Morgunblaðið - 23.06.1985, Blaðsíða 50

Morgunblaðið - 23.06.1985, Blaðsíða 50
50 MORGUNBLAÐIÐ, SUNNUDAGUR 23. JÚNÍ 1985 t Ástke ' eiginmaöur minn, faðir okkar, tengdafaöir og afi, HJÁLMAR KARL88ON, 8tigahlfd36, Reykjavík, verður jarösunginn frá Fossvogsklrkju mánudaginn 24. júní kl. 13.30. Blóm vinsamlegast afþökkuð en þeim sem vilja minnast hans er bent á Krabbameinsfélagiö. Sólveíg Engilbertedóttir, Ingvar H jalmarsson, Sveinbjörn Hjálmarsson, Aabjörg Hjálmarsdóttir, Karl Hjalmarsson Arndís GnA Theodórs, AAalheiöur Skarphéðinsdóttir. Rúnar Antonaaon, og barnaböm. t Móöir okkar. GUNNJÓNA VALDÍS JÓNSDÓTTIR, er andaöist þann 16. þ.m. veröur jarðsett í Fossvogskirkjugaröi 24. þ.m. kl. 3 e.h. Halldóra Karlsdóttir. Rósa Karlsdóttir. Katrín Karlsdóttir, Eymar Karlsson, Guðrún Karlsdóttir Watt, Óttar Karlsson. t Bróöir okkar, GUDMUNDUR ANGANTÝ88ON, Hrafniatu, Reyk javik, sem andaöist 17. júní sl., veröur jarðsunginn frá Fossvogskirkju miövikudaginn 26. júní kl. 15.00. Fyrir hönd vina og vandamanna, Guöjón Angantýaaon, Jóhann Angantýsson. t Útför móður minnar, HALLBERU KRI8TBJARGAR ÞORSTEINSDÓTTUR. veröur gerö frá Fossvogskapellu þriöjudaginn 25. júní kl. 13.30. Þorsteinn Sveínsson. t Þökkum auösýnda samúð og vinarhug við andlát og útför 8IGRÚNAR ÓLAFSDÓTTUR, Mosgaröí 1, Reykjavík. Sérstakar þakkir færum viö læknum og hjúkrunarfólki á deíld 11A á Landspítalanum. Ólafia Arnórsdóttir, Ragnheiour Arnórsdóttir, Sigurður Arnórsson. Róaa Arnóradóttir, Aagerdur Runólf sdóttir. Axel Helgason, Ingibjðrg Betúelsdóttir. Jón Gestur Jónsson, barnabörn og barnabarnabörn. t Þökkum innilega auösýnda samúð og vináttu viö andlát og útfðr, BALDURS ÞORGILSSONAR frá Veatmannaeyjum. Alúoar þakkir til starfsfólks deildar 2b, Landakotsspitala fyrir einstaka umönnun við hinn létna. Ruth Einarsdóttir, Þröstur Þorgíls Baldursson, Haukur Þorgilsson, Grétar Þorgilsson, Jón Þorgilaaon, Þorbforg Sveínsdóttir. t Innilegar þakkir fyrir auösýnda samúö og hlýhug viö andlát og jarö- arför eiginkonu minnar, móöur, tengdamóður og ömmu, MAGNÚSÍNU SÓLBORGAR ARNGRÍMSDÓTTUR, Úthaga 18, Selfoaai. Guomundur Sófus Ólaaon, Anna Hjaldested, Baldur Gíslason og barnabörn. Hjálmar Karls- son - Minning Feddur 12. febrúar 1926 Dáinn 12. júní 1985 Á morgun, mánudag, verður til moldar borinn vinur okkar og vinnufélagi, Hjálmar Karlsson, sem lést í Landspítalanum að morgni 12. júní eftir erfiða sjúk- dómslegu, en Hjálmar var aðeins 3 daga heima frá vinnu þar til hann var fluttur á spítala þar sem bar- áttan var háð þar til yf ir lauk. Hann var fæddur á Djúpavogi 12. febrúar 1926 og varð því 59 ára gamall. Á þessu ári höfum við hjá Reykjavíkurhöfn þurft að kveðja 4 af samstarfsmönnum okkar og er það okkur mikið áfall. Hjálmar var alinn upp á Djúpa- vogi í stórum systkinahópi, þar til hann hafði aldur til vinnu eins og þá tíðkaðist. Hugurinn dró hann að sjónum og byrjaði hann fyrst sjómennsku á bátum, en fór síðan á togarana og var meðal annars á Jóni forseta. Eftir allmörg ár á togurum breytti Hjálmar til og fór að sigla á