Morgunblaðið - 14.12.2019, Page 33
MINNINGAR 33
MORGUNBLAÐIÐ LAUGARDAGUR 14. DESEMBER 2019
✝ Eyþór Ólafssonfæddist 20. jan-
úar 1936 á Skeið-
flöt í Mýrdal. Hann
lést á hjúkrunar-
og dvalarheimilinu
Hjallatúni í Vík 3.
desember 2019. Ey-
þór var yngri son-
ur hjónanna Sig-
urbjartar Sigríðar
Jónsdóttur, f. 3.
janúar 1894 í Reyn-
isholti í Mýrdal, d. 18. júní 1979
á Skeiðflöt, og Ólafs Gríms-
sonar, f. 24. febrúar 1897 á
Skeiðflöt, d. 13. nóvember 1943
á Skeiðflöt í Mýrdal. Eldri bróð-
ir Eyþórs var Tryggvi, fæddur
7. desember 1924, látinn í mars
2013.
Eyþór var giftur Huldu Hall-
dórsdóttur, f. 1941. Þau slitu
samvistir. Börn þeirra eru: 1)
Sigurður Ólafur, f. 1968, sam-
býliskona Svafa K. Pétursdóttir,
f. 1971. 2) Halldór Ingi, f. 1971,
börn hans eru
Daníel Snær og
Mikael Freyr. 3)
Reynir Örn, f. 1981.
Fyrir átti Hulda
með Guðmundi
Bjarnasyni, f. 1938,
Sigurlaugu, f. 1967.
Börn Sigurlaugar
eru Jónas Tryggvi,
Eyþór Birgir, Óli
Gunnar og Arna
Björg. Eftirlifandi
eiginkona Eyþórs er Sæunn Sig-
urlaugsdóttir, f. 1945. Börn
hennar af fyrra hjónabandi eru:
1) Sigurlaug, f. 1966, börn
hennar eru Helgi Þór, Daði
Már, Sæunn Heiða og Hulda
Heiðdal. 2) Guðmundur, f. 1968,
börn hans eru Ásta María, Daní-
el Hrafn og Pétur Örn. 3) Jón
Þór, f. 1976, barn hans er Aníta
Sólveig.
Eyþór verður jarðsunginn frá
Skeiðflatarkirkju í dag, 14. des-
ember 2019, klukkan 14.
Aðalfundur Búnaðarfélags-
ins, ræður, fundahöld, kaffi. Við
borðið stendur brosandi maður
sem deilir rjúkandi bollum sem
hann velur af kostgæfni enda
kaffið áfengt og framhald fund-
arins eftir því. Varla yrðu svona
gjörningar vinsælir á okkar
tímum en þarna þótti þetta
prakkarastrik af dýrari gerðinni
og prakkarinn að sjálfsögðu
pabbi. Að þessi minning sé of-
arlega í huga er kannski ágætis
dæmi um pabba. Eftirhermurn-
ar, góðlátlegt grínið að mönnum
og málefnum, sögurnar og hlát-
urinn. Það var ekkert leiðinlegt
að alast upp á Skeiðflöt og
minningarnar alltof margar til
að rata á blað.
Þeir bræður Tryggvi og
pabbi gerðu oft at hvor í öðrum
þegar þeir þóttust ekki heyra
eða misskildu viljandi hvað hinn
sagði. Fyrsta verk Tryggva við
nýja dráttarvél var að opna
húddið og segja svo: „Það verð-
ur nú þægilegt að rífa þennan!“
„Hva!? Ætlarðu að rífa hann
strax?“ svaraði Eyþór en saman
rifu þeir og gerðu við öll tækin
á búinu ásamt alls kyns smíð-
um.
Pabbi var listakokkur, uppá-
haldsiðjan var þó að baka
pönnukökur. Vissulega kom
þetta til því afi dó ungur og
amma missti sjónina og hann
gekk í heimilisstörfin en hélt
því svo áfram eftir að mamma
flutti að Skeiðflöt og það má
segja að jafnréttismálin hafi
verið aðeins á undan sinni sam-
tíð á bænum og við börnin lærð-
um bæði á traktora og elda-
vélar.
Oft var glatt á hjalla á Skeið-
flöt og stundum var harmonikk-
an dregin fram við þessi tæki-
færi, því pabbi var vel liðtækur
á nikkuna eins og svo margt
annað.
Hann var hreppstjóri í 19 ár
og þær voru margar stundirnar
sem fólk sat hjá honum á skrif-
stofunni. En þótt barnaskólinn
og Skógaskóli hafi verið eina
menntunin var pabbi laginn við
tölur og eins og hann sagði
sjálfur þá langaði hann ekkert
að verða bóndi, skriftir og
fræðistörf voru nokkuð sem
honum hugnaðist mun betur.
