvenfélaginu
Bláklukku um áratuga skeið og
var formaður þess um árabil,
einnig sat hún í barnavernd-
arnefnd Egilsstaðahrepps og
hafði umsjón með orlofssjóði
Sambands austfirskra kvenna.
Þegar börnin voru komin á legg
fór hún aftur að vinna utan
heimilis og vann á skrifstofu
Kaupfélags Héraðsbúa.
Guðrún hafði yndi af hestum
og starfaði lengi með Hesta-
mannafélaginu Freyfaxa og var
formaður þess um tíma og
keppti á fjölmörgum hesta-
mannamótum. Hún var fulltrúi
á landsþingi hestamannafélaga
um árabil og sat í stjórn Lands-
sambands hestamanna, en hún
var fyrsta konan sem tók sæti
þar. Guðrún hafði dómararétt-
indi í góðhesta- og íþrótta-
keppni hestamanna og dæmdi á
lands- og fjórðungsmótum auk
móta heima í héraði.
Ingimar og Guðrún bjuggu á
Egilsstöðum til ársins 1986 en
fluttu þá til Hvanneyrar þar
sem Ingimar tók við kenn-
arastöðu við Landbúnaðarhá-
skólann. Þar var Guðrún gjald-
keri Landbúnaðarskólans til
ársins 2002. Árið 2011 fluttu
þau í Mosfellsbæ þar sem þau
hafa búið síðan.
Útför Guðrúnar fer fram frá
Háteigskirkju í dag, 28. júlí
2016, kl. 13. Minningarathöfn
verður í Egilsstaðakirkju 30.
júlí og jarðsett verður í heima-
grafreitnum á Egilsstöðum að
henni lokinni.
Danmörku. 3)
Kristín María, f. 31.
mars 1962, mynd-
listarmaður og
kennari, gift Jó-
hannesi Eyfjörð Ei-
ríkssyni öryggis-
stjóra; þau eiga
þrjú börn, Guðrúnu
Ýri, Matthías og
Andra; þau búa í
Mosfellsbæ. 4) Ás-
dís, kennari, f. 7.
nóv. 1967, d. 13. sept. 2012. 5)
Sveinn Óðinn, f. 2. nóv. 1972,
verkefnastjóri, kvæntur Guð-
rúnu Halldóru Vilmundardóttur
verslunarmanni; þau eiga tvö
börn, Ingimar Örn og Hafdísi
Rún, og er fjölskyldan búsett á
Selfossi.
Guðrún var þrjá vetur í
Reykholti, frá 1950-1953, og
lauk þar landsprófi, fór síðan í
Samvinnuskólann og lauk prófi
þaðan árið 1954. Að honum
loknum réðist hún sem ritari á
skrifstofu til Kaupfélags Hér-
aðsbúa á Reyðarfirði og vann
þar við skrifstofustörf þar til
hún settist að á Egilsstöðum þar
sem eiginmaður hennar, Ingi-
mar Sveinsson, var bóndi. Síðar
vann hún einnig hjá Brunabóta-
félagi Íslands á Egilsstöðum.
Guðrún var virk í félagsmálum;
Það var ávallt gott að vera í ná-
vist tengdamóður minnar, Guð-
rúnar Gunnarsdóttur, því þar fór
kona sem bjó yfir mikilli hjarta-
gæsku. Þegar við fjölskyldan fór-
um í heimsóknir á Hvanneyri, þar
sem þau Ingimar eiginmaður
hennar bjuggu um árabil, og síðar
í Mosfellsbænum, þá voru móttök-
urnar ávallt höfðinglegar. Guð-
rúnu var alltaf mikið í mun að taka
vel á móti gestum og að öllum liði
vel í hennar félagsskap. Guðrún
var stolt yfir því sem var henni
kærast, börnunum sínum og
barnabörnum sem voru hennar
ríkidæmi. Hún lagði metnað sinn í
að halda gott heimili fyrir fjöl-
skylduna og sjá til þess að allir
hefðu það sem þeir þurftu og í öllu
hennar amstri þá bjó hún yfir
miklum myndugleika. Eitt af
stóru áhugamálunum sem hún og
Ingimar stunduðu saman var
hestamennskan. Hana stundaði
Guðrún af kappi allt þar til hana
skorti þrótt til að sinna hrossun-
um sem þau hjónin lögðu mikla
natni við að gera að einstökum
gæðingum. Það voru að sjálfsögðu
ávallt til staðar „barnahestar“ og
við eigum margar ljúfar minning-
ar frá þeim góðu stundum er Guð-
rún á sinn ljúfa hátt leiðbeindi
börnunum varðandi það sem sneri
að hestamennskunni.
