Strandapósturinn - 01.06.1997, Qupperneq 102

Guðmundur P. Valgeirsson,
Bœ, Trékyllisvík:
r ■ 1 •• *
lvo a
árabáti yfir
Húnaflóa
Gömul frásögn fœrð í letur
Það munu nú vera libin um 100 ár frá því sá atburður gerðist, sem
hér verður sagt frá og því hver síðastur að halda honum til haga ef
hann á ekki að gleymast með öllu.
Mér vitanlega er hann hvergi skráður. Hefi ég þó verið að leita eftir
hvort svo vœri, en enga vitneskju fengið um það svo óyggjandi sé.
Þó ekki sé hér um stórviðburð að rœða þá er hann engu að síður
merkilegur og eftirtektarverður á ýmsa lund og fyrir nútímafólk athygli
verður. Þegar ég var unglingur í Ófeigsfirði á árunum 1921-1925
heyrði ég eldri mann þar á heimilinu, Jón Arngrímsson, minnast á
þetta og segja frá því í fáum orðum. Ekki leyndi sér í frásögn hans að-
dáun á kjarki og áræði þeirra sem þar komu við sögu. Og þá eigi síður
hitt hver tillitsemi fólst í því. (Þ.e. tillitssemi Guðjóns við konu sína að
láta eftir henni að fara þessa löngu sjóferð.)
Oft hefur minningunni um þessa stuttu frásögu skotið uþþ í huga
mér á langri ævi. Og á seinni árum festist sú hugsun með mér, að rétt
væri að forða henni frá algerri gleymsku. Því var það að ég gat um
þetta við Torfa Guðbrandsson frá Heydalsá er hann var skólastjóri
barnaskólans á Finnbogastöðum. Varð Torfa þá að orði: „Þú verður að
skrifa þessa frásögn maður.“ Egjánkaði því. En ekkert varð úr fram-
100