Úrval - 01.11.1982, Blaðsíða 71

UPP /í LÍP OGDA UÐA FYRIR O WEN THOMAS
69
klemmur voru settar á vinstra lungað
til þess að halda því saman.
Ristillinn hafði skorist í sundur og
til þess að koma í veg fyrir frekari
smithættu voru ristilendarnir tengdir
við vegg kviðarholsins og opnað út.
Þannig myndi úrgangurinn frá
líkamanum lenda í poka sem festur
var utan á líkamann við opið. Þessi
búnaður átti ekki að vera þarna til
frambúðar heldur átti að tengja rist-
ilinn aftur þegar sárin væru gróin. 011
líffæri Owens störfuðu eðlilega þegar
hér var komið sögu.
Nú voru liðnar tólf klukkustundir
frá því maðurinn var stunginn. Ef
Owen færi ekki að sýna einhver merki
um að hann væri að komast til
meðvitundar var útlitið heldur svart.
Um klukkan 6:30 um morguninn
kom Hovaguimian inn til sjúklingsins
að líta á hann en sjálfur var læknirinn
úrvinda af þreytu og svefnleysi, Hann
beindi ljósi í augu Owens en
sjáöldrin voru útþanin og sýndu
enga svörun. ,,Það var engu líkara
en þetta væri dauður maður,” sagði
læknirinn síðar.
Um klukkan níu um morguninn
safnaðist starfsliðið á slysadeildinni
saman á stofunni og hjúkrunarkona
sagðist hafa verið að athuga viðbrögð
Owens en sjáöldrin sýndu enga
breytingu. Dr. Walter F. Pizzi, yfir-
læknir á slysadeildinni, kallaði tví-
vegis nafn Owens, gekk svo til hans
og kleip hann. Eftir svolitla stund
deplaði sjúkiingurinn augunum og
stundi. Owen Thomas lifði.
Átta mánuðum eftir árásina var
lögreglan enn að rannsaka málið.
Árásin hafði greinilega verið gerð eft-
ir að Owen hafði komið samstarfs-
manni sínum til hjálpar en hann
hafði lent í rifrildi við ókunnan veg-
faranda. Enginn hefur verið handtek-
inn til þessa.
Owen er enn að jafna sig. Hann
sefur mikið. Hann hefur lést um 26
pund og er ekki eins kraftmikill og
hann var áður. Læknarnir búast þó
við að hann eigi eftir að ná sér alveg.
Þegar hann hefur náð kröftum verður
ekkert eftir nema örin. ★
Tvær litlar telpur voru að segja leyndarmál í skólanum. ,,Allt í
lagi, Súsí,” sagði önnur, ,,þú mátt segja Maríu, Jönu, Stínu,
Gunnu, Láru, Jenný, Tomma, Konna, Amí og Tolla það. . . . en
ekki neinum öðrum! ’ ’
Bókavörður var lagður til uppskurðar inn á sjúkrahúsið í
Tallahasse. Hann fékk eftirfarandi orðsendingu frá starfsbræðmm
sínum: ,,Ef þeir taka eitthvað út láttu þá þá kvitta fyrir.