Ljóðagerð var Guðrúnu einnig
hugleikin og hafði hún einstaka
ánægju af því að yrkja um sín
hugðarefni. Hún átti það til að
heiðra fjölskyldu og vini við hátíð-
leg tækifæri með því að fara með
heilu bálkana sem hún hafði ort í
tilefni afmælis eða annars við-
burðar. Þessir upplestrar voru
Guðrúnu afar gefandi og veittu
mikla gleði.
Guðrún hafði einnig einstak-
lega mikla ánægju af hannyrðum
og prjónaskap og ófáar peysur og
ullarsokkar sem hafa yljað okkur
og sérstaklega börnunum í gegn-
um tíðina. Hafa barnapeysurnar
gengið barn fram af barni enda
einstakar og fallegar gæðaflíkur
sem af prjónum hennar runnu.
Allt sem Guðrún tók sér fyrir
hendur á þessu sviði bar með sér
mikið listfengi og margt af því
sem hún skapaði í höndunum var
einstaklega vandað og fallegt. Það
eru hlýjar minningarnar sem
fylgja þessum flíkum því natnin
við handverkið og listfengið var
einstakt og hugurinn sem fylgdi
var elskulegur, heill og einlægur.
Þegar við Stína komum með
börnin í heimsóknir á Hvanneyri á
sínum tíma þá var hátíð hjá Guð-
rúnu því að fátt fannst henni
skemmtilegra en að fá að njóta
samvista við barnabörnin. Var þá
iðulega búið að finna til leikföng,
bækur, skipuleggja ferðir í hest-
húsið og reiðtúra, fara í könnunar-
ferðir til þess að rýna í rósir og
önnur gull í garðhúsinu, skoða
lömbin og svo náttúrulega að
koma útsæðinu niður í garðinn á
Hvanneyri. Að liðnum degi þá
fylgdi þessum ævin-
týraheimsóknum kaffi og kleinur,
dúkað borð, lambalæri, sykraðar
kartöflur og tilheyrandi meðlæti.
Allt eru þetta kærar minningar
um einstaka og hjartahlýja
tengdamömmu og ömmu.
Minningin sem lifir áfram er
um sterka og hlýja konu sem bjó
yfir mikilli reisn og átti meira en
nóg af umhyggju og ástúð fyrir þá
sem hún unni. Við kveðjum
tengdamóður og ömmu með hlýj-
um minningum og söknuði.
Jóhannes Eyfjörð.
Elsku amma.
Fyrstu minningar mínar um
þig eru þegar ég fór í heimsókn til
þín og afa á Hvanneyri þar sem ég
fékk að skoða allar gullfallegu og
ilmandi rósirnar sem þú ræktaðir
í garðhúsinu. Eftir að hafa skoðað
þær vel og vandlega og fundið rós-
ina sem blómstraði hvað best og
var fallegust af þeim öllum klippt-
ir þú hana úr rósabeðinu, gafst
mér og svo fékk ég að taka hana
með mér heim.
Eftir heimsóknirnar til þín,
þegar við keyrðum úr hlaði stóðst
þú undantekningarlaust í dyrun-
um, óskaðir okkur góðrar ferðar
og veifaðir þar til að við vorum
komin úr augsýn.
Mér þykir svo ofboðslega vænt
um þessar minningar, elsku
amma, því þú ert rósin sem
blómstraðir hvað best og varst fal-
legust af þeim öllum.
