Morgunblaðið - 29.01.1987, Page 46

46
MORGUNBLAÐIÐ, FIMMTUDAGUR 29. JANÚAR 1987
Minning:
Stefán P. Stefáns-
son flugmaður
Fæddur25. maí 1948
Dáinn 21. janúar 1987
Það er oft erfitt að skilja lífið
og tilgang þess. Stundum er það
svo ríkt af gleði og hamingju að
unun er að bergja af bikar þess.
En síðan breytir það ásýnd sinni og
í einu vetfangi virðist það svo óend-
anlega miskunnarlaust, hart og án
tilgangs.
Þessa varð ég áþreifanlega var
þegar minn góði vinur, Stefán Páll
Stefánsson, var hrifinn úr þessum
heimi með svo hastarlegum hætti
að kvöldi 21. janúar sl.
Aðeins nokkrum dögum áður
höfðum við dvalið saman yfir helgi
í Reykjavík, ásamt eiginkonum okk-
ar og notið ríkulega samvistanna
hvert við annað. Minningamar um
þessa samveru munu aldrei gleym-
ast.
Stefán Páll Stefánsson fæddist á
Litlu-Hámundarstöðum á Arskógs-
strönd 25. maí 1948. Foreldrar
hans voru hjónin Stefán Einarsson
bóndi og smiður þar og kona hans,
Anna Þorsteinsdóttir. Þau eignuð-
ust sjö börn og var Stefán þeirra
yngstur. Faðir hans lést árið 1958.
Móðir hans hélt áfram búskap um
skeið, en flutti síðan til Hauganess
og þaðan til Akureyrar, þar sem
hún nú býr. Systkini Stefáns eru
öll á lífi og búa á Akureyri, utan
tvær systur sem eiga heima á
Hauganesi.
Á Árskógsströnd gekk Stefán í
barna- og unglingaskóla, en áhugi
lians beindist fljótt að vélum og
lækjum og árið 1966 lauk hann
prófi vélstjóra 1. stigs, frá Vélskói-
anum á Akureyri. Stuttu síðar hóf
hann svo nám í bifvélavirkjun og
lauk prófi í þeirri grein. Hann
stundaði sjómennsku sem vélstjóri
á fískibátum um skeið og fékkst
einnig við stjóm vinnuvéla. Árið
1973 stofnaði hann ásamt Pálma
bróður sínum vinnuvélafyrirtæki,
sem þeir nefndu Spora sf. Við það
starfaði hann þar til síðla árs 1977.
Á árinu 1975 hafði hann byijað
að læra flug og segja má að allt
frá því hafí flugið átt hug hans
allan. Snemma á árinu 1978 hélt
hann til Bandaríkjanna til náms í
flugvirkjun og lauk prófi frá Spart-
an School of Aeronautics á miðju
ári 1979. Lauk hann náminu á
óvenju stuttum tíma og með mjög
góðum vitnisburði.
Þegar heim kom hóf hann störf
hjá Flugfélagi Norðurlands hf. Þó
að hann hefði nú fengið starf sem
allt snerist um flugvélar stóð hugur
hans alltaf til þess að gerast at-
vinnuflugmaður. Þrátt fyrir að
hann ætti á þessum árum erfiða för
um steinsteypufrumskóg íslenskra
húsbyggjenda og stundaði auk þess
fulla vinnu þá tókst honum með
miklum dugnaði að ná settu marki
og Ijúka atvinnu- og blindflugsprófi
á árinu 1983.
Á árinu 1984 kom svo að því að
draumamir rættust er honum
bauðst starf hjá flugfélaginu Erni
á ísafirði. Þar starfaði hann síðan
sem flugmaður og síðar flugstjóri
allt til þess að kallið kom.
Það er ekki heiglum hent að
stunda atvinnu- og sjúkraflug á
Vestfjörðum, þar sem allar aðstæð-
ur til flugs eru hvað erfiðastar hér
á landi.