flutningaskipum, fyrst hjá Skipaútgerð ríkisins, en síðan hjá hf. Eimskipafélagi íslands. Lengst var hann á Gullfossi með Kristjáni Aðalsteinssyni skip- stjóra, sem hann mat mikils og skal Kristjáni hér þokkuð tryggð og vinátta við Hjálmar í erfiðum veikindum. Þegar Hjálmar hætti á sjónum byrjaði hann sem afleysari við hafnarvörslu og vatnsafgreiðslu hjá Reykjavíkurhöfn. Hann var síðan fastráðinn i þau störf og vann við þau síðan. Ekki sagði Hjálmar alveg skilið við sjóinn og sjómennskuna því hann fór stund- um í sumarfríum sínum eina ferð með Eimskipafélagsskipi sem skipsmaður og virtist hafa gaman af að kynnast þróuninni á nýju skipunum, bæði í vinnubrogðum og tækni. Auðvelt mun hafa verið fyrir Hjálmar að fá afleysingu hjá sínu gamla félagi, Eimskip, þvi hann var harðduglegur maður, sem kunni vel til verka, og var sérstakur reglumaður á öllum sviðum og góður vinnufélagi. Eftirlifandi eiginkona Hjálmars er Sólveig Engilbertsdóttir ættuð frá Súðavík. Börn eignuðust þau 4 og 6 barnabörn, sem nú eiga öll á bak að sjá góðum og ástkærum vini og heimilisföður. Við samstarfsmenn og vinir hans vottum Sólveigu, börnum þeirra, barnabörnum, tengdaborn- um svo og oðrum ættingjum, okkar dýpstu samúð og erum þakklátir fyrir að hafa kynnst góðum dreng. Hvili hann í friði. Starfsmenn Skipaþjónustu Reykjavíkurhafnar Ég vil með fáeinum orðum kveðja minn góða vin og svila, Hjálmar Karlsson, sem verður jarðsettur mánudaginn 24. júní. Hann lést þ. 12. júní. Hann var hraustur og aldrei misdægurt, þar til er hann veiktist skyndilega í nóvember á síðasta ári. Veikindi hans urðu þá þegar svo mikil, að hann dvaldist nær samfleytt á sjúkrahúsi eftir það, og siðustu mánuðina var orðið ljóst að hverju stefndi. Hjálmar fæddist á Djúpavogi þann 12. febrúar 1926, sonur hjón- anna Bjargar Árnadóttur og Karls Steingrímssonar. Hjálmar var áttundi af ellefu börnum þeirra hjóna. Hin eru: Steingrímur (lát- inn), Arnór, Kjartan (látinn), Ásbjörn, Sigríður (látin), Egill (látinn), Ásgeir (látinn), Hörður, Katrín og Már. Um tvítugt fluttist hann til Reykjavíkur og bjó þar æ síðan. Hann starfaði til sjós og lands, en var lengst af farmaður á milli- landaskipum, en síðustu árin starfsmaður við Reykjavíkurhöfn. Eftirlifandi eiginkona Hjálmars er Sólveig Engilbertsdóttir og eru bðrn þeirra fjogur: Ingvar, kvænt- ur Arndísi Gná Theódórsdóttur, Sveinbjörn, kvæntur Aðalheiði Skarphéðinsdóttur, Ásbjörg, maki Rúnar Antonsson, og Karl, ennþá í föðurhúsum. Barnabörnin eru 6, það yngsta drenggr, fæddur nótt- ina sem Hjálmar lést. Hjónaband þeirra Hjálmars og Sollu var sterkt og ástríkt, og bar heimili þeirra vott um reisn og myndar- skap. f veikindum Hjálmars sýndi Solla einstæðan kjark, dugnað og úthald og var manni sínum nálæg til hinstu stundar. Hjálmar var í mínum huga sér- stæður maður. Það sem einkenndi hann mest var góðgirni. Hann unni börnum og var sffellt með hugann við þau; sifellt að gauka einhverju góðu að ungviðinu, í orðum eða gerðum. Ég held að hann hafi verið sælastur þegar hann hampaði barni á sterkum örmum sínum