Strandapósturinn - 01.06.1997, Qupperneq 106

Harrastaðir talin góð btijörð og sjálfsagt hafa margir viljað eign-
ast hana. Var sýslumaður þarna á staðnum til að bjóða upp jörð-
ina. Voru margir sem gerðu boð í jörðina. Meðal þeirra sem
geiðu boð í hana var Guðjón Einarsson fiá Munaðarnesi, utan-
sveitarmaður. Hafa heimamenn eflaust ekki viljað missa af kaup-
unum. En eftir því sem fleiri gera boð, verður Guðjón því ákaf-
ari og fór það svo að aðrir gáfust upp við að bjóða á móti hon-
um. Var honum þá slegin jörðin sem hæstbjóðanda af sýslu-
manni.
Guðjón var nú orðinn eigandi jarðarinnar að nafninu til. En
þá vandaðist málið. Til þess að geta fest kaupin varð Guðjón að
leggja ákveðna fjárupphæð svo boð hans væri tekið gilt. Var nú
úr vöndu að ráða hjá Guðjóni. Sjálfur var hann félítill eða félaus
og gat því ekki lagt fram það sem þurfti. Sama var að segja um
sveitunga hans sem þarna voru staddir. Engir þeirra voru færir
um að hlaupa undir bagga með honum. Horfði nú í óefni hjá
Guðjóni. Honum fannst nú eins og öll sund væru lokuð og
hann yrði af kaupunum.
I öngum sínum kemur honum þá í hug að leita á náðir Andr-
ésar Arnasonar, verslunarstjóra þar á staðnum, og fer það svo að
Andrés hleypur undir bagga með Guðjóni, þó utansveitarmaður
væri og lánar honum þá upphæð sem þurfti til að festa boð
Guðjóns. Var það höfðinglega gert og bendir til að kaupmanni
hafi þótt nokkuð í Guðjón spunnið. Mat Guðjón það mikils og
hélst vinátta með þeim æ síðan. Og til marks um það er að Guð-
jón lét son sinn, fæddan á Harrastöðum, heita í höfuðið á vel-
gerðarmanni sínum og skírði hann Andrés.
Líklegt þykir mér að Guðjón hafi haft hraðar hendur á, eftir
að hann kom heim að Munaðarnesi úr kaupstaðarferðinni.
Mun hann hafa tekið saman búslóð sína og ráðstafað öðrum
eignum sínum eftir getu og flust þá um sumarið að Harrastöð-
um. Mun hann hafa verið feginn að losna úr þröngbýlinu á
Munaðarnesi og vera nú orðinn sjálfseignarbóndi á góðri bú-
jörð. Og með tímanum tókst honum að greiða velgerðarmanni
sínum skuld sína við hann. Segir nú ekki af honum annað en að
honum hafi búnast vel á Harrastöðum og unað þar vel hag sín-
um. Arferði batnaði eftir 1890.
104