Morgunblaðið - 08.02.1978, Blaðsíða 32

Morgunblaðið - 08.02.1978, Blaðsíða 32
32 MORGUNBLAÐIÐ, MIÐVIKUDAGUR 8. FEBRUAR 1978 Mtf> KAFF/NÖ \\ !^ GRANI göslari Aftur spaghetti? Dásamlegt að geta kælt sig! Guði sé lof að ég skuli hafa haft þig til að tala við allan tfmann! Um nafnbirtingu kyn- ferðisafbrotamanna „Tilefni þessa bréfkorns er bréf frá reykviskum saumaklúbbi sem inniheldur bón um að birt séu nöfn kynferðisafbrotamanna. Ég hefði nú haldið að fullþroska konur gerðu sér grein fyrir þvi að afbrot af þessu tagi eru ekki framin af fólki með heilbrigðar hvatir og oft af heilaskemmdum. Fólk sem sækist eftir kynferðis- afskiptum af börnum hefur ekk- ert að gera í fangelsi, það þarfn- ast hjálpar sálfræðinga og lækna, því það ræður ekki við þessar hvatir hjá sér og gerir sjálfsagt allt sem I þess eigin valdi stendur til að hamla á móti þessu. Svo eru líka til börn, sem gefa sig á vald svona fólki gegn greiðslu í formi sælgætis og pen- inga og þau koma alltaf aftur og aftur og þetta getur haldið áfram árum saman. Sjálf lenti ég í hönd- unum á svona manni fyrir 12 ár- um og hefur það engin áhrif haft á mitt sálarlif. Ég hef i það minnsta aldrei haft martröð vegna þessara atburða og hef full- komlega eðlilegt samband við hið gagnstæða kyn. Ég hef spurt þær þrjár stúlkur sem ég veit að hann átti einnig við um svipað leyti hvort þær telji þetta hafa haft einhver áhrif á sálarlif þeirra og telja þær það ekki vera. A sinum tíma tókum við það ráð að fara mörg saman í hópi ef við þurftum að eiga viðskipti við þennan mann, þvi við kærðum okkur ekki um þetta káf og pot og stundum hélt hann okkur svo fast að við meiddum okkur, það voru sem sé einu óþægindin sem ég hlaut af þessum manni. Nokkrum árum seinna vissi ég svo til að hann fékk útrás fyrir þessar hvat- ir sínar hjá tveimur systrum gegn borgun. Systur þessar voru um 6 ára og 8 ára og sáum við þær fara til hans aftur og aftur og koma þaðan með vörur sem við krakkarnir sóttumst hvað mest eftir og ekki skildum við hvernig r .{"rrrsérfi rekur vro voldu m til BRIDGE Umsjón: Páll Bergsson Sagnir andstæðinga hafa oft mikil áhrif á val úrspilsaðferða. Og hætt er við, að sagnhafi hefði tapið spilinu hér að neðan hefði austur ekkí verið svo óheppinn að vera gjafari en allir voru utan hættu. Norður S. KD87 H. D83 T. D62 Vestur L. Á102 Austur S. 2 S. 54 H. G742 H. K106 T. G98753 T. AK4 L. 86 Suður S.AG 10963 H. A95 T. 10 L. D53 L. KG974 I COSPER 76*z ©PIB COMKMKIH Ég vann þó ætíð veðmálið um hver gæti hallað sér mest fram af svölunum! Nytin snarminnkar í kúnum: Mjaltakonur stúi fullar við störf Moskvu, 26. jan. AP. MJÖLKURFRAMLEIÐSLA hefur dregizt hastarlega saman á samyrkjubúi f grennd við Moskvu og má rekja það allt til drykkjuskapar og óreiðulifnað- ar mjaltakvennanna á bænum, segir f dagblaði f Moskvu f dag. Er löng grein um málið og segir þar að forstjðri búsins sem sé góður og merkur flokksmaður Strukov að nafni hafi reynt að ráða bðt á þessu, en hann hafi átt við orfurefli að etja og sér- staklega hafi mjaltakonurnar orðið honum erfiðar f skauti. Komi þær þéttkenndar til mjalta og láti öllum illum lát- um f fjósiuu, svo að kýrnar verði óstyrkar og nytin hrað- minnki. Auk þess láti hinar kenndu mjaltakvinnur það ógert a mjólka nema þær kýr sem laus^ mylkastar eru og hefur þetta haft í för með sér að nú ef dagleg mjólkurframleiðsla bús^ ins ekki nema 1 kg á kú. Ráðist er harkalega að framkvæmda nefnd samyrkjubúsins og henni legið á hálsi fyrir ómyndar- skapinn að geta ekki beint hin- um óreglusömu mjaltakonum inn á farsælli brautir og leitt' þeim fyrir sjónir hversu liferni, þeirra víki langt frá öllum flokkshugsjónum. Suður varð sagnhafi í fjórum spöðum eftir að austur hafði opn- að á einu laufi. Og vestur spilaði út laufáttu. Sagnhafi tók strax á ásinn í borðinu þvi eftir laufsögn austurs var ekki útilokað að áttan væri einspil. Hann tók síðan tvisvar tromp og spilaði lágu laufi frá borðinu. Austur tók á kónginn og spilaði aftur laufi. Sagnhafi var ekki í vafa um hvar hjartakóngurinn væri. Og samkvæmt þvi undirbjó hann ein- angrun hjartalitarins með því að spila tígultíu frá hendinni. Vörn- in spilaði aftur tígli, sem suður trompaði. Síðan spilaði hann sig inn í borðið á tromp og trompaði aftur tígul á hendinni. Þar með var