Veiðimaðurinn - 01.09.1967, Side 8

vinnugrein, sem fcert geti þjóðinni
drjúgar gjaldeyristekjur þegar fram liði
stundir. Ahugi fyrir þessari grein hefur
farið mjög vaxandi d síðari árum, eink-
um fyrir frumkvœði stangveiðimanna.
Þeir hafa að sönnu fyrst og fremst verið
að liugsa um það, að rœkta vatnafiska
sér sjdlfum til áncegju við sportveiði, og
þeirn hefur sem kunnugt er verið litið
gefið um þá hugmynd, að nota islenzk-
ar dr og veiðivötn sem „agn“ fyrir út-
lendinga og ekki talið að þœr gjaldeyris-
tekjur, sem aflað yrði með þeim hætti.
svöruðu nándar ncerri til þeirra óbeinu
verðmæta, sem látin væru af hendi með
því að svipta landsmenn sjdlfa dnægj-
unni af að veiða í ánurn,, En ræktunar-
áhuginn hefur breiðzt út og fengið við-
tœkari tilgang en að ala upp lax og sil-
ung aðeins til sportveiði, eins og að
framan getur.
Eins og frá var sagt i síðasta hefti
Veiðimannsins, hefur Stangaveiðifélag
Reykjavíkur nú tekið við rekstri eldis-
stöðvarinnar við Elliðaár til 10 dra. Af
þvi tilefni dkvað stjórn félagsins að
þetta tölublað ritsins skyldi sérstaklega
helgað klak- og rœktunarmálum. Klak-
stöðin við Elliðaár var um, langt árabil
eina fiskrœktarstöð landsins, og þangað
má að ýmsu leyti rekja þau áhrif, er
vakið hafa þann almenna áhuga, sem
nú er vaknaður fyrir fiskrœkt. Þess hef-
ur áður verið að nokkru getið hér í rit-
inu, að þegar fyrir siðustu aldamót. höfðu
menn komið auga á nauðsyn þess, að bæta
cínum að nokkru upp með klaki þann
þunga skatt, sem á þær var lagður með
rányrkjunni, sem þá tiðkaðist, en átti
þó eftir að magnast á þessari öld með
tilkomu nýrra og stórtækari veiðivéla.
Árni Thorsteinsson landfógeti ritaði ár-
ið ÍSSI langa grein í Timarit hins ís-
lenzka bókmenntafélags um fiskrcekt, og
má eflaust rekja til forgöngu hans, að
Alþingi veitti árið 1883 nokkurt fé til
þess að fenginn yrði hingað til lands
erlerulur maður, sérfróður í fiskrækt, til
þess að kenna fiskaeldi. Tryggvi Gunn-
arsson fékk hingað einn lærðasta fiski-
fræðing Dana, á þeim tíma, Arthur
Feddersen. Kom hann fyrst til Aust-
fjarða og ferðaðist svo viða, bceði norð-
anlands og sunnan. M. a. dvaldi hann
um hrið á Reynivöllum í Kjós, til þess
að undirbúa þar laxaeldi, en prestur-
inn par, séra Þorkell Bjarnason, var
mikill áhugamaður um þessi mál og
hélt. tilraununum áfram um nokkurt
skeið með talsverðum árangri. Einnig
var reynt urriðaklak á Þingvöllum og
einhverju af laxaseiðum slepþt i Oxará,
og veitti þá þingið nokkurn styrk til
starfseminnar, en hætti þvi svo fljót-
lega. Um sama leyti var stofnað lax-
ræktarfélag í Dölum vestur, og fékk það
einnig nokkurn styrk frá Alþingi, en
stutt, og þar með lögðust fiskræktart.il-
raunir að mestu niður um skeið.
Áhugi fyrir málinu var þó alltaf til,
þótt getan til framkvæmda vœri litil,
og vera md að einhverjar tilraunir hafi
verið gerðar, sem Veiðimanninum er
ekki kunnugt um. En nokkru eftir alda-
mótin hóf Árni bóndi i Alviðru laxa-
klak úr Sogslaxi og hélt þvi lengi áfram.
Var m. a. fengið hjá honum klak, sem
látið var í Elliðaárnar, og er lax af þeim
stofni þar enn. Arni i Alviðru var mik-
ill áhugamaður um fiskrækt og mun
9
Vetðimaðurinn