Morgunblaðið - 07.02.2022, Page 20

20 MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ MÁNUDAGUR 7. FEBRÚAR 2022
✝
Grétar Felix
Felixson, raf-
eindavirki, var
fæddur í Reykjavík
7 júní 1947. Hann
lést 25. janúar
2022.
Foreldrar hans
voru Hanna Felix-
dóttir og Gunnar
Mekkinósson.
Grétar var alinn
upp á Baldursgötu
7 af ömmu sinni og afa, þeim
Guðmundu Jóhannesdóttur,
húsmóður og Felix Jónssyni yf-
irtollverði.
Grétar átti átta hálfsystkini.
Úr móðurlegg þau Sigríði, Guð-
mundu, Birgi og Hebu Þóris-
börn en Birgir féll frá fyrir ald-
ur fram. Í föðurlegg voru þau
Vilborg, Björk, Dagmar og
Gunnar Gunnarsbörn.
Grétar giftist Guðlaugu Þórs
Ingvadóttur 30. september 1972
og átti með henni þrjá drengi,
þá Valgeir, Guðmund og Inga.
Grétar lætur einnig eftir sig níu
barnabörn og 13 barna-
barnabörn.
Grétar starfaði um tíma á eig-
in radíóverkstæði og vann til
sjós en lungann úr starfsaldri
hálendið og gista þar eina nótt í
fjallakofa.
Hann var einn af stofn-
félögum Flugsögufélagsins árið
1977 og var ávallt mjög virkur
innan þeirra vébanda. Hann var
m.a í stjórn félagsins tvö tímabil
árin 1982 og 1983. Hann, ásamt
Sævari Jóhannessyni, tók við út-
gáfumálum félagsins árið 1989
til ársins 2000. Frá árinu 2011
var hann í Flugminjar og saga,
þar sem hann ritaði fjölmargar
greinar. Hann kom m.a að upp-
gerð á TF-ÖGN, fyrstu flugvél
sem var smíðuð á Íslandi. Hann
var einnig hluti af því teymi sem
gerði upp Grunau 9 renniflugu
og hóf endurbyggingu á Waco-
flugvél félagsins. Grétar náði
sér í einkaflugmannspróf á full-
orðinsárum og varð meðlimur í
flugklúbbnum Þyt. Hann var
einnig einn af stofnfélögum í Fé-
lagi skipa- og bátaáhugamanna
sem var sett á laggirnar árið
2013. Grétar var vígður í Odd-
fellow-regluna Leif heppna 13.
nóvember 2006 og sinnti hann
þar ýmsum störfum. Hann var
mjög liðtækur tækniteiknari og
liggur eftir hann stórt safn af
tölvuteiknuðum flugvélum
ásamt gríðastóru ljósmynda-
safni og heimildaskrá.
Grétar verður jarðsunginn
frá Lindakirkju í dag, 7. febrúar
2022, klukkan 13. Hlekkir á
streymi:
https://www.lindakirkja.is/utfarir/
www.mbl.is/andlat/
sínum vann hann
hjá varnarliðinu í
Keflavík.
Grétar var með-
limur í fjölda fé-
lagasamtaka. Allt
sem viðkom flugi,
útivist eða sigl-
ingum lét Grétar
sig varða. Hann
byrjaði ungur í
skátahreyfingunni
og varð sveitafor-
ingi ylfingasveitar víkinga í tvö
ár. Hann gekk svo til liðs við
hjálparsveit skáta og fór síðar
yfir í flugbjörgunarsveitina.
Grétar var í fyrsta B-flokki ný-
liða. Hann var aðeins 16 ára
þegar hann hóf þjálfun hjá sveit-
inni og var formlega meðlimur
17 ára gamall. Hann kom einnig
að stofnun Lávarðardeildar
sveitarinnar en hún var stofnuð
til að koma elstu meðlimum
saman. Lávarðarnir hittust í
laugadagskaffi í hverri viku auk
þess sem þeir fóru reglulega
saman í vor- og haustferðir.
Einnig var hann félagsmaður í
RÁF (Rafeindavirkjar á ferð)
sem hafði það á stefnuskrá sinni
að fara í eina ferð á hausti
hverju, í byrjun október, inn á
Ég hef þekkt Grétar í mörg
ár vegna vinskapar Gullu og
konu minnar til margra ára. En
það var árið 2005 sem ég sagði
Grétari að ég ætti hlut í flugvél
og það væri verið að leita að
fleiri félögum í hópinn. Grétar,
sem þá var nýlega kominn með
einkaflugmannspróf, keypti hlut
og gekk þar með í Flugfélagið
Frímann sem átti eina flugvél,
Stinson Voyager 108, árgerð
1947 sem er stélhjólsflugvél.
