Morgunblaðið - 20.10.1974, Blaðsíða 45

Morgunblaðið - 20.10.1974, Blaðsíða 45
MORGUNBLAÐIÐ SUNNUDAGUR 20. OKTÖBER 1974 45 Evelyn Anthony: LAUNMORDINGINN Jóhanna Kristjónsdöttir þýddi 27 glæta. Það var örlítið von til þess að Elisabeth hefði ekki skilið við hann á Kennedyflugvellinum, heldur beðið með honum. Þó var það ólíklegt. Hún hafði kveðið upp úr með það, að sér geðjaðist ekki að manninum og hann haf ði ítrekað það við hana, að hún gæti sagt skilið við hann strax og þau væru komin inn í flugstöðina. Hann leit á klukkuna. Hún var hálftólf. Hann tók aftur upp tólið og hringdi til hennar. Síminn hringdi svo oft, að hann ætlaði að fara að leggja á þegar hann heyrði rödd Elisabethar. Þau höfðu verið að horfa á sjón- varpið. Keller hafði afskaðiega gaman af því. Stundum fannst Elisabeth gaman að þvl einu að horfa á hvað hann var niður- sokkinn. Þau höfðu setið og haldið hvort utan um annað og horft á fréttirnar og hann hafði svo snúið sér að henni og stundið upp á þvl að þau f æru að koma sér I háttinn. Hún hafði hlegið og tekið hönd hans af brjósti sér og sagt að nú langaði hana til að horfa á fréttirnar. — Hann er merkilegur maður, sagði hún. Regazzi kardináli var á skermin- um og var að ræða um eiturlyf ja- vandamálið I f réttasamtali. Keller hafði hallað sér fram og lagt við hlustirnar. — Ætlarðu að segja mér að unglingarnir hér séu I eitur- lyfjum? Honum hafði fundizt svo óhugsandi að I þessu gnægtanna landi þar sem allir virtust lifa kóngalífi, skyldi ungt fólk finna hjá sér þörf til að leita á náðir slíkra meðala. — Og fer vaxandi. Hiustaðu á Regazzi. Hann þekkir fátæktina. — Hér er engin fátækt, sagði Keller. Og ég hef að minnsta kosti aldrei fyrirhitt fátækan kardinála. Ert þú kaþólsk? — Nei! Elisabeth hristi höfuðið. — En þú hlýtur að vera það — uppalinn hjá kaþólskum systrum! Keller svaraði ekki. Hann var að horfa á skerminn og hann dáðist að þvl hve maðurinn var vel máli f arinn. — Það er mikil fátækt I Banda- rlkjunum, sagði Elisabeth eins og til að undirstrika lýsingar kardi- nálans. — Þú hefur ekki séð nema brot af lffinu hér. I Banda- rfkjunum er víða ömurleg neyð meðal fdlks. Regazzi veit, hvað hann er að tala um, hann er sjálf- ur af örsnauðu fólki og hann hefur varið ðllum kröftum slnum I að berjast fyrir bættum hag hinna fátæku. Eg veit ekki hvort ég fellst á allar kenningar hans, en hann er stórmenni á sinn hátt. — öll trúarbrögð og kenningar eru lygi, sagði Keller. Hann sá fyrir sér systurina, sem hafði gefið hinum talnabandið þegar hann fór af hælinu og stóð við hliðið og þurrkaði tár úr augna- krókunum. — Og kaþólskan er verra en flest annað. Og þá byrjaði sfminn að hringja. — Svaraðu, sagði Keller. — Það gæti verið til mín. — Það er einmitt það sem ég er svo hrædd um. Elisabeth reis seinlega á fætur. — Ég veit ekki hver annar ætti að vera að hringja á þessum tfma sólar- hrings. Látum slmann hringja, Bruno. Þeir geta hringt aftur,.