Þannig að hugmyndinni að
Fréttabúa, héraðsblaðinu, var
frekar létt velt úr hlaði og
21.11. 1985 kom fyrsta blaðið
út, útgáfa sem átti eftir að
ganga til fjölda ára með mikilli
vinnu en líka talsverðri gleði og
þarna var pabbi í essinu sínu í
góðu samstarfi með seinni konu
sinni Sæunni.
Alls kyns aukabúgreinar voru
á Skeiðflöt sem við vösuðumst í
og pabbi hló oft yfir hvað þetta
hefði verið einfaldara í sínu
ungdæmi þegar hann fyllti
vörubílinn af rófum, ók til
Reykjavíkur og tilkynnti búðar-
eigandanum hvað hann vildi fá
fyrir þær.
Sjósóknin á flekanum al-
ræmda og fýlaveiðin voru svo
fastir liðir enda pabbi af þeirri
kynslóð sem þurfti að draga
björg í bú. Hann var svo með
ævintýragirnina frá Ólafi afa og
oft fékk maður að heyra um ról-
una í Búrfellinu.
Seinni árin hlakkaði hann til
að setjast í helgan stein og
sinna fræðistörfum og ferðalög-
um, sem ekki rættist vegna
heilsubrests.
Pabbi var tvígiftur og vel
giftur. Báðar konurnar í hans
lífi, Hulda og Sæunn, studdu
hann og okkur með ráðum og
dáð og ekki hægt að tala um
hans farsæld gegnum lífið án
þess að nefna þær.
Eftir stendur að örfá orð
duga engan veginn til að lýsa
pabba en ást, virðing og þakk-
læti eru þar svo sannarlega í
ómældu magni.
Sigurlaug Guðmunds-
dóttir, Sigurður Ó.
Eyþórsson. Halldór Ingi
Eyþórsson, Reynir Örn
Eyþórsson.
Meira: mbl.is/andlat
Við minnumst Eyþórs
frænda okkar með hlýjum hug.
Hann var einstaklega ljúfur
maður, hjálpsamur og góður ná-
granni. Það þurfti tæpast að
nefna hvar væri hjálpar þörf,
oft var Eyþór mættur þar óum-
beðinn á staðinn til þess að
bjóða fram aðstoð sína.
Eyþór var góður námsmaður
og mun hafa verið hvattur til
framhaldsnáms, en það átti ekki
fyrir honum að liggja. Eftir
nám í Héraðsskólanum í Skóg-
um sneri hann heim að Skeið-
flöt. Nokkru áður hafði hann
kornungur misst föður sinn,
Ólaf Grímsson. En Ólafur mun
hafa verið afburðamaður á
mörgum sviðum og var haft eft-
ir Ásmundi Guðmundssyni bisk-
up, sem var kennari Ólafs á
Bændaskólanum á Hvanneyri,
að hann hefði verið þar í öllu
fremstur meðal jafningja.
Það var sveitinni mikill
harmur að missa slíkan kosta-
mann í blóma lífsins, en mestur
var missir Skeiðflatarheimilis-
ins. Móðir Eyþórs, Sigríður
Jónsdóttir, annaðist búið af
dugnaði og myndarskap ásamt
sonum sínum Tryggva og Ey-
þóri, eftir lát Ólafs. Hjálpsemi
þeirra bræðra við móður sína
var við brugðið.
Að Skeiðflöt var jafnan gott
að koma, gestrisnin einstök og
samræðan skemmtileg og vekj-
andi. Eyþór var áhugamaður
um svo margt í menningu og
tækni, og raunar hvað sem
kynni að verða til framfara í
samfélagi okkar.
Í samstarfi við föðurbróður
sinn, hugsjónamanninn Krist-
ófer Grímsson ráðunaut, léði
hann land og starf til einnar
áhrifamestu kynningar sem
hugsast má á alþjóðamálinu
esperanto, merki þess, grænu
stjörnuna, mælda í grösugar
brekkur Hlíðarhaussins. Næstu
áratugi nærði Eyþór stjörnuna
reglulega með áburði. Sumarið
var í nánd þegar stjarnan tók
að grænka, okkur sveitungum
hans og þúsundum ferðamanna
til gleði og augnayndis og jafn-
vel hugrenninga einhverra um
tækifæri sem mannkynið á
ónotuð til friðar og sátta.