Það er ekki nóg að hafa kjark
til slíkra starfa. Það þarf meira til
og Stefán hafði til að bera þá hæfi-
legu blöndu af áræðni, gætni og
lagni sem gerðu hann að þeim góða
flugmanni sem hann svo sannarlega
var.
Stefán kvæntist 25. desember
1967 Auði Sigvaldadóttur frá Akur-
eyri. Þau eignuðust 3 börn, Sig-
valda fæddan 23. júlí 1967, Fjólu
fædda 22. ágúst 1973 og Vigni
fæddan 7. maí 1980.
Þau áttu heimili sitt á Akureyri,
utan eitt ár er þau bjuggu í Banda-
ríkjunum, meðan Stefán var við
nám og frá 1984 bjuggu þau á
ísafirði.
Stefán var gæfumaður í sínu
einkalífi og Auður bjó þeim fallegt
og hlýlegt heimili, þar sem allir
voru velkomnir hvenær sem var og
hvernig sem á stóð.
Kynni okkar Stefáns hófust þeg-
ar við ásamt fleirum keyptum
saman flugvél haustið 1976. Hann
hafði þá hafið flugnám árið áður
og lauk einkaflugmannsprófi fljót-
lega eftir að þessi vél kom til
sögunnar.
Okkur varð fljótt vel til vina,
enda var Stefán maður sem gott
var að hafa nálægt sér. Hann var
vel greindur, fljótur til svars og
kunni vel að koma fyrir sig orði.
Hann sagði skoðanir sínar hispurs-
laust og kom til dyranna eins og
hann var klæddur. Fáum mönnum
hefur mér þótt betra að vera í för
með enda fórum við saman margar
ferðir vítt og breitt um landið, okk-
ur til mikillar ánægju. Mér verður
líka oft hugsað til þess er ég dvaldi
hjá þeim hjónum í nokkra daga á
sl. hausti og fór í póstflug um Vest-
fírði með Stefáni. Veðrið var ein-
staklega gott og fegurð og
hrikaleiki þessa landshluta hafði
ótrúlega sterk áhrif á mig.
Eins og áður var getið var Stefán
alla jafnan léttur í lund og oftlega
með spaugsyrði á vör. Okunnugum
hefur ef til vill virst að hann væri
lítill alvörumaður, en því var á ann-
an veg farið, það þekkja þeir sem
kynntust honum náið.
Flugmannsstarfið er mikið
ábyrgðarstarf og það er starf flug-
virkjans líka ekki síður. Stefáni var
vel ljós þessi ábyrgð og ég hef fáa
þekkt sem hafa gengið til sinna
starfa með meiri ábyrgðartilfinn-
ingu en hann.
Það eru grimm örlög sem nú
hafa klippt á lífsþráð Stefáns Páls
Stefánssonar, eftir svo skamma æfi
en minningarnar eru hreinar og
bjartar. Þar ber engan skugga á.
Þessi orð bera innilegustu sam-
úðarkveðjur til Auðar, barnanna,
móður, systkina og annarra vanda-
manna, svo og Harðar Guðmunds-
sonar og Jónínu Guðmundsdóttur
og annarra starfsmanna flugfélags-
ins Ernis frá okkur hjónum.
Megi Guð vera ykkur nálægur á
þessari erfiðu stund. Blessuð sé
minning Stefáns Páls Stefánssonar.
Baldur Guðvinsson
Ég ætla með nokkrum orðum að
minnast góðvinar míns, Stefáns
Páls Stefánssonar, flugvirkja og
flugmanns, sem fórst af slysförum
þann 21. janúar síðastliðinn. Þegar
mér bárust þær sorglegu fréttir
seint að kveldi sama dag að saknað
væri flugvélar frá Flugfélaginu
Erni á Isafirði, hvarf hugur minn
tæpt ár aftur í tímann. Þá fórst
unnusti minn ásamt 4 farþegum í
hörmulegu flugslysi. Ég upplifði
aftur þær andlegu þjáningar sem
heltóku mann á svona sorgar-
stundu. Því að sá, sem hefur orðið
fyrir þeirri lífsreynslu að missa ná-
inn ástvin, veit hve mikill missir
það er.
