Morgunblaðið - 07.02.2022, Page 22

22 MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ MÁNUDAGUR 7. FEBRÚAR 2022
Smáauglýsingar
Sumarhús
Sumarhús – Gestahús –
Breytingar
.Framleiðum stórglæsileg sumarhús
í ýmsum stærðum.
.Tökum að okkur stækkun og
breytingar á eldri húsum.
.Smíðum gestahús – margar
útfærslur.
.Sjáum um almennt viðhald á
sumarhúsum og sólpöllum.
.Setjum niður heita potta og
smíðum palla og skjólveggi.
Áratugareynsla –
endilega kynnið ykkur málið.
Trésmiðja Heimis, Þorlákshöfn,
sími 892-3742 og 483-3693,
www.tresmidjan.is
Til sölu
Lok á potta
Eigum til lok á flest
alla potta á lager.
Td. stærðir 200x200,
210x210, 220x220, 235x235,
kringlótt lok og átthyrnt lok.
HEITIRPOTTAR.IS
Sími 777 2000
Raðauglýsingar
Fundir/Mannfagnaðir
Sjómannafélag Íslands
Aðalfundur
Aðalfundur Sjómannafélags Íslands verður
haldinn miðvikudaginn 16. febrúar kl. 16.00 í
Íþróttamiðstöðinni í Laugardal að Engjavegi
6 (við hliðina á Laugardalshöllinni), á 3. hæð,
E-salur.
Fundarefni:
Hefðbundin aðalfundarstörf
Önnur mál
Trúnaðarmannaráð SÍ
Félagsstarf eldri borgara
Aflagrandi 40 Opin vinnustofa kl. 9-12.30, nóg pláss. Útskurður kl.
13. Félagsvist kl. 13.Tafl með leiðbeinanda kl. 13. Menningarferð í
Höfuðstöðina kl. 13.30. Kaffi kl. 14.30-15.20. Nánari upplýsingar í síma
411 2702. Allir velkomnir.
Árskógar 4 Smíðastofa með leiðbeinanda kl. 9-14. Opin vinnustofa
kl. 9-12. Botsía með Guðmundi kl. 10. Handavinna kl. 12-16. Félagsvist
kl. 12.45. Glervinnustofa kl. 13-16. Hjóla um heiminn kl. 14. Hádegis-
matur kl. 11.30-12.30. Heitt á könnunni. Kaffisala kl. 14.45-15.30. Allir
velkomnir. Sími 411 2600.
Boðinn Pílukast kl. 9. Leikfimi Qi-gong kl. 10.30. Bingó kl. 11. Myndlist
kl. 13. Sundlaugin er opin kl. 13.30-16.
Félagsmiðstöðin Hæðargarði 31 Qi-gong kl. 7-8. Kaffisopi og
spjall kl. 8.30-11. Postulínsmálun kl. 9-12. Morgunleikfimi með
Halldóru á RÚV kl. 9.45-10. Ganga kl. 10. Hádegismatur kl. 11.30-12.30.
Heimaleikfimi á RÚV kl. 13-13.10.Tálgun með Valdóri kl. 13-15.30.
Félagsvist kl. 13. Síðdegiskaffi kl. 14.30-15.30.
Garðabær Pool-hópur í Jónshúsi kl. 9. Gönguhópur fer frá Jónshúsi
kl. 10. Gönguhópur fer frá Smiðju kl. 13. Bónusrúta fer frá Jónshúsi kl.
12.40. Stólajóga kl. 11 í Kirkjuhvoli. Vatnsleikfimi Sjálandi kl. 15, 15.40
og 16.20. Zumba Gold kl. 16.30 í Kirkjuhvoli. Glernámskeið í Smiðju
kl. 13. Brids í Jónshúsi kl. 12.30-15.40.
Gjábakki Kl. 8.30-11.30 opin handavinnustofa. Kl. 9-10.30 botsía-
æfing. Kl. 9-11.30 postulínsmálun. Kl. 10.50-12.15 jóga. Kl. 13-16 opin
handavinnustofa og verkstæði. Kl. 13.15-15 kanasta.
Gullsmári 13 Opin handavinnustofa kl. 9-16. Qi-gong heilsueflandi
æfingar kl. 9. Brids kl. 13. Jóga kl. 17. Félagsvist kl. 20.