Það var áræði hjá Grétari að
ganga til liðs við eigandahópinn
sem samanstóð af atvinnuflug-
mönnum. Um það bil ári seinna
sameinaðist þessi hópur Flug-
klúbbnum Þyt þar sem Grétar
naut sín vel meðal frumherja Ís-
lenskrar flugsögu sem og ann-
arra sem flestir voru atvinnu-
flugmenn og var hann fljótur að
samlagast og taka virkan þátt í
starfseminni og var fljótlega
sestur í stjórn Þyts.
Grétar var áhugasamur um
allt sem hann tók sér fyrir
hendur og var virkur í mörgum
félögum eins og Flugsögufélag-
inu, Flugbjörgunarsveitinni og
Oddfellow svo eitthvað sé nefnt.
Við Grétar áttum margar stund-
ir saman um borð í einshreyfils-
flugvélum Þyts sem voru allar
gamlar stélhjólsflugvélar og
leiðbeindi ég Grétari hvernig
ætti að fljúga þeim sem er gjör-
ólíkt hefðbundnum nefhjólsflug-
vélum eins og hann hafði lært
að fljúga. Þetta meðtók Grétar
af miklum áhuga og sýndi fljótt
að hann var þess verður að
stjórna svona flugvélum og
gerði allt á yfirvegaðan og fag-
mannlegan máta. Það var aldrei
hikað við að segja já þegar ég
hringdi og spurði hann hvort
hann hefði áhuga á að koma í
flugferð um Snæfellsnes, Suður-
land, Fjallabak eða bara í æf-
ingaflug. Áhuginn var mikill.
Grétar var vanalega í daglegu
kaffi í flugskýli Þyts og tók þátt
í umræðum og skoðanaskiptum
um margskonar málefni ásamt
því að vera liðtækur í flest störf
sem inna þurfti af hendi. Þegar
ég sendi Grétar í sitt fyrsta ein-
flug á Cessna 170-stélhjólsflug-
vél Þyts frá Bakkaflugvelli í
Mosfellsbæ gerði ég ráð fyrir
stuttu flugi í um 10-15 mínútur.
Eftir 45 mínútur og smá óró-
leika fór ég að heyra í flugvél
sem nálgaðist og var lent á
Bakkaflugvelli af fagmennsku
og út kom svo eitt sólskinsbros
á andliti Grétars og hann sagði
að það hefði bara verið svo gam-
an að hann flaug yfir Þingvelli
og nágrenni og naut sín eins og
best verður á kosið. Hvað er
betra? Grétar var alltaf góður
félagi og vinur í raun.
Gulla mín og fjölskylda, inni-
legar samúðarkveðjur til ykkar.
Freysteinn G. Jónsson.
Í dag kveðjum við vin minn
Grétar Felix. Okkar leiðir hafa
legið saman allt frá því upp úr
1960. Við kynntumst fyrst í starfi
sem rafeindavirkjar. Á svipuðum
tíma gengum við báðir í Flug-
björgunarsveitina í Reykjavík og
áttum mikið samstarf í að hugsa
um fjarskiptamálin og þar kom
sér vel að Grétar var einnig
menntaður loftskeytamaður. Við
erum bræður í sömu Oddfellow-
stúkunni og ferðafélagar með
hópi rafeindavirkja sem áður hét
útvarpsvirkjar og kölluðum hóp-
inn RAF félagar. Á hverju hausti
var farin ein helgarferð inn á há-
lendið í samfellt 52 ár þar til fyr-
ir stuttu. Fleira höfum við gert
saman, eins og vera í stjórn hús-
félags og framvegis. Grétar var
ávallt viljugur að taka að sér ut-
anumhald um boðskipti, til dæm-
is að senda póst um ferðir eða
eitthvað sem var á döfinni ásamt
að halda utan um félagatal okkar.
Ávallt var stutt í brosið hjá Grét-
ari þegar við ræddum um það
sem á daga hafði drifið og hann
var fljótur að finna skemmtilegu
hliðarnar á öllu, sama á hverju
hafði gengið. Nú síðustu árin höf-
um við hist á laugardögum yfir
kaffibolla með Lávörðum Flug-
björgunarsveitarinnar, en þar
var Grétar eins og annarstaðar
sá sem hélt utan um hópinn.