hjartaliturinn orð- inn einangraður og suður spilaði iágu hjarta frá hendinni. Hann ætlaði auðvitað að láta áttuna frá borðinu og festa austur inni. Hann hefði þá orðið að spila ann- aðhvort hjarta frá kóngnum eða laufi i tvöfalda eyðu. En vestur skemmdi þessa laglegu áætlun með þvi að láta gosann. H: nn ætlaði sko ekki að dæma félaga sinn tíl að spila frá kóngn- um. En sagnhafi dó ekki ráðalaus. Austur verður bara að eiga tíuna líka, hugsaði suður um leið og hann lét drottninguna á gosann. Austur fékk á kónginn en sagn- hafa varð að ósk sinni þegar aust- ur varð að spila hjarta frá tíunni. Unnið spil. En það hefði verið óeðlilegt að vinna spil þetta hefði suður verið gjafari. Enda austur þá ekki tekið þátt í sögnum. ¦ HUS MALVERKANNA 65 25. kafli Jörgen Skov rannsóknarlóg- reglumaður leit upp úr spjald- skfánni. — Bfllinn er skráður á nafn frtí Dorrit Hendberg. Það er hún sem er gift Caríi Hend- berg. Furðulegt að htin skuli taka upp á því að frcmja sjálfs- morð á einhverjum hlfðarvegi. —«• Frú Hendberg. Jörgensen yfiriögregluþjónn leit upp f rá vinnu sinni. , 4- Mig mintiir að þið segið að unga stútkan sem þið funduð væri milli tvftugt og þrftugs. Eftir þvf sem ég man bezt gift- ist Carl Hcndberg fertugri konu í fyrra. Ég man það, vegna þess að konunni minni varð tíðrætt um það... já, hvað sagði hú n mi aftur... eitthvað um að þau væru svo falleg og sæl á brúðarmyndunum og að hann væri gtæsilegur... nei, það var ekki það. Hún sagði það væri furðulegt að hann hefði ckki f þetta sinn rcynt að gifl- ast dálftið yngri konu svo að líkurnar væru að minnsta kosti meiri á þvf að hun lifði hann. — Hann getur hafa fengið sér nýja konu síðan. Það er fljóllegt að skipta um eigin- konu nu til dags, sagði Jörgen Skov. — Nel, fjárakornið að það gangi svo greitt, tautaði yfirlög- regluþjónninn. siöðuar nðvemberrigningar og kuldi, grátt f gráu hvert sem litið er, kvölds og morgna og um miðjan dag. Það er kannski furða að ekki skuli fleira fremja sjálfsmorð. — Við erum alltaf að tala um sjálfsmorð. Skov settist við skrifborðið og dró fram skýrslu og náði sér í kaíribolla. Kaffið skvettist upp úr og hann hölvaði þegar brúnn dropi for niður á hvftan pappfr- inn. — Eftir þvf sem ég fæ séð af skýrslunni hefur frú Hendberg verið eiturlyfjaneytandi lengi. Það var það fyrsta sem læknir- inn veítti athygli... þakin stungum eftir sprautur. Senni- lega eitui lyf jane.vlandi f aftur- bata sem hefur skyndilega fall- ið fyrir freistingu og fengið sér of stéran skammt. — Ohapp. — Sennilegast. En það væri eiginlega skárra að segja niunn- inum frá þessu en væri um .s.jálfsmorð að ræða. — Og fyrst við vitum nú hver hún var, hljótum við að skýra Hendberg frá þvf snarlega. — Leiðindaverk það. — Við vitum auðvitað «kki hvort það var hún ... ég á við, hvort þetta er frú Hendberg. Ung stúlka á þrítugsaidri... Kannski við ættum að fletta upp f manntalinu hvað frú Hendberg er gömul. Svona til vonar og vara. Jórgensen yfirlögregluþjðnn tók upp símtólíð. — Fðlk á bara að láta ógert að leggja sig ut af og deyja í bfl, þegar það hefur hvorki skiIríki né veski á sér. Hann talaði f sfmann. Hlust- aði og skrif aði niður. Skov settist á borðröndina og kieikli sér f sígareltu nieðan hann horfði út f endalausa rigninguna. Framhaldssaga eftir ELSE FISCHER Jóhanna Kristjónsdóttir þýddi — Auðvitað ... éiturlyf ja- neytandi... ðheppni... Hann vissi ekki hvaða drauma hann hafði alið með sér þegar hann ákvað að ganga f lögregluna, en það var að minnsta kosti ekki í ætt við þetta. AIIs konar sorglegir at- burðir, sem voru svo ómurlegir og óskil.janlegir. Hörmulegir atburðir, þegar varð að tilkynna ástvintim hvað gerzt hefði. Hann hafði aiið með sér einhvern draum setn fæðzt hafði við að horfa á sjðn- varpið. Sniðugan rannsóknar- lögregluinanii sem leysti með einni handarsveifiu úr öilum vanda. Skov andvarnaði. Og nu varð hann að hringja og skýra Carl Hendberg frá þvf að konan hans væri dáin. Það var á stundum auðveldara þegar fðlk hringdi sjáfft og varað leita að ættingjum og aðstandendum. Þeir sem hringdu voru að nokkru undir það búnir að eitt- hvað hefði komið fyrir og gátu því tekið sorgartíðinduni skár. Hann leit á klukkuua. Hún var kortér yf ir nfu og frú Hénd-

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.