Korpúlfar Morgunleikfimi kl. 9.45 í Borgum. Gönguhópur Korpúlfa
kl. 10 frá Borgum, Grafarvogskirkju og inni í Egilshöll. Dansleikfimi
með Auði kl. 11 í Borgum. Félagsvist kl. 12.30 í Borgum, ath. breytt
tímasetning og grímuskylda. Prjónað til góðs kl. 13 í Borgum, tréút-
skurður á Korpúlfsstöðum kl. 13 og línudans með Guðrúnu í Borgum
kl. 15 í dag. Allir hjartanlega velkomnir.
Seltjarnarnes Kaffikrókur alla morgna á Skólabraut kl. 9-11.30. Leir
Skólabraut kl. 9. Billjard Selinu kl. 10. Jóga / leikfimi í salnum á
Skólabraut kl. 11. Handavinna, samvera og kaffi í salnum á Skólabraut
kl. 13-16. Gler á neðri hæð félagsheimilisins kl. 13. Vatnsleikfimi í
sundlauginni kl. 18.30. Ath, kl. 10.30 á morgun þriðjudag verður pútt í
nýju aðstöðunni á Austurströnd.
atvinna@mbl.is
Pantaðu pláss fyrir þína atvinnuauglýsingu á
✝
Anna Guð-
mundsdóttir
fæddist í Reykjavík
16. mars 1945. Hún
lést 24. janúar 2022.
Hún var dóttir
hjónanna Guðrúnar
Þorkelsdóttur
verkakonu, f. 2.6.
1902, d. 22.2. 1994,
og Guðmundar Jón-
assonar vörubíl-
stjóra, f. 10.8. 1908,
d. 3.8. 1964. Anna átti eina syst-
ur, Kristínu Jónu, f. 14. janúar
1943, d. 14. október 1995.
Anna ólst upp í Langholts-
hverfinu og sótti Langholtsskóla,
lauk gagnfræðaprófi frá
Kvennaskólanum í Reykjavík
1962, burtfararprófi frá Leiklist-
arskóla Þjóðleikhússins 1968 og
stúdentsprófi frá Mennta-
skólanum í Hamrahlíð 1986.
Hún giftist hinn 1. mars 1968
Gunnari Magnúsi Bjarnasyni við-
skiptafræðingi, f.
10.1. 1930, d. 12.4.
2010. Þau áttu tvö
börn: Örnu Björk, f.
28.5. 1969, og
Bjarna Magnús, f.
13.9. 1973.
Seinni maður
Önnu var Gunnar
Sigurgeirsson múr-
ari, f. 3.6. 1942, d.
3.12. 2011.
Anna starfaði
lengst af sem skrifstofumaður;
hjá Heklu, Kristjáni Ó. Skagfjörð
og Leiklistarskóla Íslands. Þá
rak hún á tímabili hannyrða-
verslunina Jenný og kaffiteríu
Norræna hússins. Síðustu árin
starfaði hún við fyrirtæki barna
sinna Aðalhreinsi Drífu.
Útför hennar fer fram frá
kirkju Óháða safnaðarins í dag,
7. febrúar 2022, klukkan 15.
Hlekkur á streymi:
https://www.mbl.is/andlat
Í dag kveðjum við Önnu frænku
eins og við kölluðum hana alltaf,
sem mér þykir svo undur vænt
um. Á kveðjustundum koma upp í
hugann alls konar skemmtilegar
minningar.
Anna hefur alltaf átt sér stað í
lífi mínu alveg frá því ég fæddist
en við bjuggum í sama húsi, Efsta-
sundi 81, þegar ég var barn. Hún
bjó ásamt Stínu systur sinni og
foreldrum þeirra, Guðrúnu, sem
var systir ömmu minnar Úrsúlu,
og Guðmundi, á efri hæðinni og
við á þeirri neðri. Pabbi og Guð-
mundur byggðu húsið í samein-
ingu á árunum eftir stríð. Það var
töluverður samgangur á milli
hæðanna, að minnsta kosti sótt-
umst við Ebba systir í það að fara í
heimsókn upp á loft. Þar var alltaf
tekið vel á móti okkur. Þær systur
pössuðu okkur oft og í mínum
huga voru þær órjúfanlegur hluti
af yndislegri æsku.