Kynni mín og hjónanna Stefáns
og Auðar hófust fyrir tæpum tveim-
ur og hálfu ári þegar Stefán heitinn
réðst sem flugmaður hjá Flugfélag-
inu Erni á ísafirði. Þá hafði unnusti
minn hafíð störf þar sem flugmaður
skömmu áður (maí ’84). Þegar þau
hjónin fluttu búferlum frá Akureyri
til ísafjarðar æxlaðist það þannig
að ég og unnusti minn fluttum hluta
af búslóð þeirra í Orminum hans
Harðar (TF-ORM) yfir til Ísaíjarð-
ar. Mér er þessi ferð einkar minnis-
stæð því þegar við komum á vélinni
til Ísaijarðar tóku þau hjórtin á
móti okkur og ég hitti þau í fyrsta
skipti. Þau tóku mér strax vel og
fannst mér alltaf eins og ég hefði
þekkt þau í mörg ár. Síðar kom í
ljós að feður okkar Auðar höfðu
verið saman í Iðnskólanum á Akur-
eyri í gamla daga. Fannst þeim
hjónunum það nógu mikil ástæða
fyrir því að þau töldu sig eiga eitt-
hvað í mér.
Stefán heitinn hafði starfað í
nokkur ár sem flugvirki hjá Flugfé-
lagi Norðurlands en flugið alltaf
heillað hann. Loks þegar honum
bauðst tækifæri til að gerast flug-
maður hjá Herði Guðmundssyni á
ísafirði sló hann til og fluttist með
fjölskyldu sína þangað í ágúst 1984.
Þar var hann þjálfaður upp af þeim
flugmönnum sem þá störfuðu hjá
Flugfélaginu Emi: Herði sjálfum,
Smára heitnum (unnusta mínum)
og Jóni. Milli þessara manna og
fjölskyldna þeirra mynduðust fljótt
sterk vináttubönd sem haldist hafa
æ síðan.
Ég minnist Stefáns heitins sem
t
Móðir mín,
SOFFlA BJARNADÓTTIR,
Öldugötu 53,
Reykjavík,
andaðist á Hrafnistu 27. janúar sl. Jarðarförin auglýst síðar.
Fyrir hönd aðstandenda,
Sjöfn Egilsdóttir.
t
Eiginmaður minn og faðir okkar,
ÞORLÁKURBERNHARÐSSON,
Hátúni 10a, Reykjavík,
lést að morgni 27. janúar í Landakotsspítala.
Fyrir hönd aðstandenda,
Þóra GuAmundsdóttir og börn.
t
Sonur minn, bróðir og mágur,
SIGURÐUR OLGEIRSSON,
vélstjóri,
Langholtsvegi 181,
sem andaðist 20. þ.m. verður jarðsunginn frá nýju kapellunni í
Fossvogi (norður inng.) föstudaginn 30. janúar 30. janúar kh 10.30.
Hólmfri'ður Sigurðardóttir,
Gunnar Olgeirsson,
Einar Olgeirsson, Emilia Sigurjónsdóttir,
Rafnkell Olgeirsson, Stefanía Sigurjónsdóttir,
og bræðrabörn.
t
Minningarathöfn um eiginmann minn, föður okkar, afa og son,
SIGURÐ LÚÐVÍK ÞORGEIRSSON,
stýrimann,
Grenilundi 3,
Akureyri,
sem fórst með ms. Suðurlandi 24. desember síðastliðinn fer fram
frá Akureyrarkirkju laugardaginn 31. janúar kl. 13.00.
Blóm vinsamlegast afþökkuð en þeim sem vildu minnast hans
er bent á Slysavarnafélag fslands.
Fyrir hönd aðstandenda.
Kristin Huld Harðardóttir.
t
Útför mannsins míns,
EGILS PÁLSSONAR,
Grettisgötu 20c,
verður gerð frá Háteigskirkju föstudaginn 30. janúar kl. 15.00.
Þeir sem vilja minnast hans er bent á Slysavarnafélag fslands.