á morgun. — Svaraðu slmanum, sagði hann. — Annars geri ég það. Og hún tók upp tólið. Hún sneri baki við Keller og reyndi að láta hann ekki sjá framan I sig. — Nú ert það þú, hvernig gekk f erðin? — Ágætlega. King reyndi að leyna vaxandi kvfða slnum og sálarangist. — Og hvað er að frétta af þér — og honum vini okkar? — Hann komst hvergi, sagði Elisabeth. Það var þýðingarlaust að vera með látalæti. Hún sneri sér við og kinkaði kolli til Kellers. Hann stóð upp og gekk hægt til hennar. — Það kom enginn á flugvöll- inn. Nei, við biðum I eilifðartíma svo að á endanum f annst mér eina ráðið að hann kæmi og væri hjá mér. Hún reyndi að hafa rödd sína eins kæruleysislega og henni var f ramast unnt. — Nei, nei, það hefur ekki verið nein fyrirhöfn fyrir mig. Ég hef varla séð hann. Hann sefur megnið af sólarhringnum. Það kom tvíræður glampí I vMigu Kellers, en hann tók utan uYn hana báðum höndum og þrýsti henpi að sér. — %áttu mig fá tólið, hvlslaði hann. — Viltu að ég fari og veki hann? spurtj Elisabeth. King var svo ofsakátur að hann gat varla dulið létti sinn. — Nei, þakka pér vina mín. Ég er bara ákaflega feiður yfir allri þessari fyrirhöfn, sem þér hefur verið hökuð. Þú hefðir"átt að láta hann vera á einhverju hóteli — Elisabeth min, ég get ekki með orðum lýst hvað mér þykir þetta leitt — sjáðu nú til, ég skal sjá um að hann verði sóttur snemma I fyrramálið. Og leyfðu mér að bjóða þér út til háde^isverðar til að reyna að bæta fyrir þetta. — Ég get ekki farið með þér Ut um hádegið, sagði hún. — Ég er að snúast I einhverjum skattamál- um og ég veit ekki, hvað það tekur langan tíma. — Þú þarft alténd ekki að hafa neinar áhyggjur af þessu lengur sagði King. — Auðvitað var hár- rétt hjá þér að láta hann vera hjá þér. Ég skal segja þér allt um það, þegar ég hitti þig. Og ég læt sækja hann á morgun. Hún lagði frá sér slmann. — Þetta var maðurinn, sem ég kom með til Beirut, sagði hún. — Hann ætlar að láta sækja þig á morgun. Brúnó, ég vil ekki að þú f arir f rá mér .... — Ég á ekki um neitt að velja. Mér er borgað fyrir að vinna verk? — Borgað fyrir hvaða verk? Elskan mln, geturðu alls ekki treyst mér? — Mér er borgað fyrir að gera það sem mér er sagt, sagði Keller. ¦ ¦ Velvakandi svarar f slma 10-100 kl. 10.30 — 11.30, frá mánudegi til föstudags. % Hugið að trjánum „Nú er komið undir veturnætur og trén farin að fella laufin. Nú ættu garðeigendur að láta klippa og snyrta tré og runna I görðum sfnum," sagði kunnur garðyrkju- rnaður, sem kom að máli við Vel- vakanda. „Ekki að bíða með það til vorsins. Ef runnar eru klipptir á haustin bera þeir fullan berja- vöxt að vorinu, en það gera þeir ekki, ef þeir eru skornir að vor- inu. Það kemur sér betur, þegar vetrarúðun er framkvæmd." # Vetrarúðun Og hann heldur áfram: „Vetrar- úðun er framkvæmd I febrúar og marz I frostlausu, þurru veðri. Þá Þarf enga sumarsprautun og eng- inn maðkur eða lús kemur I ljós yfir sumarið. Allt tárhreint. Ég hef góða reynslu af þessu. Margir kvarta undan þvi, að berjavöxtur komi ekki fram þótt runnarnir hafi fyllzt af visum á vorin. Þetta kemur fram þar sem runnarnir fá ekki nógan áburð og raka. — Þegar trén eru klippt á haustin líta þau miklu betur út sumarið eftir en ef þau eru klippt á vorin." % Norðurpóllinn — vatnsþróin — Njarðarstöðin Þorsteinn Sveinsson kom að máli við okkur, og lagði fram eftirfarandi spurningar: „Hvar stóð kaffihúsið Norður- póllinn? Er það hús til nú, og hvaða götunúmer ber það? Hvar stóð nákvæmlega vatns- þróin við Hlemm, sem var áður vinsæll áningarstáður ferða- manna? Hvenær var hún jöfnuð við jörðu? Hvar stóð fiskverkunarstöðin Njarðarstöðin? Er það hús til nú?" Við leituðum til sérfræðings okkar um gömul hús, Árna Óla, sem er manna kunnugastur „gömlu Reykjavlk", eins