Saga - 2022, Page 167

að mynda inniheldur hún hvorki langa „endursögn á því hvernig
strendur Íslands hafi verið kjörnar fyrir rostunga sem lifa á skel -
dýrum“ né er lagt upp eitthvert veiðiþrælalíkan sem myndar „rauðan
þráð gegnum bókina“ líkt og Bergsteinn heldur fram.16 Þetta má
auðveldlega sannreyna með því að fletta Eyjunni hans Ingólfs.
Aðrar fimm ásakanir Bergsveins byggðu á mjög víðtæku tilkalli
til höfundarréttar yfir ótal aðskildum atriðum í hagsögu Íslands,
Noregs og Írlands — svo sem um rostungsveiðar hér við land, sigl-
ingar eftir Norðurveginum og stjórnmálatengsl Dyflinnarmanna við
írska konunga. Þessar eignarréttarkröfur verða að teljast nokkur tíð -
indi í sagnfræði og snúa að miklu fleiri höfundum en mér einum. Af
þessum fimm hafa fjórar horfið en ein stendur eftir og fjallar um
veiðar og útflutning Geirmundar heljarskinns á rostungum. Þannig
heldur Bergsveinn því ekki lengur fram að hann hafi fyrstur fjallað
um siglingar eftir Norðvesturströnd Noregs með rostungsafurðir
eða verið sá fyrsti sem hafi fjallað um ríki sækonunga á Norður -
veginum né heldur að faðir Geirmundar heljarskinns hafi búið á
Ögvaldsnesi. Þá er jafnframt horfin ásökun um að ég hafi stolið úr
LSV umfjöllun um viðskipti og hjónabönd Ólafs konungs í Dyflinni.
Það er engin furða að þessar ásakanir hafi horfið þar sem umfjöllun
mín um þessi atriði í hagsögu þessara landa var ítarlega studd til-
vitnunum í erlenda sagnfræðinga.17
Að síðustu eru fjórar ásakanir sem stafa eingöngu af vanþekk-
ingu á heimildum þar sem margt af því sem Bergsveinn staðhæfir
að séu tilgátur sínar stendur skýrum stöfum í fornum rituðum
heim ildum. Mestur þungi ásakana Bergsveins hvíldi á þessum atrið -
um sem koma fram í lok álitsgerðar hans. Þessi dæmi áttu að sanna
það með ótvíræðum hætti að sá sem hér ritar væri svo fingralangur
að hann hefði hrifsað til sín efnisatriði og tilgátur úr LSV sem kæmu
hvergi annars staðar fyrir. Af þessum fjórum stendur ein eftir sem
fjallar um rostungsveiðar Ketils gufu og farið er yfir hér á eftir.
Hér er hvorki rými til þess að fara í smáatriðum yfir þessar upp-
haflegu ásakanir né svör mín við þeim enda hafa þau nú þegar birst
drög að mannorðsmorði 165
16 Vef. Bergsveinn Birgisson, „Stolið og rangfært“.
17 Sjá til að mynda: Dagfinn Skre o.fl., „The Beginning of the Viking Age in the
West,“ Journal of Maritime Archaeology 14, nr. 3 (2019): 43–80; Dagfinn Skre,
„Norðvegr – Norway: From Sailing Route to Kingdom,“ European Review 22,
nr. 1 (febrúar 2014): 34–44; Donnchadh Ó Corráin, „Vikings in Ireland and
Scotland in the Ninth Century,“ Peritia 12 (1998): 296–339.