Svava - 01.09.1898, Blaðsíða 38

134
60LDE í'ELL’s LEYNDAEMALID.
síðan ,ég, fyvÍL' möigum úruni, snévi lienni við. Líttu á,
Alice ! Þetta ev follegt andlit'.
Lafði Arden starði á hana. Já, það var vissulega
fallegt andlit: ung og fögur með engilbjartan yfirlit, und-
wrfögur blá augu ogmikið og frítt gullbjart hár; munnur-
inn fríður með bros á vörunum, augabrýrnar dökkar.
’Og þetta er lafði Sybylla’, sagði l.afði Arden. En,
Leo, mér sýnist- sem augu hennar leiftri til mín, og varir
hennar brosi1.
Hið stolta yfirbragð lávarðarins varð mýrkt.
’Segðuslíkt ekki, Alice‘, hrópaði hann. ‘Mér er
óíreðfelt, að lrevra slíkt1.
’Hún lítur unglega og saklcysislega út, Loo, og barns-
legt bros leikurá vörum honuar*.
’Saklaus1, mœlti .hann, ‘nei, húu var fjarri því. Eg
skal segja þér, Alice, hvað hún gerði; og þá muntu skilja,
livers vegna eiginmaður hennar snéri myndinni við, og
lét hana liorfa að veggnum, og vildi aldrei framar líta á
liana. Ég skal segja þér söguna, því þú átt að vita alla
sögu þessa forna kastala. Hún var ung, eins og þú sérð;
liún var enda uug þegar þessi mynd var tekin af lienni.
Eiginmaður lienuar. Adalbert jarl, lifði á stjórnarárum
Goöige II.
Hann var tiltöluloga gamall maður orðiun, þegar
hann fyrst kvntist henni og fékk heita ást á henni. Ilún