Strandapósturinn - 01.06.1997, Page 107

Eitt lítið dæmi sagði Jón Arngrímsson mér úr búskaparsögu
Guðjóns á Munaðarnesi. A þessum árurn gengu yfir harðæri
með hafís og rýrum heyfeng. Varð Guðjón þá að spara hey sín
svo sem hann mest mátti. Og auk þess þurfti hann að hjálpa ná-
grönnum sínum á hörðu vori. Kreppti hann þá að bústofni sín-
um meira en gott þótti. En þegar harðindunum létti og upp var
staðið átti Guðjón í fyrningum einn ferningsfaðm af töðu. Hafði
Jón það eftir Guðjóni að þar hefði hann sparað hey sjálfum sér
mest í óhag, svo nærri var gengið bústofni hans. En heysparnað-
ur var eina úrræði bænda þá þegar harðnaði í ári. Hafði Jón það
eftir Guðjóni að það hefði orðið sér lærdómsríkt dæmi.
Þó flest væri með betra móti um hag þeirra hjóna í hinum
nýju heimkynnum var þó eitt sem amaði að. Lilja festi ekki yndi
á Harrastöðum. Eins og atvik höguðu því, varð hún ekki höfð
með í ráðum þegar Guðjón festi jarðarkaupin. En þar varð ekki
aftur snúið. En hvað sem um það var veit ég ekki og fór svo að
óyndi Lilju ágerðist. Hugur hennar leitaði vestur yfir flóann til
vina og ættingja. Agerðist þetta svo með Lilju að til nokkurra
vandræða horfði. Samgöngur voru þá engar í þeirri mynd sem
síðar þekktust. Og yfir Húnaflóa var ekki farið að gamni sínu.
En Guðjón vildi allt gera til að létta óyndi konu sinnar og var
sagður hugljúfur maður og nærgætinn.
Liðu nú svo fáein ár. Þrá Lilju að komast til átthaganna og
hitta vini og ættingja ágerðist heldur en hitt, að hún rénaði.
Þetta leiddi af sér að þau hjónin komu sér saman urn að fara tvö
ein á árabát yfir flóann. Völdu þau sér að farkosti þriggja rúma
bát. Líklegt er að þau hafi sjálf átt bátinn. Þó sjávargata væri
nokkuð löng frá Harrastöðum hygg ég að Guðjón hafi stundað
róðra að öðrum þræði í búskap sínum. Svo rík var sjósókn í Ár-
neshreppi og víðar á þeim tímum.
Segir ekki annað af því en að þau ákváðu ferð sína. Eflaust
hafa þau búið bát sinn svo vel út í þessa nýstárlegu ferð sem
hægt var, að árum, seglbúnaði og öðru.
Það mun hafa verið um mánaðamót júní og júlí að þau lögðu
upp í ferðina. Hafís var þá á Húnaflóa og á reki fram og aftur.
Þótti það sýna enn meira áræði þeirra að leggja upp í slíka ferð
undir þeim kringumstæðum. En Guðjón mun hafa þekkt það að
105