Anna var skemmtileg og falleg
kona, ljóshærð, smávaxin með
svolítið dimma rödd. Hún fékk
leiklistarbakteríuna sem ung
stúlka og fór í leiklistarskóla og
lauk þaðan námi. Á þeim árum var
ég í Kvennaskólanum í Reykjavík
og fékk þá stundum að fara með
henni á æfingar eða þá að ég „kom
við“ í skólanum hjá henni á leið-
inni heim og dvaldi fram eftir degi,
hugfangin af leikhúsinu en þá var
kennt í Þjóðleikhúsinu. Það var
sko ekki amalegt að eiga frænku í
þeim heimi og fá að fylgjast með
æfingum hjá leiklistarnemunum,
sitja eins og lítill ungi á öftustu
bekkjum Þjóðleikhússins til að
trufla ekki. Hún starfaði stutt í
leikhúsinu enda fljótt komin með
heimili og tvö ung börn. Seinna
var hún svo ráðin sem ritari í
Leiklistarskólanum og þar líkaði
henni lífið, var eins og unga-
mamma að hugsa um leiklistar-
nemana.
Ég man sérstaklega eftir því
þegar hún kom upp í Mosó eftir að
við fjölskyldan fluttum þangað, á
sólardegi um hásumar, á nýjum
Volkswagen sem hún hafði eign-
ast, íklædd rósóttum sumarkjól og
hvítum hælaskóm, með hárið upp-
sett í sátu en svo kallaðist túperað
hár í denn. Hún var svo falleg og
fín og ekki var verra að hún kom
vopnuð snyrtivörum í stórri tösku
og síðan var tekið til við að mála
mig ellefu ára stelpuna – því það
fannst mér toppurinn á tilverunni.
Anna var mjög skemmtilegur kar-
akter, því hún hafði bein í nefinu
eða einhvers konar röggsemi yfir
að ráða, var lítið fyrir væl og tók
auðveldlega ákvarðanir eða gekk í
verkin óhikað.
Alltaf þegar við Laxárnesfólkið
hittumst var sjálfgefið að Anna og
hennar fjölskylda kæmu enda
voru þær systur svo nátengdar
okkur. Ég man eftir mörgum
skemmtilegum fjölskylduboðum
og einnig útilegum eða ferðum í
Kjósina sem oftast urðu ævintýra-
ferðir með söng og gamni.
Nú er komið að leiðarlokum og
við hittumst ekki í leikhúsinu leng-
ur. Takk fyrir að vera góða frænk-
an mín og okkar systkinanna sem
óska þér góðrar ferðar í Sumar-
landið og hjartans þakkir fyrir
samfylgdina í lífinu. Innilegar
samúðaróskir til Örnu og Bjarna
sem reyndust mömmu sinni svo
vel og eiga nú um sárt að binda.
Hrafnhildur.
Ég hef sjaldan verið þakklátari
en þegar ég fékk símtal fyrir rúm-
um 20 árum frá Önnu eða Önnu
ömmu eins og hún er kölluð á
mínu heimili. Ég þekkti hana rétt
aðeins á þessum tíma í gegnum
Örnu dóttur hennar. Hún vildi
bjóða fram aðstoð sína við að gæta
Birgis Steins, níu mánaða gamals
sonar míns. Ég var þarna þreytt
móðir þriggja ungra barna og öll
hjálp vel þegin. Mig grunaði hins
vegar ekki mikilvægi þessa sím-
tals og þetta yrði upphafið að fal-
legu sambandi milli þeirra tveggja
sem hefur haldist til dagsins í dag.
Það var ákveðið að Birgir
Steinn færi til Önnu alla miðviku-
dagsmorgna. Hægt og rólega
bættust við stöku dagar um helgar
og svo fór Anna að fá hann lán-
aðan í næturgistingar. Við fórum
að kalla hana Önnu ömmu því
svona gera bara ömmur.
Árin liðu og Anna amma varð
einn mikilvægasti hluti af lífi Birg-
is Steins. Sem foreldri var yndis-
legt að sjá að einhver var tilbúinn
að elska barnið manns skilyrðis-
laust og jafnvel án þess að blóð-
tengsl kæmu þar að. Birgir Steinn
vissi það líka að hann átti í henni
hvert bein og gat alltaf treyst því
að hún vildi honum allt hið besta.
Það var líka alveg ljóst að á
meðan á heimsóknum hjá Önnu
ömmu stóð vildi hann sem minnst
af okkur foreldrunum vita og tók
helst ekki á móti símtölum frá
okkur. Því hjá ömmu var hann í
dekri, fékk allar sínar óskir upp-
fylltar. Amma var búin að baka og
smyrja ofan í hann og útbúa allt
sem hann óskaði sér í það skiptið.