Auk almennra bústarfa brá
Eyþór sér í mörg hlutverk:
matargerð og bakstur, frétta-
skrif og margvísleg störf fyrir
félagasamtök og sveitarstjórn
heimabyggðar sinnar. Allt fórst
það honum vel úr hendi. Hann,
ásamt seinni eiginkonu sinni
Sæunni, gaf árum saman út
myndarlegt héraðsfréttablað,
Fréttabúann, sem var aufúsu-
gestur á heimilum í Mýrdal og
víða um land, ekki síst meðal
brottfluttra Skaftfellinga og af-
komenda þeirra.
Eyþór var bundinn sveit
sinni og heimajörð sterkum
böndum. Á Skeiðflöt fæddist
hann og ól sinn aldur fram eftir
ævi meðan heilsa leyfði. Hann
var næmur fyrir umhverfi sínu,
séðu og duldu. Mátti oft greina
sterkan áhuga hans og trú á líf
og lífskrafta handan þess sem
við blasir dags daglega.
Milli heimila okkar var
frændsemi, vinátta og traust,
sem við systkinin öll frá Vatns-
skarðshólum þökkum nú að
leiðarlokum, er Eyþór frændi
hverfur héðan á vit sinna kæru
forfeðra og formæðra. Fjöl-
skyldu hans færum við einlægar
samúðarkveðjur.
Margrét S. Gunnarsdóttir
og Gunnar Á. Gunnarsson.
Nú er Eyþór farinn. Ég átti
því láni að fagna að komast tvö
sumur í sveit til Eyþórs,
Tryggva og Sigríðar móður
þeirra að Skeiðflöt um miðjan
sjöunda áratug síðustu aldar.
Samferða mér austur var jafn-
aldri minn og vinur sem átti að
vera í vist á öðrum bæ í Mýr-
dalnum. Það gekk ekki eftir, en
Eyþór ákvað að taka hann líka í
vinnu. Þannig gat hann tekið
ákvarðanir hratt og örugglega.
Eitt sinn silaðist jarðýta eftir
þjóðveginum á austurleið. Ey-
þór stökk upp í Gipsy-jeppann,
renndi í veg fyrir ýtustjórann
og samdi við hann á staðnum að
jafna við jörðu gamalt fjós og
fjárhús á bæjarhlaðinu. Þannig
stækkaði hann hlaðið og bjó í
haginn fyrir nýtt íbúðarhús sem
síðar reis.
Eyþóri var ýmislegt til lista
lagt og hefði getað stundað
margt annað en búskap. Hann
var jafnvígur á tré- og járn-
smíðar, og ekki síðri vélamaður.
Hann smíðaði fyrir okkur strák-
ana forláta kerru sem tengja
mátti við reiðhjól. Hann flengd-
ist um helgar og kvöld út í
Reynis- eða Dyrhólahverfi og
hjálpaði bændum að rífa í sund-
ur og setja aftur saman drátt-
arvélar eða önnur tæki. Sjálfir
voru þeir bræður Eyþór og
Tryggvi vel tækjum búnir af
öllu tagi með fjórar dráttarvél-
ar, vörubíl og jeppa, auk véla-
geymslu með gryfju. Bræðurnir
höfðu komið sér upp heimaraf-
stöð með stíflu og nokkurra
metra fallhæð. Nýjasta tegund
sláttutætara var á búinu, og
sjálfsögðu mjaltavélar, á meðan
víða í sveitinni var enn hand-
mjólkað. Eyþór sá aðallega um
tæplega 30 kýr og tugi kálfa en
Tryggvi um 50 kindur sem voru
innan landareignar og hændar
að honum, en þeir bræður voru
þó jafnan samstiga til verka.
Við strákarnir söknuðum þess
að ekki væru hestar á Skeiðflöt,
en þar voru bændur löngu
komnir inn í vélaöldina og ekki
mikið fyrir hestamennsku.
Sigríður Jónsdóttir móðir
þeirra bræðra fór daglega í
fjósið, komin á áttræðisaldur og
næstum blind. Hún las sig eftir
vír á milli húsa, þekkti kýrnar
þegar hún þreifaði á þeim og
handmjólkaði viðkvæmar kýr
og þær sem voru með júgur-
bólgu. Magnað var að fylgjast
með því hvernig hún sá um alla
matargerð og bakstur auk ann-
arra bústarfa, án þess að sjá
mun á nóttu eða degi. Eyþór
var nærgætinn og hjálpsamur
við móður sína. Hann hefði get-
að orðið gamanleikari; hermdi
eftir stjórnmálamönnum og
sveitungum og sló oft á létta
strengi á meðan Tryggvi grúfði
sig ábúðarmikill en kíminn ofan
í dagblaðið Tímann eða Bún-
aðarblaðið Frey.