En eins og rósina í garðhúsinu
þá er nú búið að klippa þig úr rósa-
beðinu og fara með þig heim, og
nú er það ég sem stend í dyrunum,
veifa þér og óska þér góðrar ferð-
ar, amma mín.
Guðrún Ýr Eyfjörð.
Síðastliðinn laugardag, þann
23. júlí, lést elskuleg amma okkar
á hjúkrunarheimilinu Hömrum í
Mosfellsbæ í faðmi fjölskyldu
sinnar – eiginmanns, barna og
barnabarna.
Við ólumst upp í Danmörku og
því gátum við ekki heimsótt ömmu
oft á ári, en þegar við vorum litlar
eyddum við sumarfríunum á
Hvanneyri hjá ömmu, afa og Ás-
dísi, og hlökkuðum til þess á
hverju ári þegar nær dró sumri.
Stundir okkar með ömmu eru
meðal okkar bestu æskuminn-
inga. Þessi frí voru ein óslitin
skemmtun, þrungin kærleika og
óteljandi skemmtilegum atburð-
um sem eru dýrmætar minningar.
Amma gerði sérhvert frí að ein-
hverju alveg sérstöku.
Amma var mikil hannyrðakona
og við höfum eytt löngum stund-
um við að fylgjast með og læra af
henni. Hún var alltaf boðin og bú-
in að hjálpa okkur og kenna, eink-
um þegar við misstum niður
lykkju eða þurftum að þræða nál.
Amma og Maren stofnuðu sauma-
klúbb þegar við hin fórum í reið-
túr. Þó að amma gæti ekki lengur
farið á hestbak kom hún samt oft
með. Hún kom á bílnum og fann
góða útsýnisstaði þar sem hún gat
fylgst með okkur ríðandi um sveit-
ina. Í lengri reiðtúrum útbjó hún
nesti og færði okkur og borðaði
með okkur á áningarstað.
Og ekkert sumar leið án þess að
amma bakaði: kleinur, vöfflur og
pönnukökur í stöflum. Þá var ekki
skorið við nögl í sykri eða rjóma
þegar við öll – amma, afi, Ásdís,
Magnús, Maren og María – sett-
umst saman eftir langan dag með
saumaskap, prjónaskap, reiðtúr-
um og annarri skemmtun, að
pönnukökuborðinu. Pönnsurnar
hennar ömmu voru feitar af þeytt-
um rjóma og heimatilbúinni sultu
sem við úðuðum í okkur þar til við
stóðum á blístri.
Sem börn áttum við erfitt með
að skilja þá erfiðleika sem amma
þurfti að takast á við í sjúkdómi
sínum en eftir að við urðum eldri
skiljum við betur hve sterk og
ákveðin hún var. Við höfum dáðst
að kjarki hennar og viljastyrk til
að halda alltaf áfram og láta sjúk-
dóminn ekki vera sér fjötur um fót
þegar við vorum annars vegar.
Með mikilli ástúð og kærleika
munum við ætíð geyma allar dýr-
mætu minningarnar um ömmu
okkar.
María og Maren.
Guðrún Gunnarsdóttir, eigin-
kona Ingimars móðurbróður
míns, er látin eftir langvinna sjúk-
dómsbaráttu.
Sem barn að aldri man ég þeg-
ar þær amma mín og mamma
hvísluðust á um það hvað hann
Ingimar skryppi oft niður á Reyð-
arfjörð og það tísti svolítið í þeim.
Svo flutti Guðrún heim í ömmuhús
þar sem þau Ingimar bjuggu á
meðan þau byggðu húsið sem þau
síðan bjuggu í lengst af sína bú-
skapartíð. Skömmu síðar eignuð-
ust þau sitt fyrsta barn og ég, þá
fimm ára, hafði aldrei séð neitt
dásamlegra.
