Morgunblaðið - 01.11.2017, Blaðsíða 52

Morgunblaðið/Ófeigur
Myndlist Sölvi Dúnn hefur haft mikinn áhuga á húðflúrum frá blautu barnsbeini og hefur alltaf teiknað mikið.
sárt. Aftur á móti held ég að ég fari
líka verr með sjálfan mig en kúnnana
mína því ég veit hvað ég þoli, en ég
veit ekki hvað ég er að láta kúnnana
ganga í gegnum,“ bætir hann við.
Sér heiminn í svart-hvítu
Sölvi er lítt hrifinn af því að ræða
tískustrauma í húðflúrum, enda ný-
byrjaður í bransanum. Hann nefnir
þó nokkra stíla, með svolitlum sem-
ingi.
„Í dag eru margir að fá sér svart-
hvítar, raunsæjar portrettmyndir og
myndir af dýrum. Rúmfræðilegar
myndir, mandölur og flúr í svoköll-
uðum „dotwork“-stíl hafa einnig ver-
ið mjög vinsæl undanfarið. Venjulega
eru nokkrir mismunandi stílar inni,
ef svo má segja, og svo auðvitað
klassíkin eins og „old school“-flúrin
sem fólk mun alltaf fá sér.“
Sölvi, sem sjálfur eltist lítið við
tískustraumana, viðurkennir að hann
sæki innblástur í klassíkina enda eru
hauskúpur, hákarlar og snákar vin-
sæl þemu hjá honum.
„Ætli fólk myndi ekki kalla þetta
„illustrative blackwork“ á ensku. Ég
nota eiginlega enga liti, og enga grá-
tóna, heldur bara svartan. Sem er
svolítið eins og ég sé heiminn, það er í
svart-hvítu. Annaðhvort elska ég
hluti eða gjörsamlega þoli þá ekki,“
segir Sölvi léttur í bragði.
„Teikningarnar eru klárlega mjög
hráar. Ég sæki til að mynda inn-
blástur í teiknimyndasögur sem ég
hef lesið alla tíð, til dæmis Robert
Crumb, Charles Burns og Mad
Magazine. Ég sæki einnig mikinn
Ellen Ragnarsdóttir
ellen@mbl.is
„Ég hef alltaf teiknað mikið af mynd-
um sem henta vel í flúr. Ég fékk
áhuga á húðflúrum þegar ég var
krakki og fannst þetta mjög merki-
legt fyrirbæri, en ég laumaðist oft
inn á húðflúrstofur til að skoða möpp-
urnar sem þar voru. Það var þó ekki
fyrr en síðasta haust, þegar ég
kynntist vinkonu minni Auði Ýri, sem
þá var að stíga fyrstu skref sín sem
húðflúrari, sem ég fór að pæla í þessu
sem möguleika fyrir sjálfan mig.
Þetta er ágætis leið til þess að geta
starfað við myndlist,“ segir Sölvi
Dúnn, sem sjálfur skartar níu húð-
flúrum.
„Ég var kominn með þrjú áður en
ég byrjaði og síðan hafa sex bæst við.
Ég gerði þrjú af þeim sjálfur, en það
er hefð að fyrsta flúrið sem maður
setur á mannslíkama fari á mann
sjálfan. Áður en maður fær að flúra
aðra verður maður að sýna að maður
kunni þetta. Fyrsta flúrið sem ég
gerði er á lærinu á mér, rétt fyrir of-
an hné. Þetta er einfaldur texti og til-
vitnun í uppistandarann Bill Hicks,
þar sem stendur „just a ride“. Hicks
er líklega ófyndnasti, en jafnframt
fyndnasti, uppistandari allra tíma.
Hann var alltaf mjög reiður og alvar-
legur, sem er samt mjög fyndið,“ seg-
ir Sölvi og hvetur blaðamann ein-
dregið til að kynna sér kappann, áður
en hann heldur máli sínu áfram.
„Það er auðvitað mjög ónáttúru-
legt að meiða sjálfan sig viljandi, og
þurfa að halda áfram þó að það sé
innblástur í efnið sem ég nota, sem
sagt kolsvart blek. Ég hugsa mikið
um hvernig ég get náð gráum tónum
úr kolsvörtum lit, sem gerir það að
verkum að myndirnar mínar líta út
eins og þær gera.“
Eins og áður sagði er Sölvi enn til-
tölulega nýr í faginu en hann hefur
verið að flúra í fimm mánuði. Sölvi
viðurkennir fúslega að hann verði
enn afar stressaður áður en hann
mundar nálina, enda sé pressan mik-
il.