Þau voru búin að ná sér í spólu til
að horfa á og eina sem vantaði var
hundur eða köttur í fangið og það
fékk hann við það eitt að nefna
það. Amma skapaði honum
draumaheim og símtal frá okkur
truflaði þann heim.
En amma Anna átti líka sinn
draumaheim, sem var heimur
leikhússins, og Birgir Steinn varð
þeirrar gæfu aðnjótandi að kynn-
ast þeim heimi í gegnum hana. Ég
velti því þó stundum fyrir mér í
seinni tíð hvort ástin til leikhúss-
ins hefði líka með eitthvað annað
að gera en það augljósa. Hún var
jú útskrifuð leikkona og afspyrnu-
vel gefin, þekkti flestöll þau verk
sem sett voru þar upp. En það var
nefnilega ekki bara Birgir Steinn
sem hafði fengið úthlutað pláss í
hjarta hennar heldur meira og
minna allir sem útskrifuðust úr
leiklistarskólanum þegar hún
vann þar. Þetta voru allt „börnin“
hennar. Væntumþykjan skein í
gegn þegar hún talaði um þessi
börn sín og ferð á leiksýningu var
eins og vel heppnað ættarmót þar
sem hún gat fylgst stolt með sínu
fólki. Birgir Steinn hefur ábyggi-
lega furðað sig á ríkidæmi sínu að
eiga Önnu sem ömmu og að líkleg-
ast væri stór hluti leikarastéttar-
innar nákomnir ættingjar!
Nú er komið að leiðarlokum
rúmum 20 árum eftir að ég fékk
símtalið góða. Hvernig getur mað-
ur þakkað fyrir þetta allt? Hvern-
ig getur maður komið í orð hversu
djúpt þessi gæska hennar hefur
snortið okkur öll? Þvílík gæfa fyr-
ir Birgi Stein að fá að kalla hana
ömmu og njóta hennar sem slíkr-
ar. Á tímum sem þessum, þegar
allir eru að flýta sér, staldraði
Anna við og bauð Birgi Steini það
verðmætasta sem við fáum hér á
jörð: Tíma og ást.
Anna Margrét,
Birgir Steinn.
Anna
Guðmundsdóttir
✝
Ari Arthursson
tæknifræð-
ingur fæddist í
Reykjavík 12. mars
1948. Hann lést 28.
janúar 2022 á
Landspítalanum
Hringbraut, 73 ára
að aldri. Foreldrar
hans voru Arthur
Tómasson og Þóra
Kristinsdóttir, þau
eru bæði látin.
Systur Ara voru Rannveig og
Þóra Kristín sem einnig eru
látnar.
Ari var í Laugarnesskóla
sem barn og fór síðan í flugnám
og lauk einkaflugmannsprófi.
Ari útskrifaðist sem tæknifræð-
ingur frá Tækniskóla Íslands
1978. Lengst af vann hann hjá
Vatnsveitu Reykjavíkur, síðar
Orkuveitu Reykjavíkur.
Eftirlifandi eig-
inkona Ara er
Guðrún Birna
Guðmundsdóttir
leikskólakennari,
f. 8. apríl 1948.
Eldri dóttir Ara og
Guðrúnar Birnu er
Vigdís Klara, f. 21.
febrúar 1968, eig-
inmaður hennar er
Guido Bäumer, f.
30. apríl 1965. Þau
eiga tvo drengi, Marek Ara og
Matthías. Yngri dóttir þeirra
er Halldóra Æsa, f. 20. maí
1975, eiginmaður hennar er
Geir Thorsteinsson, f. 26. mars
1967. Þau eiga þrjú börn, Þor-
stein, Sigurð Breka og Heklu
Maríu.
Útför Ara fer fram frá Foss-
vogskirkju í dag, 7. febrúar
2022, klukkan 11.
Þegar við hjónin skráðum okk-
ur í samkvæmisdans á níunda
áratug síðustu aldar hvarflaði
það ekki að okkur að við værum
þar að hitta fólk sem við ættum
eftir að hitta einu sinni í viku alla
vetur síðan. En þannig var það, í
þessum hópi voru þau Guðrún og
Ari, hún opin og hvatvís, hann
hægari.
Það var Guðrúnu og Ara mjög
gefandi að finna hvernig þau
náðu tökum á hverjum dansinum
af öðrum; enskum valsi, cha cha
cha og hvað þeir heita allir.