og kunn- ugt er. Arni svaraði öllum spurn- ingum Þorsteins nema þeirri, sem er um Njarðarstöðina: „Norðurpóllinn reisti Guð- mundur Hávarðarson, — ekki I landi Reykjavlkur, heldur I landi Rauðarár. Þetta átti að vera veitingahús, og voru þar veitingar um nokkur ár. Mönnum fannst undarlegt að velja þennan stað fyrir veitinga- hús, og kölluðu þetta stundum „fjallahótel" I skopskyni. Þetta var einlyft timburhús með kvisti og stóð við svonefndar Rauðarár- traðir. Það er enn á sama stað, en mun nú vera Hverfisgata 125. Vatnsþróin var líka I Rauðarár- landi, sunnan við traðirnar og nær ánni heldur en Norðurpóll- inn; í námunda við söluskúrinn, sem nú er þar. Hún varð óþörf þegar bílar leystu hesta af hólmi." Þvi næst snerum við okkur til Magnúsar Þorgeirssonar, for- stjóra Pfaff, en faðir hans, Þor- geir Pálsson, gerði út togarann Njörð og rak Njarðarstöðina á sin- i um tima. Magnús kvað Njarðarstöðina hafa verið þar sem Timburverzl- un Árna Jónssonar er nú við Laugaveg. Ekki sagðist hann vita gjörla hvort gamla fiskverkunar- húsið stæði enn, en benti okkur á að hafa samband við fyrirtækið. Og þar sem við skemmtum okk- ur ágætlega I leynilögregluleikn- um, höfðum við samband við fyrirtækið, og fengum þar þau svör, að þetta gamla hús stæði enn að nokkru leyti, en þvi hefði verið mikið breytt og við það bætt. Eftir að Njarðarstöðin var hætt þar starfsemi sinni, var þar um tíma önnur fiskverkunarstöð, sem Mjölnir hét, en lóðin er á horni Laugavegar og Mjölnis- holts, þannig að siðarnefnda gat- an hefur sjálfsagt tekið nafn Sitt af þvi fyrirtæki. £ Að hæðast að til- finningum annarra Páll Jónsson hringdi. Sagðist hann hafa hlýtt á lestur Halldórs Péturssonar í Sumarvöku út- varpsins fyrr I vikunni. Viku áður hefði hann heyrt Halldór flytja fyrri hluta hugleiðinga sinna, og hefði hann verið mjög ánægður með það, sem þar kom fram. Hefði sér þótt sá hluti bera vott um frjálslyndi og skynsamlega af- stöðu höfundar til trúmála yfir- leitt, og hefði sér því komið mjög á óvart er hann tók að hæðast að sértrúaflokkum í seinni hlutan- um. Páll fórust m.a. svo orð: „Að vísu hlýtur það alltaf að vera svo, að manni kemur ýmislegt spánskt fyrir sjónir, sem maður þekkir ekki sjálfur, ekki sfzt þegar i hlut eiga mismunandi trúarfélös. En það að gera gys að aðferðum einstakra trúarfélaga til að út- breiða skoðanir slnar, og hæðast að viðhorfum einstaklinga í trú- málum, er að mlnum dómi ámælisvert, og ber reyndar ekki vott um annað en skort á um- burðarlyndi og fyrirlitningu á þeim tilfinningum, sem e.t.v. eru hlutaðeigandi helgastar." Enn f remur sagði Páll: „Ég er hissa á þvl, að pistill, sem Halldór las í útvarpið, skuli hafa farið fram hjá dagskrár- stjóra að þvi er virðist athuga- semdalaust, en ég hef hingað til handið, að hlutverk dagskrár- deildar væri ekki síður það að fylgjast með því hverskonar efni er fjutt f útvarpið, en að raða f dagskrána og tímasetja hana." Hafi fleiri eitthvað að segja um málið, er þessi vettvangur að sjálfsögðu opinn fyrir slíkar um- ræður. S^ SIG6A v/öGík í VLVtOAH V£1TA V£WA VA % W50VTO UY VðrWOV OG WR\K ?4KKA£ /r\) V/WffOM V£M ^vimawm & % ha Nýkomið! Mikiö úrvai af tréklossum fyrir börn og fullorðna /y^> Póstsendum VERZLUNIN GEísiP . ~- ,f i* "WPjLj+v. sii^aAl^k. >í ~ • «Öit»-Jhte . »i

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.