Morgunblaðið - 11.12.1983, Side 26

74
MORGUNBLAÐIÐ, SUNNUDAGUR 11. DESEMBER 1983
Á betri fætinum
Á Austurlandi
í nóvember brá hópur (juófræði-
nema undir sig betri fætinum og
flaug til Egilsstaða þar sem ætlun-
in var að sækja heim nokkra
klerka og kynnast austurkirkj-
unni. í indælisveðri ókum við
syngjandi og trallandi í áætlunar-
bifreið til Seyðisfjarðar, undir leið-
sögn sóknarprestsins þar, síra
Magnúsar Björnssonar.
Lífið er...
Við stukkum út i góða veðrið
og litum inn í fiskverkunarstöð
þar sem verið var af afhausa
þessa líka fallegu síld og krydda
hana ofan í tunnur. Allt var á iði
í kringum okkur og við góndum
heilluð á þetta duglega fólk.
Margar eru þær hliðar mannlífs-
ins sem við þekkjum svo illa,
helst að maður fræðist um þær á
sumrin. Og svo ætlum við að
verða prestar og boða þessu síld-
arverkunarfólki fagnaðarerindið
um Jesúm Krist, tala við fiski-
menn rétt eins og frelsarinn
sjálfur.
Jæja, við þurftum að sjá fleira
auk þess sem við vorum eigin-
lega fyrir þarna inni. Við fórum
út úr rútunni hjá fallegu bláu
kirkjunni og á bak við hana var
snoturt safnaðarheimili þar sem
prestsmaddaman tók á móti
okkur með mat og hlýju. Undir
borðum fengum við að fræðast
um starfið á staðnum og síra
Magnús var ómyrkur í máli.
Hann líkti sér við trúboða, enda
væri starf hans einmitt í því
fólgið að boða sóknarbörnum
sínum trú. Þessum umræðum
héldum við áfram yfir rjúkandi
kaffiveitingum á prestssetrinu.
Glatt var á hjalla og mikið var
spjallað um prestsstarfið. Síra
Magnús sagði okkur af ágætu
samstarfi þeirra presta í austur-
kirkjunni. Það hlýtur að vera
mjög uppbyggilegt fyrir presta
að hafa gott samstarf og stuðn-
ing hver af öðrum. Kirkjan á að
vera samfélag. Samfélag um
kærleika milli mannanna og
trúna á Jesúm Krist.
Ný kynni
Við urðum að slíta okkur burt
frá Seyðisfirði og hverfa aftur til
Egilsstaða þar sem okkur gafst
næði til að kynnast betur síra
Vigfúsi I. Ingvarssyni. Hann
hafði frá mörgu skemmtilegu að
segja, var búinn að vera sumar-
langt í Bandaríkjunum og hafði
kynnst þar kristnu fólki hvað-
anæva úr heiminum. Þarna var
komið annað atriði sem við guð-
fræðinemar máttum skrifa bak
við eyrað: Mikil lyftistöng getur
það verið að hitta trúsystkin frá
öðrum löndum og kynnast
reynslu þeirra til að geta svo
snúið tvíefldur heim aftur til
síns safnaðar og sungið Drottni
nýjan söng.
Næsti dagur
Morguninn eftir tóku
prestshjónin á Eiðum rausnar-
lega á móti okkur. Síra Einar Þ.
Þorsteinsson sýndi okkur húsið
þar sem reknar eru sumarbúðir
og sagði okkur frá byggingu
kirkjumiðstöðvar sem mun létta
þeim Austfjarðaklerkum mjög
starfið á komandi árum.
Alltaf þurftum við nú að vera
að kveðja og áfram héldum við í
frostkaldri morgunkyrrðinni til
Norðfjarðar.
Viðtökurnar á Neskaupstað
voru einkar höfðinglegar. Við
skoðuðum nýbyggt safnaðar-
heimilið sem ber vott um það
með glæsibrag hvern hug fólk
þar eystra ber til kirkju sinnar.