Grétar bar sig ávallt vel þrátt
fyrir mikil áföll í hans fjölskildu
vegna slys sonar hans og slæmr-
ar heilsu hans sjálfs nú síðustu
árin. Ég kveð þennan góða vin
minn og þakka fyrir þær stundir
sem við höfum átt saman. Bless-
uð sé minning hans.
Ég sendi fjölskyldu Grétars
samúðakveðju mína með ósk um
farsæla framtíð. Guð veri með
ykkur.
Sigurður Harðarson.
Fallinn er frá vinur og félagi,
sem ávallt lagði sig fram á öllum
sviðum. Við nutum forystu hans
í Lávarðadeild Flugbjörgunar-
sveitarinnar í Reykjavík og fór-
um við margar fræknar menn-
ingarferðir um Suðurland og til
Vestmannaeyja í þeim hópi en
áform hafa verið um að heim-
sækja frændur vora í Færeyjum
að auki. Skoðuð voru söfn og í
öllum ferðunum voru góðar
veislur haldnar að kveldi dags
áður en til heimferðar var hald-
ið. Leiðir okkar Grétars lágu
fyrst saman á fyrsta ári mínu
með FBS, síðar lágu leiðir okk-
ar saman í Hinu íslenska flug-
sögufélagi en þar störfuðum við
saman í stjórn með mörgum
mætum mönnum og sá háttur
var á að við skiptumst á að
halda stjórnarfundina heima hjá
hver öðrum og voru miklar
kræsingar í boði eftir hvern
stjórnarfund. Flugsaga var okk-
ur mikið hjartans mál alla tíð og
vorum við einnig handhafar
flugskírteinis sem einkaflug-
menn. Myndavélum var ávallt
brugðið á loft ef haldin voru
flugmót eða sýningar. Á stjórn-
artíma okkar í Flugsögufélaginu
var björgun flugvélar upp úr
sandleirum í Þjórsá sennilega
eitt mesta þrekvirki í varðveislu
flugsögu, Northrop NPB, var
hún í framhaldi send til end-
urgerðar til verksmiðjunnar í
Kaliforníu og eftir endurgerð
hennar var hún afhjúpuð á
Vatnsmýrarflugvelli árið 1984
við mikla viðhöfn og er síðan
varðveitt á flugsafni í Ósló í
Noregi. Grétar tók sér margt
fyrir hendur og lauk þeim verk-
um sem hann tókst á við með
prýði, aldrei gekk hann frá hálf-
köruðu verki. Við félagar hans, í
Lávarðadeildinni, munum sakna
hans og hans ágætu forystu og
bið ég hinn hæsta um að varð-
veita hann og hugga fjölskyldu
hans á þessum sorgartímum.
Jón Svavarsson.
Við félagar í Flugbjörgunar-
sveitinni í Reykjavík minnumst
nú látins félaga okkar Grétars
Felix Felixsonar sem lést 25
janúar sl. Grétar hóf æfingar í B
flokki 1963 þá 16 ára gamall og
fékk fulla aðild eftir hefðbundna
þjálfun. Grétar starfaði af mikl-
um áhuga innan félagsins alla
tíð og kom að fjölda verkefna
sem mótað hafa störf sveitarinn-
ar til framtíðar. Auk þess að
hafa tekið þátt í björgunarverk-
efnum í áratugi þá var hann
einn sá duglegasti að mæta í út-
köll þar sem stjórnstöðvabílar
sveitarinnar voru notaðir.
Grétar var menntaður loft-
skeytamaður og rafeindavirki
sem nýttist honum vel auk þess
sem hann var góður og yfirveg-
aður skipuleggjandi. Hann átti
einstaklega auðvelt með að eiga
samskipti við fólk. Þeir eigin-
leikar nýttust honum vel í lífinu
og þar sem hann átti aðild að
verkefnum á vegum sveitarinn-
ar.
Árið 1987 var Grétar í for-
svari ásamt nokkrum eldri fé-
lögum sem hættir voru að geta
sinnt erfiðum útköllum og stofn-
aði hóp innan Flugbjörgunar-
sveitarinnar og hlaut sá flokkur
nafnið „FBS Lávarðar“. Grétar
hefur verið í forystu þessa hóps
alla tíð. Með árunum þegar
fjölgaði í hópi eldri félaga hefur
það sýnt sig hversu gríðarlega
mikilvægur þessi þáttur hefur
verið í félagsstarfi meðlima
björgunarsveitarinnar. Árið um
kring mætir stór hópur þeirra
alla laugardagsmorgna til að
hitta gamla vini úr björgunar-
starfinu og spjalla yfir kaffibolla
og meðlæti í bækistöðvum fé-
lagsins. Það hefur fjölgað í
þessum lávarðahópi jafnt og
þétt seinni árin þar sem gamlir
félagar hafa komið til baka eftir
langa fjarveru. Auk þessara
föstu laugardagsfunda þá skipu-
lagði Grétar fjölda ferða með lá-
varðahópinn víða um land og
eru margar ferðirnar ógleyman-
legar. Tindfjöll og Jökulheimar
voru heimsóttir nokkrum sinn-
um, Vestmannaeyjar, Vestfirðir
og listinn er langur. Allt til
samans var FBS Lávarðaflokk-
ur mikilvægur vettvangur
björgunarmanna eftir áratuga
sjálfboðastarf á vegum Flug-
björgunarsveitarinnar í Reykja-
vík.
