Svava - 01.09.1898, Blaðsíða 12

108
IIJN RIÍTTA OG HIN RANGA MVSS DALTON.
eÍDS inn og sagði: ’Gættu Jiess að þessi unga stulka
komist ekki út‘, og ég verð auðvitað að gera það, sem
liann segir, því hann er gamall vinur minn‘, sagði konan.
’En þér ætlið þó ekki að sperra mig hér inni?‘ spnrði
Brita í bænarróm,
’Eg verð að gera það. Ég get ekki annað en lilýðu-
nst skipun hans,1 svaraði hún. ’En,‘ bætti hún við. ’Yð-
ur skal ekki verða gert neitt ilt; það megið þér vera
vissar nm. Ilvaða ástæðu 'sem hann hefir til að halda yð-
ur hér sem fanga, þá, er ekki tilgangur lians sá, að gera
yður iltb
’XIvernig vitið þér það?‘ greip Brita fram í. ’Hann
lét sem lianu setlaði að- flytja mig til Brentwood, en klór-
óformeraði mig samt. Er það eklci nógu iltl'
’Hann varð að gera það, til þess að geta komið yður
hingað hávaðalaust, eins og þér skiljið1.
’Hvað er ég langt í burtu frá Brentivood?' spurði
Brita.
’GÓðan spöl. Líklega kringum tvær mílur.
’Þrælmennið, að hann skildi nota ókunnugloika minn
á staðháttum til að narra mig inn í slíka gildru sem þessa.
En, þér kennið í brjósti um mig; ég bið yður að sleppa
mér út, svo ég komist til vina nxinna‘.