„Þetta er náttúrlega alveg að
ganga frá mér,“ segir Sölvi og
flissar. „Nei, ég er farinn að vera að-
eins rólegri núna en ég var þegar ég
var nýbyrjaður. Ég er þó alltaf
stressaður áður en ég hefst handa,
daginn áður og jafnvel nokkrum dög-
um fyrir. En svo gerist eitthvað þeg-
ar maður byrjar að flúra, maður er
svo fókuseraður. Ég er því aldrei
stressaður á meðan ég er að vinna.
Svo líður manni fáránlega vel þegar
verkinu er lokið, að því gefnu að
maður hafi ekki klúðrað neinu,“
segir Sölvi og kímir.
„Þetta er klárlega skárra núna en
þegar ég byrjaði. Ég held að ég muni
þó alltaf finna fyrir einhverju stressi,
enda vara flúrin að eilífu. Ég tel þó að
það sé ákveðinn kostur að vera svolít-
ið stressaður, og vil meina að það sé
merki um metnað.“
Þegar Sölvi er spurður hvort hann
hafi einhvern tímann klúðrað flúri
eða gert mistök sem erfiðlega hafi
gengið að leiðrétta segir hann að
flúrin gangi auðvitað misvel.
„Ég hef þó aldrei skilað neinu af
mér sem ég hef verið ósáttur við. Ég
hef aldrei skemmt neitt og alltaf get-
að reddað mér. Sérstaklega þegar ég
flúra mínar eigin teikningar, sem ég
þekki mjög vel, en þá hef ég alltaf
einhverjar útgönguleiðir ef ég kem
mér í klandur. Það er erfiðara með
raunsæið, ef þú ert að gera portrett
af einhverjum má ekki mikið út af
bregða,“ segir Sölvi, sem á erfitt með
að gera upp á milli flúranna sem
hann hefur gert.
„Þau eru öll fremur eftirminnileg.
Sum hafa gengið sérlega hratt og vel,
önnur eru kannski myndir sem ég
hef verið sérstaklega ánægður að fá
að flúra. Ég fékk til dæmis að flúra
Wu-Tang Clan lógó, sem ég breytti í
einhvers konar hauskúpufyrirbæri, á
strák um daginn. Það var mjög
gaman,“ segir Sölvi.
„Er ekki komið nóg?“
Blaðamanni leikur forvitni á að
vita hvað Sölvi myndi taka sér fyrir
hendur ef hann fengi að leika lausum
hala og gæti flúrað hvern sem er. Það
stendur ekki á svörum, en Sölvi seg-
ist myndu flúra máf á pabba sinn.
„Ég hef enga sérstaka ástæðu fyr-
ir því, hann er ekkert sérstaklega
hrifinn af húðflúrum yfir höfuð og ég
held að það væri gaman að opna augu
hans fyrir þessu. Það er þó ekki séns
að ég fái að gera það, en það er allt í
lagi,“ segir Sölvi.
„Honum finnst þetta alveg flott, en
hann segir samt alltaf: „stopp, stopp,
stopp, er ekki komið nóg?“ eftir hvert
einasta flúr sem ég fæ mér,“ bætir
hann við og skellir upp úr. Sölvi þver-
tekur þó fyrir að hann sjái eftir flúr-
unum, þrátt fyrir efasemdir föður
síns.
„Ég held að það sé ekki mikið um
að fólk sjái eftir flúrunum sínum.
Þetta verður hluti af manni og maður
hættir að pæla í þessu. Í það minnsta
er það þannig fyrir mitt leyti.“
Alltaf stressaður
áður en hann
hefst handa
Myndlistarmaðurinn Sölvi Dúnn Snæbjörnsson
hefur lengi haft mikinn áhuga á húðflúrum, en eft-
ir að hafa útskrifast bæði með BA- og MA-gráðu
frá Konunglegu listaakademíunni í Kaupmanna-
höfn ákvað hann að venda kvæði sínu í kross og
er nú í læri hjá húðflúrstofunni Bleksmiðjunni.
Eftirminnilegt Wu-Tang-Clan lógó sem Sölvi útfærði.Flúr Teikningar Sölva eru auðþekkjanlegar.
52
MORGUNBLAÐIÐ MIÐVIKUDAGUR 1. NÓVEMBER 2017
duxiana.com
Hryggjarstykkið í góðum nætursvefni
D
U
X
®,
D
U
X
IA
N
A
®
a
n
d
P
a
sc
a
l®
a
re
re
g
is
te
re
d
tr
a
d
e
m
a
rk
s
o
w
n
e
d
b
y
D
U
X
D
e
si
g
n
A
B
2
0
12
.
Stuðningur við hrygginn er grundvallaratriði
fyrir góðum nætursvefni. DUX rúmið með sýnu
einstaka fjaðrakerfi styður hann svo sannarlega.
DUXIANA Reykjavik, Ármuli 10, 568 9950