Síra Svavar Stefánsson tjáði
okkur að þetta safnaðarheimili
hefði risið fyrir velvilja og fórn-
fýsi heimamanna. Fólkið í
frystihúsinu gaf eldhúsinnrétt-
inguna, ein bátsáhöfnin hljóm-
tækin o.s.frv. Þannig lögðust
margar vinnandi hendur á eitt
og þá lætur árangurinn ekki á
sér standa.
Við vorum nú þegar orðin of
sein en bílstjórinn okkar sá um
að skila okkur heim til síra Dav-
íðs Baldurssonar á Eskifirði. Þar
var vel á móti okkur tekið. Eftir
að hafa gert veitingunum góð
skil héldum við út í kirkju og
sungum Lúterssálma með
kirkjukórnum. Við skoðuðum
marga góða gripi sem kirkjan á
og síra Davíð sagði okkur frá
barnastarfinu sem hann batt
miklar vonir við. Hann kvað
mikilsvert að nota kirkjuhúsið
sjálft til hvers kyns samveru-
stunda og útskýra guðsþjónust-
una fyrir börnum og unglingum
til að tengja þau betur kirkjunni.
UFMH
Eyjólfsstaðir eru nokkuð fyrir
sunnan Egilsstaði. Þar er að rísa
starfsmiðstöð samtaka sem
nefna sig ungt fólk með hlut-
verk. Fyrir þá sem vita ekki
hvað það er, þá er hér um að
ræða áhugasaman hóp af ungu
fólki sem vill stuðla að út-
breiðslu kristni og efla kirkjulíf.
Þetta eru leikmannasamtök inn-
an kirkjunnar. Þarna á Eyj-
ólfsstöðum reka þau búskap. Og
við sáum nýtt og reisulegt hús,
starfsmiðstöð fyrir Austurland.
Draumurinn var að verða að
veruleika. Við þetta starf eru
bundnar miklar vonir. Og marg-
ir hafa komist til trúar og hlotið
mikla blessun fyrir starf sam-
takanna. Efalaust á þessi
starfsmiðstöð eftir að verða
mikil lyftistöng fyrir kristnilíf
þar eystra.
Að lokum
Hvað lærðum við svo í þessari
ferð? í fyrsta lagi að bjart er
framundan í lífi kirkjunnar á
Austurlandi. Vorið er í nánd,
eins og einhver sagði. Okkur
kann ef til vill að þykja undar-
legt að menn tali um andlega
þíðu og komandi gróskutímabil
nú á þessum síðustu tímum
efnishyggju og tilgangsleysis.
En bíðum við. Er kristnin ekki
grundvölluð á voninni, trúnni og
kærleikanum? Vonin byggir ekki
á okkar mætti heldur Drottins
mætti. Vegna þess að Guð er sá
sem hann er, þá er von. Vonin er
iíka aflvaki allra breytinga og
framfara. Það var svo afskap-
lega dýrmætt fyrir okkur að
hitta þetta bjartsýna fólk. Með
trú, von og kærleika að vopni
mun íslensk kirkja sækja fram.
Aðventuró
Meðan við bíðum jólanna með
tilhlökkun, getum við tekið
okkur stund öll saman, sett á
okkur jólasvuntuna og búið til
jólakúlur. Þetta er ósköp einfalt
og tekur í rauninni helmingi
lengri tíma ef margir vinna sam-
an, sérstaklega ef þeir eru smáir,
en það er bara betra. Notum
tækifærið á aðventunni og ver-
um meira saman.
Nú, tökum okkur góða skál og
setjum í hana:
1 dl af sykri
3 dl af haframjöli
3 msk af bökunarkakói
50 g af smjörlíki
3 msk af mjólk
og vanilludropa og rúsínur ef
okkur langar.
Svo hnoðum við fullt af litlum
kúlum, veltum þeim upp úr kók-
osmjöli, og jólaglaðningurinn er
tilbúinn.