með glampa í aug- um. Hann var maður lítillátur og ófrakkur, óeigingjarn, og flest sem hann gerði var í annarra þágu. Heimilið og fjölskyldan var hon- um ómetanleg gæði. Störf sín rækti hann af vandvirkni og ein- stakri samviskusemi. Saman unnum við Hjálmar að hugðarefnum okkar og við þau störf kynntist ég honum best. Þær stundir sem við áttum saman eru mér ómetanlegar. Agnes, kona mín, vill við þetta tækifæri þakka Hjálmari fyrir allt, frá þeim tíma, þegar heimili Hjálmars og Sollu var hennar annað heimili. Börnin okkar, Ása Valgerður, Kristín og Eiríkur, þakka alla þá góðvild, sem hann sýndi þeim. Við söknum hans sárt. Með Hjálmari er genginn góður maður. Drottinn gefi dánum ró, en hin- um líkn sem lifa. Gunnsteinn Gunnarsson Minning: Gunnjóna Valdís Jónsdóttir Gunnjóna Valdís Jónsdóttir lést í Landspítalanum 16. jiiní sl. Hún fæddist 19. júní 1903 á Mýrum 1 Dýrafirði. Foreldrar hennar voru hjónin Jón Gunnarsson og Guðrún Hall- dórsdóttir. Ung að aldri missti Gunnjóna móður sina og fluttist með foður sínum að ósi í Bolungarvík. í Bolungarvík kynntist hún J6ni Karli Eyjólfssyni, bakara frá Eskifirði, og giftu þau sig árið 1925. Þau eignuðust sex börn: Óttar, giftur Ingibjörgu Sæ- mundsdóttur, Guðrún Watt, ekkja, búsett í Bandarikjunum, Eymar, giftur Sigríði Guð- mundsdóttur, Katrín, gift Jóni Óttari óiafssyni, Rósa, gift Helga Hallssyni og Halldóra, gift Viðari Gestssyni. Karl og Gunnjóna ráku brauð- gerð og verslun í Bolungarvik til ársins 1943 er Karl lést. Tveimur árum síðar fluttist Gunnjóna, ásamt börnum sinum, til Reykjavíkur og stofnaði heimili þar. Gunnjóna var ákaflega geðþekk kona. Hún hafði einstaklega prúða framkomu og það var notalegt og um leið lærdómsríkt að vera í ná- vist hennar. Hún var mjög listelsk og lék á sínum yngri árum í ýmsum leik- ritum í Bolungarvík. Gunnjóna var glæsileg kona og fáar konur hef ég séð bera ís- lenska þjóðbúninginn betur en hún gerði. Einn var sá þáttur í fari hennar, sem er mér afar minnisstæður, en það var hinn mikli áhugi hennar á ferðalogum um landið sitt. Hún var mikill náttúruunnandi og það var unun að sjá hvað hún naut þess að dvelja í faðmi islenskrar náttúru. Þegar Gunnjóna var búin að finna sér grasivaxna laut i fögru umhverfi til að leggjast þar og festa blund, þá held ég að hún hafi verið alsæl. Nú er hún farin í sína hinstu ferð. Blessuð sé minning hennar. Ilelgi Hallsson t Þakka hjartanlega auösýnda samúð við andlát og jarðarför eigin- manns míns, EINAR8 VIGFÚ8SONAR. Hulda Sveínbjörnsdóttír. ATHYGLI skal vakin á því. að afmælis- og minningargreinar verða ad berast blaðinu með góð- um fynrvara. Þannig verður grein, sem birtast á í miðviku- dagsblaði, að berast í síðasta lagi fyrir hádegi á mánudag og hlið- stætt með greinar aðra daga. í minningargreinum skal hinn látni ekki ávarpaður. Þess skal einnig getið, af marggefnu líl efni, að frumort Ijóð um hinn látna eru ekki birt i minningar- orðasíðum Morgunblaðsins. Ilandrit þurfa að vera vélrituð og með góðu línubili.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.