Á þessum tæplega 60 árum
sem eru liðin síðan Grétar gekk
til liðs við sveitina hafa orðið
gríðarlegar framfarir í björgun-
arstörfum og hverskonar aðbún-
aði fyrir félaga í björgunarsveit-
unum almennt. Grétar tók
virkan þátt í öllu þessu ferli og
þróun björgunarsveitanna og
sinnti auk þess fjölda annarra
verkefna vegna áhuga á björg-
unarstörfum og flugmálum.
Hann safnaði til dæmis gríð-
arlegu magni ljósmynda frá
starfi Flugbjörgunarsveitarinn-
ar auk þess sem hann vann mik-
ið við að taka saman efni um
sögu félagsins í sínum frítíma til
margra ára. Vegna þessa áhuga
Grétars hafa bjargast og varð-
veist ómetanleg verðmæti og
þættir úr sögu sveitarinnar.
Við félagar FBSR og FBS
Lávarðaflokks kveðjum nú
þennan góða félaga með hlýhug
og þakklæti fyrir allt það óeig-
ingjarna og ómetanlega starf
sem hann vann fyrir félagið í
áratugi og auk þess haft forystu
að miklum félagslegum umbót-
um í þágu heldri félaga sveit-
arinnar.
Við vottum fjölskyldu Grétars
okkar dýpstu samúð.
Fyrir hönd Lávarðanna
Ingvar F. Valdimarsson.
Æskuvinur minn Grétar Felix
er fallinn frá en minning um
góðan dreng lifir.
Við Grétar kynntumst í gegn-
um skátahreyfinguna um 1960
og leiðir okkar lágu síðan áfram
saman í Flugbjörgunarsveitinni
í Reykjavík.
Grétar var í eðli sínu hæglát-
ur maður, grandvar og varfær-
inn þannig að hann átti auðvelt
með að halda vináttu við fólk þó
það væri ekki endilega í daglegu
sambandi. Hann tók skátastarfið
alvarlega og var þannig séð allt-
af trúr þeim lífsreglum sem
skátar höfðu í heiðri. Þannig
eignaðist Grétar mikið af góðum
og tryggum vinum sem héldu
vináttu við hann ævilangt.
Á þessum unglingsárum vor-
um við duglegir að ferðast um
nærliggjandi fjöll og firnindi
eins og búnaður okkar í þá daga
leyfði. Útilegur og skálagisting-
ar voru tíðar og minningar um
ógleymanlegar ferðir tengdar
þessum unglingsárum eru marg-
ar.
Eitt sinn gerðum við okkur
ferð inn í Innsta Dal í Hengl-
inum til að gista þar eina nótt í
gömlum skála innst í dalnum.
Við lögðum af stað síðdegis að
vetri til í miklu frosti og var
komið myrkur þegar við geng-
um upp Sleggjubeinsskarðið
sem var uppljómað af tungskini
og norðurljósum. Ofarlega í
brekkunum lögðumst við á bakið
til að horfa á alla ljósadýrð
norðurljósanna sem voru svo
svakaleg að það gleymist aldrei.
Við náðum loks inn að skálanum
í myrkrinu sem var þá fullur af
hagamúsum en vanir menn
hreinsuðu út og áttu frábæra
helgi saman á fjöllum.
Eitt gamlárskvöldið fórum við
félagarnir í skíðaskálann í
Hveradölum og snæddum þar
áramótakvöldverð saman og
spjölluðum fram eftir nóttu en á
nýársdagsmorgun röltum við af
stað í bæinn í talsverðu frosti –
á jakkafötunum – en vorum
snarlega teknir upp í næsta bíl
sem átti leið um sem skutlaði
okkur í bæinn.
