Morgunblaðið - 21.09.2017, Blaðsíða 12

Morgunblaðið - 21.09.2017, Blaðsíða 12
12 DAGLEGT LÍF MORGUNBLAÐIÐ FIMMTUDAGUR 21. SEPTEMBER 2017 Borgfirska söngkonan Soffía Björg Óðinsdóttir hefur vakið athygli fyrir tilfinningaþrunginn söng og lagasmíðar en hún sendi frá sér sína fyrstu plötu sl. vor. Soffía Björg er fædd og alin upp í stórum systkinahópi á bænum Einarsnesi í Borgarfirði en hún flutti til höfuðborgarinnar 19 ára. Þar bjó hún í áratug en flutti aftur heim í Borgarfjörðinn, þar sem hún kann best við sig. Soffía Björg segist fá innblástur frá náttúrunni í sinni listsköpun og nú ætlar hún að halda tón- leika á Söguloftinu á Landnámsseti Íslands í Borgarnesi, á morgun, föstudaginn 22. sept., klukkan 20. Sumir segjast skynja gamla sál hjá Soffíu Björgu þegar hún syngur. Unga söngkonan með gömlu sálina Soffía Björg syngur á Landnámssetrinu Morgunblaðið/Árni Sæberg Tónlistarkona Soffía Björg Óðinsdóttir. Pelsfé „Gutar“ í eigu Kristínar Halldórsdóttur sem býr í Svíþjóð og hópurinn heimsótti. Mynd- in var tekin um síðustu helgi og kindurnar eru því í sumarull, en þær voru rúnar í lok febrúar. Kristín Heiða Kristinsdóttir khk@mbl.is Þegar feldfé er valið til ræktunar erhárafarið á kindinni fyrst skoðað oggengið úr skugga um að það sé einsfullkomið og hægt er. Því næst er mýkt og fegurð togháranna skoðuð og að lok- um vaxtarlag, eða kjötið, sem er aukaafurð. Þetta er ólíkt því sem við höfum vanist hér á Íslandi; þar hefur kjötið verið í forgangi í sauð- fjárrækt og ullin nýtt í spuna en ekki lögð nægjanleg ræktun í skinnin,“ segir Kristbjörg Hilmarsdóttir, feldfjárræktandi og bóndi á bænum Þykkvabæjarklaustri, en hún skellti sér ásamt nokkrum öðrum Íslendingum í sum- ar til Svíþjóðar og Danmerkur og heimsótti þar feldfjárræktendur. „Við heimsóttum hina dönsku Anne Hjelm sem er ein aðalmanneskjan hjá feldfjár- samtökunum í Danmörku. Hún er með 43 full- orðnar feldfjárkindur, en algengt er að feld- fjárbúin séu einungis með tíu til þrjátíu kindur. Í Svíþjóð heimsóttum við svo íslenska feldfjárræktarkonu, Kristínu Halldórsdóttur, sem býr í Smálöndunum. Það var virkilega gaman og afar gefandi, munaði svo miklu að hafa Kristínu sem túlk af því hún þekkti það sem var verið að fjalla um. Hún lifir og hrærist í þessu og gat útskýrt vel fyrir okkur og skildi spurningarnar okkar.“ Hálf milljón borguð fyrir ásetningshrúta Kristín sá líka um að túlka fyrir þau í Ís- lendingahópnum sem fóru á námskeið í feld- fjárrækt hjá sænskum ríkisdómara, eftir að hafa fylgst með honum meta lömbin á búi Kristínar. „Hann fræddi okkur um ræktun á Got- landsfénu sem Kristín ræktar og þá einstöku feldeiginleika sem það fé hefur. Ríkisdómari er sá sem dæmir féð þegar búið er að velja það besta úr úrvali sænsku hrútlambanna. Hvert lamb hefur farið í gegnum nokkra dóma þegar það kemur fyrir ríkisdómara og að lokum finna ríkisdómararnir bestu einstaklingana af öllu svæðinu til undaneldis. Einstaklingur er bæði metinn áður en hann hefur verið klipptur og eftir að ullin hefur vaxið aftur. Skinnið þarf að vera alveg gallalaust að sjá á lifandi kindinni. Í Danmörku er verið að selja ásetningshrúta á uppboði á hálfa milljón, þetta er eins og stóð- hestar á Íslandi þegar gæðin eru orðin svona mikil og hrúturinn efnilegur.“ Víkingarnir komu með Gotlandsfé með sér hingað til Íslands Kristbjörg segir að feldfjárrækt sé nokk- uð sérstök, því bændur hafi þar meira út úr skinnum fjárins en kjötinu. „Fyrir vikið er áherslan í ræktuninni öll á skinnin, að þau verði sem fallegust þegar búið er að klippa þau og súta. Þar er mýkt og feg- urð aðalmálið, en þessar gærur eru notaðar í allt mögulegt; fatnað, húsgögn, púða, teppi, kerrupoka fyrir börn og hvers konar gæru- vöru. Einnig eru þær notaðar heilar til að leggja hvar sem fólki hentar, á gólf, rúm, sófa eða stóla.“ Kristbjörg segir að feldféð í Danmörku og Svíþjóð sé annars konar fé en það sem hún ræktar hér á Íslandi. „Féð sem víkingarnir komu upphaflega með til Íslands var sumt Gotlandsfé af norrænum slóðum og það er talið að íslenska sauðféð sé að hluta til komið út af þessum sama stofni. Íslenska féð er að mörgu leyti ekkert ólíkt þessu feldfé sem við sáum í heim- sókn okkar í Danmörku og Svíþjóð. Það er kennt við Gotlandseyjar og kallað pelsfé, en vagga feldfjár er á Gotlandseyjum.