Múlaþing: byggðasögurit Austurlands - 01.01.2007, Síða 73

Múlaþing: byggðasögurit Austurlands - 01.01.2007, Síða 73
Minningabrot annað en herstöðina. Allir voru þeir með myndir af fólkinu sínu og flestir áttu þeir kærustur eða vinkonur heima. Þessir menn sem komu til okkar voru flestir rúmlega tvítugir. Flestir voru fæddir 1917-1919 sá elsti 1913. Mamma gaf þeim alltaf kaffi og kökur og það fannst þeim mjög gott. Oft spiluðu pabbi og mamma við þá og þá alltaf Rommý. Ég veit ekki hvers vegna þau spiluðu Rommý en það hefur ábyggilega verið að ósk hennannanna. Mér er kunnugt um að engir af þessum tveimur og tveimur sem komu saman, spiluðu Rommý alveg eins. Oftast færðu þeir mér sælgæti eða tyggjó þegar þeir komu. Einu sinni færði einn mér dós á stærð við meðal Mackintoshdós, fulla af brjóstsykri. Þessa dós á ég enn og nota undir smádót sem tilheyrir saumaskap. Ef svo vildi til að pabbi var ekki heima þegar þeir komu þá vildu þeir aldrei koma inn. Þeir sögðu að það væri ekki kurteisi að fara i heimsókn þegar konan væri ein heima. En þeir spurðu alltaf hvort hann yrði heima næst, en það hefur ekki alltaf verið hægt að fúllyrða það. Eitt var það sem mér var alveg bannað á þessum árum og það var, að ég mátti aldrei snerta nokkum hlut sem ég fyndi úti og vissi ekki hvað var. Þetta var auðvitað gert vegna þess að alltaf vom að verða slys af sprengjum sem fólk var að fmna og vissi ekkert hvað þetta var. Einu sinni var ég að koma með pabba og mömmu neðan af Eyrum. Þá sér mamma hvar liggja við götukantinn þar sem hún gekk, þrjú málmstykki u.þ.b. 10-12 cm löng. Hún bendir pabba á þetta, Hann sá strax að þetta vom skot, trúlega úr hríðskotabyssu, eða hann taldi sig þekkja það. Hann tók þetta og setti undir stein í læk sem rann þama rétt hjá. Þetta var stutt fyrir framan ijárhúsin á Þórarinsstöðum. Auðvitað gerði smákrakki eins og ég, mér ekki grein fyrir hvað þetta gat verið hættulegt. En þegar maður þekkir einhvem sem verður fyrir slysi af svona hlutum og sér afleiðingamar, skilur maður hættuna. Júlli í Hernres slasaðist mikið á hendi þegar hann var einu sinni að búa eitthvað til. Hann hafði fundið einhvem jámhólk í Ijörunni og ætlað að saga smá bút af honum og nota í eitthvað sem hann var að búa til. Hann sat við matarborðið í eldhúsinu í Hermes. Þegar hann byrjar að saga springur þetta járnrör í höndunum á honum og hann missti framan af 4 fingmm á vinstri hendi. Ég heyrði að það hefði verið lán í óláni að þessi tegund af sprengju hefði haft þann eiginleika að springa niður. Ef hún hefði sprungið upp, hefði hún lent í andlit hans og þá hefði ekki þurft að spyrja hvemig hefði farið. Ég man þegar ég kom fyrst í Hermes eftir að þetta gerðist. Þá sá ég gatið í borðinu og neglurnar og beinflísamar sem höfðu stungist í vegginn við borðið en veggurinn var klæddur með pappa eða einhvers konar veggfóðri. Þegar þetta gerðist leitaði Júlli til hersins um læknishjálp og hann fékk fyrstu hjálp þar þó að það mættu ekki vera nein samskipti milli hersins og íbúanna í hreppnum. Svo fór hann strax á sjúkrahúsið á Seyðisfirði. Ekki veit ég hvort það var þessu slysi að kenna og þeirri skothríð sem alltaf glumdi þama á þessum tíma að ég er og hef verið óskaplega hrædd við byssur og skot svo lengi sem ég man eftir nrér og enn situr það í mér að koma aldrei við hluti sem ég veit ekki hvað er. A stríðsárunum byrjar að síga á ógæfuhliðina hvað varðar búsetu á Eyrunum. A þessu tímabili gefast flestir upp á að stunda sjómennsku þarna. Það mátti ekki fara á sjóinn nerna á vissum tíma, 71
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100
Síða 101
Síða 102
Síða 103
Síða 104
Síða 105
Síða 106
Síða 107
Síða 108
Síða 109
Síða 110
Síða 111
Síða 112
Síða 113
Síða 114
Síða 115
Síða 116
Síða 117
Síða 118
Síða 119
Síða 120
Síða 121
Síða 122
Síða 123
Síða 124
Síða 125
Síða 126
Síða 127
Síða 128
Síða 129
Síða 130
Síða 131
Síða 132
Síða 133
Síða 134
Síða 135
Síða 136
Síða 137
Síða 138
Síða 139
Síða 140
Síða 141
Síða 142
Síða 143
Síða 144
Síða 145
Síða 146
Síða 147
Síða 148
Síða 149
Síða 150
Síða 151
Síða 152
Síða 153
Síða 154
Síða 155
Síða 156
Síða 157
Síða 158
Síða 159
Síða 160
Síða 161
Síða 162
Síða 163
Síða 164

x

Múlaþing: byggðasögurit Austurlands

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Múlaþing: byggðasögurit Austurlands
https://timarit.is/publication/1153

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.