Svava - 01.09.1898, Blaðsíða 21

mu KÉTTA OG HIJ BANGA MISS DALTON. 117
Heuni fanst sem titiingur liði um sig þegsi' iiann
snerti hana, og hún vissi af hverju hann kom, vissi að
hann kom af ást. Frá |>vf hún fyrst sá Eirík, hafði þessi
ávstar-ástríða vaxið dag frá degi þann tíma sem hun var
búin að vera á Brentwood, og að síðuvtu knúð fram þann
ásetning að reyna að ná í Eirfk.
’Einungis að Carlos værr nú dau ður', hw gsaci hún.
’Þér hreyttuð ekki hyggflega, Brita, að fara einsöm-
ul út um þetta Jeyti. Hver veit nema einhver flæking-
urinn iiggi f lejmi í skóginum hér í nánd‘.
’Mór datt það ekki í hug‘, svaraði hún. ’En nú ætla
ég að hátta og vita hvort ég sofna ekki. Góða nótt, Ei-
rfkur‘, bætti hún við og rétti honum hendina.
Hann gat ekki komist hjá því að taka í hendi henn-
ar, e‘n í livert sinn sem hann gerði það, fór um hann við-
bjóðskendur hroilar og eíi um hreinskilni hennar.
Um leið og hún gekk inn 1 herbergi sitt, hugsaði
bún ineð sjálfri sér ; ’Ég var lánsöm að hann mætti mér
ekki við garðshliðið, því þá veit ég ekki hvaða afsök-
un ég hefði átt að hafa‘.
Eiríkur spurði sjálfan sig í öðru lagi: ’Sagði hún nú
satt. Þetta er í annað s inn sem liún er einsömnl úti.
í gærkveldi fór hún út, þegar hún skildi við okkur,en
éar vildi ekki elta hana, svo hún héldi eigi að ég væri