“ Reyna að seinka vexti á þeli Kristbjörg segir allt feldfé vera grátt og pelsféð sem þau hafi skoðað úti hafi gljáandi, silkimjúkt og hrokkið tog en nánast enga und- irull eða þel. „Vissulega er þel í vetrarull þessa feldfjár, en það hefur fram yfir íslenska féð að þelið vex miklu seinna. Það sem við erum að reyna að gera hér heima er að leggja áherslu á mýkt togháranna og að þau séu hrokkin. Togið á íslenska feldfénu er fallegt en þelið verður alltaf til staðar. Við erum að reyna í okkar ræktun að seinka vextinum á þelinu. Þegar lamb fæðist er það einvörðungu með toghár, en það vex fram yfir sumarið og þegar fer að líða á haustið og að kólna byrja þelhárin að vaxa. Við reynum semsagt að fá gærur úr okk- ar ræktun með sem minnstu þeli.“ Þegar Kristbjörg er spurð hvort lausnin sé ekki að farga lömbunum fyrr, áður en þelið fer að vaxa, segir hún það ekki vera. „Það er ekki æskilegt því þá fáum við minna kjöt af skepnunni, auk þess sem féð er á afrétt og ekki smalað fyrr en að hausti. Góð ræktun byggist á markvissu ræktunarstarfi í feldfjárrækt líkt og annarri ræktun.“ En hvaða leiðir eru til að seinka þelvext- inum? „Með því að skoða feldinn á lömbunum á haustin með tilliti til þess hvernig þelið vex og meta þannig hárgæði lambsins. Við setjum á til lífs þau lömb sem sýna bestu feldeiginleik- ana, það á að skila sér áfram í undaneldinu.“ Fólk getur komið og valið af hvaða kind það kaupir ullina Kristbjörg hefur ræktað feldfé undan- farin sjö ár, hún fékk fyrstu fimm gimbrarnar og einn hrút árið 2010. „Ég vissi ekkert út á hvað feldfjárrækt gekk þegar ég byrjaði, en síðustu þrjú til fjög- ur árin hef ég loksins skilið almennilega hvað ég er að gera, því þetta eru heilmikil fræði. Ég fór af stað í feldfjárræktina af því ég hef alltaf verið svo hrifin af gráum kindum, en þekk- ingin kemur smátt og smátt með forvitninni, fróðleiksfýsn og því að vilja skilja,“ segir Kristbjörg og bætir við að feldfjárskoðun verði í Meðallandinu á morgun, föstudaginn 22. september. „Við feldfjárræktendur vorum með í uppskeruhátíð í Skaftárhreppi síðustu helgina í október í fyrra og seldum þar ull beint af kind. Handverksfólk getur komið og nýtt sér þá nýjung þegar hún verður aftur í boði á svip- uðum tíma núna í haust. Þá getur það valið af hvaða kind það vill kaupa ull. Við gerðum þetta í fyrsta skipti í fyrra og það mæltist vel fyrir, þá sá Heiða Guðný fjalldalabóndi um að rýja fyrir okkur á staðnum.“ Gráar kindur alltaf í uppáhaldi Kristbjörg vissi ekkert út á hvað ræktun feldfjár gekk þegar hún fór af stað fyrir sjö árum, en hefur verið ódrepandi við að afla sér þekkingar. Í sumar fór hún til Danmerkur og Svíþjóðar þar sem Kristín og Anne feldfjárbændur voru sóttar heim. Blíða Íslenski hópurinn á námskeiði hjá Andrési ríkisdómara í pelsfjárdómum, heima hjá Kristínu í Svíþjóð (önnur t.v). Dómur Danskir dómarar og íslenskt og danskt aðstoðarfólk meta lömb hjá Anne Hjelm fjárbónda sem hópurinn heimsótti. Kristbjörg Hún er driffjöður og talsmaður feldfjárræktenda, hér með grátt lamb úr eigin ræktun sem er feldfjárblendingur. Ragnheiður Bragadóttir, prófessor við lagadeild Háskóla Íslands, flytur erindið „Hvað er nauðgun?“ í hádegisfyrirlestri í dag fimmtu- dag, kl. 12-13 í fyrirlestrasal Þjóðminjasafns Íslands. Í tilkynningu kemur fram að hún ætli að fjalla um hugtakið nauðgun í íslenskum rétti, þróun þess og breytingar sem gerðar voru á ákvæðum almennra hegningarlaga um nauðgun árin 1992 og 2007, rökin þar að baki og sjónarmið um skilgreiningu hugtaksins. Einnig verður vikið að því hvort breyta þurfi skilgreiningu nauðg- unarhugtaksins enn frekar og ræddar nýjar hugmyndir þar um. Ragnheiður hefur stundað kennslu og rannsóknir í refsirétti við lagadeild HÍ frá 1984. Hún er virkur þátttakandi í norrænu og al- þjóðlegu rannsóknarsamstarfi. Sérsvið Ragnheiðar er refsiréttur, þ.á m. kynferðisbrot, viðurlög, viðurlagapólitík og umhverfisrefsiréttur. Erindið í hádeginu í dag er flutt á íslensku og aðgangur er öllum opinn og ókeypis. Þarf að breyta skilgreiningu nauðgunarhugtaksins? Ragnheiður Formaður Norræna sakfræðiráðsins. „Hvað er nauðgun?“
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.