Lofaður sé Drottinn
3. sunnudagur í aðventu
Lúk. 1:67—80.
Lofsöngur Sakaría, föður Jó-
hannesar skírara, er guðspjall
okkar í dag. Við ættum að lesa
þennan lofsöng hans í 1. kap.
Lúkasarguðspjalls og staldra við
eftir hvert vers og hugleiða
merkingu þess.
Sakaría fékk á gamals aldri
skilaboð frá Guði um að hann og
Elísabet, kona hans, mundu
eignast son. Sonurinn skyldi
heita Jóhannes og verða sérstak-
ur sendiboði Guðs. Auk þess
hafði María, frændkona Elísa-
betar, komið og sagt frá vitrun
sinni og barninu, sem hún bar
undir belti og var getið af heilög-
um anda.
Jóhannes var nú fæddur, sá er
síðar dvaldist í óbyggð og kallaði
menn til iðrunar og skírði þá iðr-
unarskírn.
Sakaría þreifaði þannig á
handleiðslu Guðs og almætti.
Hann fékk að sjá hluti, sem
hann skildi ekki, og sem hann í
fyrstu efaðist um. En hann
komst að raun um hið sama og
bæði María guðsmóðir og miklu
fleiri, að „ekkert orð frá Guði er
ómáttugt", m.ö.o. „Guði er eng-
inn hlutur um megn“.
Hvað gerir þá aumur, gamall
og vantrúaður maður? Hann
gerir hið sama og sérhver mað-
ur, sem stendur agndofa frammi
fyrir undrum Guðs: Hann lofar
Guð! Hann er í raun og veru orð-
laus, en Guð leggur honum orð í
munn, svo að lofsöngur hans
birti eins og brot af dýrð Guðs.
Þessi lofsöngur verður um leið
eins konar spádómur um hjálp-
ræðið, sem framundan er, en
hann tengist jafnframt hinu
fyrsta fyrirheiti Guðs, sáttmál-
anum við Abraham.
Lofsöngur Sakaría tengir
þannig nútíð við fortíð jafnt sem
framtíð. Hann vitnar um þann
Guð, sem var og er og kemur, um
„hann, sem hefur auðsýnt feðr-
um vorum miskunn" (v. 72) og
sent þennan „svein, sem mun
nefndur verða spámaður hins
hæsta" (v. 76) „og veita lýð hans
þekkingu á hjálpræðinu“ (v. 77).
Sakaría hafði mikla ástæðu til
að lofa Guð! Við fáum nú að
skoða þessa gömlu frásögn og
þennan gamla lofsöng Sakaría,
sem kennir okkur hvað það er að
vera kristinn!
Minnumst þess á aðventu
1983, að Guð mætir okkur hér og
nú. Hann stendur við fyrirheit
sín. Hann hefur sent okkur frels-
ara og gefið okkur allt með sér.
Birta frelsarans nær inn í hvern
afkima, hvert skúmaskot til að
„lýsa þeim sem sitja í myrkri og
skugga dauðans og beina fótum
vorum á friðar veg“. (v. 79).
Tökum þátt í lofsöng Sakaría
og segjum af öllu hjarta: Lofaður
sé Drottinn ...
Aðventan
Biblíulestur vikuna 11.—17. desember.
Sunnudagur 11. des.: Matt. 6:24—34 — Guð og mammón.
Mánudagur 12. des.: Jes. 42:1—9 — Hann jiefur ekki háreysti.
Þriðjudagur: 13. des.: Jes. 40:1—11 — Sjá Guð yðar kemur.
Miðvikudagur: 14. des.: Jes. 40:28—31 — Hefir þú ekki heyrt?
Fimmtudagur 15. des.: Kól. 3:12—17 — Gjörið allt í nafni
Drottins Jesú.
Föstudagur 16. des.: I. Jóh. 4:7—10 — Kærleikur Guðs.
Laugardagur 17. des.: Fil. 4:4—7 — Verið glöð.