Guðrún kom vetrarpart í Hús-
mæðraskólann á Hallormsstað
þar sem móðir mín var skólastýra,
til að frama sig í hannyrðum og
matseld. Hún var með Siggu
Fanneyju litlu með sér og ég hafði
hana fyrir brúðu þótt svo ætti að
heita að ég ætti að leika við hana.
Mín mesta sorg þennan vetur
varð að ég fékk umgangspest og
fékk bara að sjá Siggu Fanneyju í
fangi móður sinnar í dyrunum að
herberginu þar sem ég lá.
Börn Ingimars og Guðrúnar
urðu fimm og segja má að þau hafi
verið mér sem yngri systkini og
heimilið þar, sem mitt annað
heimili. Þar var mér ætíð tekið
með kærleik og blíðu og flauels-
graut með berjasaft út á í kaup-
bæti á sunnudögum! Á þessum ár-
um þótti mér undarlegt, þegar
þau hjónin drifu sig á hestbak eftir
kvöldmat eftir langan vinnudag,
en bæði höfðu þau yndi af hestum
og áttu margar yndisstundir á
hestbaki á björtum sumarkvöld-
um í fögru umhverfi Egilsstaða.
Guðrún var afar góður knapi og
glæsileg á hestbaki og þótti tíð-
indum sæta þegar hún fór að
keppa á hestamannamótum en
slíkt lögðu konur ekki mikið fyrir
sig í þá tíð.
Guðrún var félagslynd og tók
virkan þátt í félagsstarfi. Ásamt
móður minni og ömmu var hún
mikilvirk í Kvenfélaginu Blá-
klukku á Egilsstöðum og var for-
maður þess um hríð. Guðrún var
vinamörg og vinaföst og einn
traustasti vinur móður minnar var
hún á meðan sú síðarnefnda lifði.
Að loknum umbrotatímum á ung-
lingsárum mínum sagði mamma
mér að þá hefði Guðrún haldið í
sér vitinu.
Guðrún og Ingimar fluttu til
Hvanneyrar um miðjan níunda
áratuginn og þótti Guðrúnu gott
að koma aftur í sína heimasveit,
Borgarfjörðinn, þótt hún hefði
alltaf unað sér vel á Egilsstöðum.
Þá tók hún aftur upp samband við
gamla vini og skólafélaga og eign-
aðist marga nýja og þar, ekki síð-
ur en fyrir austan, var hún virt og
vinsæl.
Það var mikið áfall þegar Guð-
rún greindist með Parkinsons-
veiki um og upp úr sextugu en hún
tók því af æðruleysi og tókst á við
sjúkdóminn af kjarki og þolgæði.
Þrátt fyrir sjúkdóminn áttu þau
Ingimar mörg góð ár á Hvanneyri
og undu sér þar vel og alltaf var
yndislegt að koma til þeirra. Ann-
ar sjúkdómur, sem þó herjaði ekki
á Guðrúnu sjálfa, tók ekki síður á
hana, en dóttir þeirra, Ásdís,
barðist við hvítblæði í sjö ár, þar
til hún loks féll fyrir þeim vágesti
fyrir fjórum árum. Var hún for-
eldrum sínum, sem og öllum sem
hana þekktu, mikill harmdauði.
Nú eru þær mæðgur samein-
aðar á ný í sólarlaginu.
Ég votta Ingimar frænda mín-
um og Siggu Fanneyju, Monna,
Stínu Maju og Sveini Óðni og fjöl-
skyldum þeirra samúð mína við
fráfall góðrar og merkrar konu.
Ingunn Ásdísardóttir.
Guðrún
Gunnarsdóttir
Morgunblaðið birtir minn-
ingargreinar endurgjalds-
laust alla útgáfudaga.
Skil | Þeir sem vilja senda Morg-
unblaðinu greinar eru vinsam-
lega beðnir að nota innsendikerfi
blaðsins. Smellt á Morgunblaðs-
lógóið í hægra horninu efst og
viðeigandi liður, „Senda inn
minningargrein,“ valinn úr felli-
glugganum. Einnig er hægt að
slá inn slóðina www.mbl.is/
sendagrein
Minningargreinar