Mímir - 01.06.1998, Blaðsíða 29

29
Leika Míms sýnir er alltaf lesið leika Míms
synir. í Konungsbók stendur mims synir og er
punktur yfír y-inu. Það má hæglega lesa Mims
sýnir, rétt eins og gygiar - gýgjar (41. vísu),
syndist - sýndist (33- vísu) , snyz - snýst (47.
vísu) o.fl.
Ekkert er vitað um syni Mímis. Sigurður
Nordal telur að þeir séu jötnar, MuIIenhoff
heldur að þeir séu ár og lækir, Ursula Dronke
vill, af einhverjum ástæðum, meina að Mímir sé
hér Heimdallur og synir hans séu menn! Allt er
þetta afar vafasamt.
Ef lesið er sýnir í stað synir þarf enginn að
velkjast í vafa um merkinguna. Sýnir Mímis
birtast honum þar sem hann drekkur í sig
visku, hann leitar allra ráða til að koma goðun-
um til bjargar. Leika merkir þá að sýnirnar birt-
ist, leiki um.
Að lokum
Við teljum það skyldu okkar að benda
gagnrýnum lesendum Mímis á það sjáifgefna
skáldaleyfi sem skýrendur eddukvæða hafa
löngum tekið sér.
Ætlun okkar er þó ekki að gera lítið úr
rannsóknum meistaranna sem vissulega hafa
mikið til síns máls.Við viljum aðeins benda á
að í torræðum texta, eins og Völuspá, er lausn-
ina yfirleitt að finna í textanum sjálfum frekar
en mögulegum texta.
Rit sem vitnað er í:
Dronke, Ursula. 1997. The Poetic Edda II - Mythological
Poems. Clarendon Press. Oxford.
Ólafur M. Ólafsson. 1965. Völuspá Konungsbókar. (Sérprent
úr Árbók Landsbókasafns.) Reykjavík.
Sigurður Nordal. 1952. Völuspá. Helgafeil. Reykjavík.
Snorri Sturluson. 1950. P.ddci.jón Helgason og Anne Holts-
mark sáu um útgáfuna.
(Nordisk fi/ologi - ritröð A, I. bindi.) Ejnar Munksgaard.
Kaupmannahöfn; Dreyers forlag. Osló; Svenska bok-
förlaget. Norstedts/Stokkhólmi.