Úrval - 01.11.1982, Blaðsíða 106

104
ÚRVAL
hafði fengið yfir milljón franka í arf
eftir Napóleon — mikið fé — en
1829 hafði honum tekist að sóa því
öllu. Hann var ýmist í hernum eða
ekki, alltaf einhvers staðar í kring en
átti hvergi heima. Vitað er að árið
1827 átti hann leynifund með Karli X
konungi, fyrrverandi d’Artois greifa.
Karl konungur launaði Montholon
aldrei opinberlega — stjórnvöld
launa sjaldan opinberlega þeim sem
vinna skítverkin fyrir þau.
1840 gekk Montholon í þjónustu
Louis Napóleon, sem síðar varð
Napóleon III. í ágúst það ár stjórnaði
Montholon fávíslegum leiðangri frá
Englandi til að sigra Frakkland fyrir
þennan nýja húsbónda sinn. Franski
herinn hafði augljóslega njósn af
þessari fyrirætlan, beið eftir innrásar-
liðinu á ströndinni við Boulogne og
sigrað það þar fyrirhafnarlítið.
Montholon var dæmdur til 20 ára
fangavistar en afplánaði aðeins sex ár.
Þrettán árum síðar dó hann án þess að
segja nokkurn ttma frá glæp sínum
svo vitað sé.
Það var eins gott fyrir Montholon,
hugsaði Forshufvud, að hann var ekki
á St. Helenu þegar félagar hans úr
útlegðinni opnuðu gröf keisarans. Því
vitnin kynnu að hafa skilið hvað sú
óvænta sjón þýddi sem þar mætti
þeim. Lík Napóleons hafði ekki verið
smurt heldur einfaldlega graftð að
lokinni krufningu í fjórum kistum
hverri ofan í annarri, tveimur úr
málmi. Þegar innsta kistan var opnuð
Kista Napóleons opnuð á St. Helenu 1840. Níálverk petta er á þjóðminja-
safninu í París.