Svava - 01.09.1898, Blaðsíða 9

—105—
eitHi'prmar í ]íkamanum“—er eítthvað meira en fögur
skáldleg líking. í stuttu máli: áká&r gcðshrœringar
'eiða að fa leyfi til að brjótast ut. —,,Oef sorginni
loálfrelsi !.“•
Yl.
„Andvarp er d'jup innandan, er brjóstvöðvarnir styðja
að, og dragast magavöðvarnir um leið saman“, segir L.
Hill. Hrygð,. þreytu-tilfinning, og leiðindi eru jafnaðar-
lega samfei'ða stuttum andardríetti, og einmitt undir slík--
um kringumstæðuin eru andvörp (stunur) tíðust
Andvölp eru að því leyti boll, að Jiau flýta blóðhreins-
aninni og lungnablóðrásinni, og það er einmitt af ofan-
töldum ástæðum, að menn stundum andvarpa, þegnr mcnn
„Standa á öndinni af' atbygli“' — í>að er að segja : þeg-
ár eftirtektin er svo önnum kafin., að menn svo að segja
gleyrna. að ifraga andnn.
VII.
í>að er yarla efamál, að tilgangurinn. með geispun--
um er sá, að æfa vöðva, er leDgi bafa verið starflausir,.
Qg líka sá, að herða á blóðrásinni, sem orðin er seinfara
af þessu starflcj'si. Þess vegna geispa menn oft, er menn.
bafa lengi verið í sömu skorðum, t. d. þegar menn vakna
á niorguana. Til alls. þessa á. sú leiðinda-tilfinnjng róJ;