Bergmál - 01.12.1955, Blaðsíða 13

ÚR BRÉFI FÖÐUR TIL SONAR
Það er engu léttara að gefa
góð ráð heldur en að halda þau.
Ég er sannfærður um, að þú
gætir gefið mér ýms góð ráð,
sem væru engu síðri eða ógagn-
lef?ri. En ég notfæri mér rétt
hins eldri og leyfi mér því að
prédika.
Fyrst og fremst þetta: Stvrk
trú þína. Trúðu á sjálfan þig,
trúðu á það góða og gagnlega,
og gjarnan á annað líf .eftir þetta
líf, — á æðri máttarvöld — ef
þú getur það.
Gerðu aldrei neitt með hang-
andi hendi, leggðu jafnan alúð
við öll þín störf. Hversu smátt
sem hlutverk þitt er, skalt þú
ekki slá slöku við það með þeirri
röksemd í huga, að það skipti
engu máli, því verði engin at-
hygli veitt. Hálf-karað verk er
jafn ógeðfellt og velkt, óhrein
nærföt.
Aldrei skalt þú svíkja lit. Brátt
kemur að því, að upp kemst og
þú stendur eftir með smánina.
Enda tekst þér aldrei að blekkja
sjálfan þig.
Vertu heill gagnvart sjálfum
þér og bínum nánustu. Varðandi
samskinti þín við alla aðra. þá
máttu vera nokkurn veginn viss
um, að heir kjósa fremur lvffi en
hreinskilni — og hví skyldum
vér ekki gleðja aðra?
Aldrei skalt þú hætta mann-
orði þínu, ef eitthvað verulegt
er um að ræða. Fyrr skalt þú
hætta öllu sem þú átt, það skiptir
ekki svo miklu máli, aðeins ef
þér tekst að varðveita heiður
þinn og hugsjónir þínar, því að
hvort tveggja er grundvöllur-
inn undir sjálfsvirðingu þinni.
Starfaðu af elju og ósérhlífni,
og berðu virðingu fyrir þekk-
ingunni. Hæfileikum án fram-
girni má líkja við áralausan
kappróðrarbát.
Gefstu aldrei upp. Aldrei. Því
að aðstaða þín getur aldrei orðið
svo vonlaus, að ekki sé ástæða
til að berjast áfram.
11