Eyþór fór oft með okkur
strákana í skemmtiferðir á
sunnudögum, sem jafnan voru
haldnir hátíðlegir. Skroppið var
að Sólheimajökli eða upp á Dyr-
hólaey, eða að skoða víkinga-
skip við Dyrhólaós sem notað
var við töku þýsku kvikmyndar-
innar um Sigurð Fáfnisbana.
Síðar gerðist Eyþór ritstjóri og
útgefandi fréttabréfa og tíma-
rita með fróðleik af málefnum
Skaftafellssýslu. Skaftfellingar
á höfuðborgarsvæðinu áttu
þannig kost á því að fylgjast
með fréttum úr sveitinni. Ey-
þóri, Tryggva og Sigríði er
þökkuð góð vist og samvera, um
leið og ættingjum og vinum eru
færðar samúðarkveðjur.
Magnús Guðmundsson.
Eyþór Ólafsson
Minningarvefur á mbl.is
Minningar
og andlát
Vefur þar sem er sameinað efni sem snýr að
andlátum og útförum. Þar eru birtar andláts-,
útfarar- og þakkartilkynningar sem eru að-
gengilegar öllum en auk þess geta áskrifendur
lesið minningargreinar á vefnum.
þjónustuaðila sem aðstoða þegar andlát ber
ætlaðar aðstandendum við fráfall ástvina.
www.mbl.is/andlát
Frændi minn,
RUNÓLFUR ÓMAR KARLSSON,
Hjúkrunarheimilinu Fellsenda í Dölum,
lést fimmtudaginn 5. desember.
Útför hans verður gerð frá Bústaðakirkju í
Reykjavík þriðjudaginn 17. desember
klukkan 15.
Kári Jónasson
Elskuleg móðir okkar, tengdamóðir, amma,
langamma og langalangamma,
GYÐA HJALTALÍN JÓNSDÓTTIR,
hjúkrunarheimilinu Eir,
lést aðfaranótt 1. desember.
Útför fer fram frá Fossvogskirkju
mánudaginn 16. desember klukkan 13.
Kristín Ólafsdóttir Magnús Halldórsson
Jón Hjaltalín Ólafsson
barnabörn, barnabarnabörn og barnabarnabarnabarn
JÓHANN EYFELLS
myndlistarmaður
lést á hjúkrunarheimili í Fredericksburg,
Texas þriðjudaginn 3. desember.
Ingólfur Eyfells og aðrir aðstandendur
Ástkær móðir mín, systir og mágkona,
ALDA BJÖRGVINSDÓTTIR,
lést sunnudaginn 8. desember.
Útförin fer fram frá Fríkirkjunni í Hafnarfirði
fimmtudaginn 19. desember klukkan 13.
Blóm og kransar afþakkaðir, þess í stað er
bent á líknarfélög.
Gunnar Birnir Jónsson
Glynn Desmier
Steinþór Björgvinsson Bryndís Gestsdóttir
Ægir Björgvinsson Hrönn Sigurðardóttir
Björn Þ. Björgvinsson Anna Björg Sigurbjörnsdóttir
Dóra H. Björgvinsdóttir Sigurður Einarsson
Elskuleg móðir mín, tengdamóðir, amma og
langamma,
SÓLVEIG ÞÓRHILDUR HELGADÓTTIR
frá Hvaleyri í Hafnarfirði,
áður til heimilis í Arnarhrauni 9,
Hafnarfirði,
lést laugardaginn 7. desember á hjúkrunarheimilinu Sólvangi í
Hafnarfirði. Útför hennar fer fram frá Fríkirkjunni í Hafnarfirði
föstudaginn 20. desember klukkan 13.00.
Rögnvaldur G. Einarsson Elísabet Jónasdóttir
Sonja Rut Rögnvaldsdóttir Borja Alcober
Einar Bragi Rögnvaldsson Hrafnhildur Sigurðardóttir
Sólveig Lilja Rögnvaldsdóttir Ari Ólafsson
Úlfur Ari Einarsson
Elskuleg móðir okkar, tengdamóðir, amma
og langamma,
BJARNDÍS HELGADÓTTIR,
Dídí,
lést á Vífilsstöðum 3. desember.
Útför Dídíar fór fram frá Kópavogskirkju
fimmtudaginn 12. desember.
Helga Kjartansdóttir Ármann Snjólfsson
Yngvi Þór Kjartansson
Héðinn Kjartansson Margrét Þráinsdóttir
Kolbrún G. Kjartansdóttir Hallur Hallsson
Ingveldur M. Kjartansdóttir Kolbeinn Reginsson
barnabörn og barnabarnabörn