Við áttum margar góðar sam-
verustundir með þeim hjónum
fyrir utan dansinn. Hittumst í
heimahúsi, eða við ýmsar aðrar
aðstæður. Heimsóknir okkar til
þeirra Guðrúnar og Ara í Kofann
þeirra, en svo nefndu þau sum-
arbústaðinn sinn við Gíslholts-
vatn, bar þó hæst. Þar áttum við
margar góðar stundir með þeim
hjónum. Þar var öllu haganlega
fyrir komið og Ari í essinu sínu að
gera við sláttuvélina eða koma
bátnum út á vatn og þá var gjarn-
an veitt í soðið. Skógræktin var
reglulega tekin út. Þar var búið
að setja niður þúsundir trjáa, og
þannig gerðu þau hjón skjól við
bústaðinn.
Ari var rólegur að eðlisfari, en
hann var fylginn sér sem hjálpaði
honum að finna danstaktinn,
koma sláttuvélinni sinni í gang
eða hvað það var sem þurfti að
redda. Enda var Ari alltaf svolít-
ill sveitamaður í eðli sínu og
kunni að redda málunum. Stutt
var í húmorinn hjá Ara og það
duttu oft upp úr honum ýmsar
hnyttnar tilvitnanir.
Við munum sárt sakna Ara,
sem var okkur einstakur félagi,
en minningin um góðan dreng
mun lifa áfram með okkur. Við
sendum Guðrúnu Birnu, Vigdísi,
Halldóru og fjölskyldum þeirra
innilegar samúðarkveðjur og
megi minningin um Ara lengi lifa
með okkur.
María og Hjörtur,
Jónína og Guðmundur.
Ég hafði ekki heyrt í eða séð
Ara í líkast til tvö ár eða meira.
Samt kom mér andlátsfregnin
sem gamall skólabróðir flutti mér
á óvart.
Við Ari kynntumst í gegnum
strák sem varð sessunautur minn
þegar ég, nýfluttur frá Akureyri,
kom í 12 ára bekk í Laugarnes-
skóla. Þessi strákur bjó í Sig-
túninu í þriðja húsi frá Ara. Af
einhverjum ástæðum þá smullum
við Ari vel saman og héldum vel
saman mörg næstu ár.
Ég minnist ferða í bíó með
pabba Ara sem þá keyrði okkur
sem ekki vorum komnir með bíl-
próf. Ég minnist líka ferða austur
í bústað sem fjölskylda Ara átti
austur við Gíslholtsvatn. Veiði í
vatninu og ég man líka eftir að við
Ari gengum eitt sinn í fleiri
klukkutíma í leit að rjúpum án
þess að sjá eða verða varir við
nokkra slíka. Ég man eftir að við í
lok göngunnar ákváðum að reyna
okkur í skotfimi til að ferðin væri
ekki alveg tilgangslaus. Held við
höfum notað aflagðan girðingar-
staur sem mark. Ari hafði betur,
enda var þetta, ef ég man rétt, í
fyrsta skipti sem ég skaut af
byssu. Ýmislegt fleira brölluðum
við saman og í minninu er ferð
um mitt sumar í Þórsmörk þar
sem við áttum góða helgi í fögru
umhverfi. Ýmislegt fleira bröll-
uðum við saman og þegar við vor-
um að nálgast tvítugt voru komn-
ir tveir félagar til viðbótar í
hópinn, sem var bara nokkuð
duglegur að sækja Glaumbæ,
Breiðfirðingabúð og seinna Hótel
Loftleiðir um helgar.
Í lok þessa tíma vorum við báð-
ir og reyndar allir komnir með
vinkonur sem seinna urðu eigin-
konur okkar.
Börn fóru að koma og á þess-
um tíma fór frekar að losna um
það þétta samband sem við Ari
höfðum átt saman.
Við héldum þó alltaf sambandi
og hittumst stundum, þó ekki oft.
Seinna varð þetta að símtölum,
sem yfirleitt voru hálftíma eða
allt að klukkutíma löng, um það
bil tvisvar eða þrisvar á ári.
Þarna vorum við komnir í aðra
vinahópa og létum símtölin og
einstaka hitting duga.
Ég votta Guðrúnu Birnu,
dætrunum Vigdísi Klöru og Hall-
dóru Æsu ásamt þeirra mönnum
og barnabörnum mína innileg-
ustu samúð við fráfall Ara.
Minningin lifir.
Jónas Brjánsson.
Ari Arthursson