Áhugamál Grétars þróuðust í
átt til fjalla- og ferðamennsku
þegar hann ásamt félögum okk-
ar gengum í Flugbjörgunar-
sveitina í Reykjavík um 1963.
Með þátttöku í æfinga- og
björgunarstörfum sveitarinnar
opnaðist aðgangur að miklu öfl-
ugri tækjabúnaði en við höfðum
haft áður og nutum auk þess
þjálfunar þrautþjálfaðra fjalla-
manna þannig að fljótlega vor-
um við farnir að fara í langa
æfinga- og björgunarleiðangra
með sveitinni inn í óbyggðir og
upp á jökla auk þeirra ferða
sem við fórum á eigin vegum.
En lífið var ekki bara leikur
og eftir að við félagarnir stofn-
uðum fjölskyldur eða fórum í
framhaldsnám þá breyttust
áherslur og ferðir og annað í
þeim dúr varð að víkja fyrir al-
vöru lífsins. Engu að síður
hélst vinátta og trúnaður auk
þess sem tryggð við Flugbjörg-
unarsveitina rofnaði aldrei.
Grétar var öflugur liðsmaður
sveitarinnar alla tíð og var ým-
ist í forystu eða forystuhópi
ýmissa verkefna innan sveitar-
innar svo sem ýmsum verkefn-
um í loftskeytamálum, rekstri á
loftskeyta- og stjórnstöðvarbíls
FBSR og var einnig einn helsti
hvatamaður og veitti forystu
kaffihóps eldri félaga FBSR í
áratugi. Þessi hópur hlaut
nafnið FBS Lávarðar og stóð
Grétar fyrir margskonar af-
þreyingu og ferðalögum á veg-
um hópsins.
Ég votta fjölskyldu Grétars
mína dýpstu samúð.
Sigurður Sigurðsson.
Grétar Felix
Felixson
HINSTA KVEÐJA
Ég kveð Grétar með
hlýju og þakklæti fyrir vin-
áttu okkar um langt árabil.
Grétar sýndi börnum mín-
um einstakan kærleik og
umhyggju. Margar voru
ferðirnar með fullan bíl af
börnum og fullorðnum í
sumarbústaði og útilegur
og alltaf var sjálfsagt að
hafa mig og mína með.
Elsku Gulla og fjöl-
skylda, innilegar samúðar-
kveðjur til ykkar allra.
Björg Kjartansdóttir.
Elskuleg móðir mín, tengdamóðir og amma,
SÓLRÚN JÚLÍUSDÓTTIR
kennari,
Ásklifi 14,
Stykkishólmi,
lést á Heilbrigðisstofnun Vesturlands í
Stykkishólmi þriðjudaginn 2. febrúar sl. í
faðmi fjölskyldunnar. Útför auglýst síðar.
Halldór Jóhann Kristjánsson Snæbjört Sandra Gestsdóttir
Júlíus Már Halldórsson Álfheiður Sól Halldórsdóttir
Ástkær eiginkona mín, móðir, tengdamóðir,
amma og langamma,
ÓLÖF MAGNA GUÐMUNDSDÓTTIR,
Laufskógum 8, Egilsstöðum,
lést á hjúkrunarheimilinu Dyngju á
Egilsstöðum 30. janúar.
Útför hennar fer fram frá Egilsstaðakirkju þriðjudaginn
8. febrúar klukkan 14. Streymt verður frá athöfninni á
egilsstadaprestakall.com. Þeim sem vilja minnast hennar er
bent á Minningarsjóð Alzheimersamtakanna.
Reikningsnúmer er 0515-26-24302 og kennitala er
580690-2389.
Hlekk á streymi má nálgast á mbl.is/andlat.
Bjarni Guðmundur Björgvinsson
Björgvin Harri Bjarnason María Guðmundsdóttir
Heiðdís Halla Bjarnadóttir Ásgrímur Ingi Arngrímsson
Guðm. Magni Bjarnason Heiður Vigfúsdóttir
Sólveig Edda Bjarnadóttir Kári Þorsteinsson
barnabörn og barnabarnabarn
Ástkær sambýlismaður, faðir, tengdafaðir
og afi,
RÖGNVALDUR INGÓLFSSON
dýralæknir,
lést á heimili sínu í Litháen þriðjudaginn 1.
febrúar eftir langa baráttu við krabbamein.
Jarðarförin hefur farið fram í Litháen þar sem hann hafði heimili
síðasta áratug ævi sinnar.
Aldona Vaitiekiené
Anna Margrét
Rögnvaldsdóttir
Ingólfur Rögnvaldsson
Sigurður Rögnvaldsson barnabörn
barnabarnabörn