Alda Jóhannsdóttir.
t
Útför bróður míns,
GUÐMUNDAR GÍSLASONAR
frá Árbæjarhelli,
Holtum, Rangárvailasýslu,
fer fram frá Árbæjarkirkju laugardaginn 31. janúar kl. 14.00.
Guðbjörg Gísladóttir.
ákaflega viðkunnanlegum manni,
rólegum og yfírveguðum. Hann var
kátur á góðri stund og einlægur
vinur vina sinna, kom ávallt til dyr-
anna eins og hann var klæddur og
sagði sína meiningu hiklaust. Einn-
ig hafði hann góðan húmor. Stefán
reyndist mér vel frá fyrstu tíð og
sérstaklega eftir að ég missti unn-
usta minn. Því á svona litlum
vinnustað eins og fyrir vestan eru
flugmennirnir ekki bara starfs-
bræður heldur bestu vinir utan
vinnutíma. Flugmennirnir og fjöl-
skyldur þeirra mynda eins konar
litla heild — fjölskyldu. Því er það
mikil blóðtaka fyrir Hörð Guð-
mundsson og ekki stærra flugfélag
að missa tvo af sínum bestu flug-
mönnum á ekki einu ári.
Skjótt skipast veður í lofti og
örlögin grípa í taumana án þess að
við fáum nokkru ráðið. Eftir stönd-
um við ekkjurnar, einmana, varnar-
lausar og með „blæðandi hjartasár"
sem tekur langan tíma að gróa.
Við flugmannakonurnar (og unn-
ustur) vitum að hveiju við göngum
þegar menn okkar hafa valið sér
flugið sem lífsstarf. Því fylgir
áhætta sem flugmenn vita af en
jafnframt ánægja sem flugið veitir
og sagt er að það sé ekkert hættu-
legra að fljúga flugvél en að aka
bíl. Örlögin grípa í taumana þegar
tími okkar er kominn og svipta
mann því dýrmætasta sem við eig-
um. Stefáni heitnum og Auði varð
þriggja barna auðið. Elstur er Sig-
valdi, 19 ára menntaskólanemi,
næst kemur Fjóla, 13 ára nemi, og
yngstur er Vignir, 6 ára gamall.
Börnin og minningarnar eru það
dýrmætasta sem þú átt eftir eisku
Auður mín. Þeirra vegna og í minn-
ingu manna okkar verðum við að
standa okkur og horfa fram á við.
Lífið heldur áfram hvað sem fyrir
kemur og minningarnar halda okk-
ur uppi.
Elsku Auður mín, ég vott þér og
börnum þínum, foreldrum, tengda-
móður og öðrum ástvinum, mína
dýpstu samúð á sorgarstundu.
Gríma Huld Blængsdóttir
Mig Iangar í fáeinum orðum að
minnast svila míns og sérstaklega
kærs vinar, Stefáns Páls Stefáns-
sonar flugstjóra.
Sú stund, þegar við fréttum að
flugvél hans væri týnd og síðan
óvissan og að lokum staðreyndin
hræðilega er án nokkurs vafa sú
erfiðasta sem ég og fjölskylda mín
höfum nokkurn tíma upplifað.
Stefán fæddist á Litlu-Hámund-
arstöðum á Árskógsströnd 25. maí
1948 og var hann yngstur sjö barna
hjónanna Önnu Þorsteinsdóttur og
Stefáns Einarssonar.
Föður sinn missti Stefán þegar
hann var 10 ára gamall. Hann ólst
upp þarna á Árskógsströndinni hjá
móður sinni og systkinum til 15 ára
aldurs, er hann hleypti heimdragan-
um og fór til sjós. Hann stundaði
síðan sjó, lauk prófi úr vélskólanum
og stundaði sjóinn áfram um tíma.
Árið 1965 kynntist hann eftirlif-
andi eiginkonu sinni, Auði Sig-
valdadóttur, og eignuðust þau þijú
börn. Elstur er Sigvaldi, 19 ára.
Hann stundar nám í Verk-
menntaskólanum á Akureyri og
lýkur stúdentsprófi þaðan í vor.
Næstelst er Fjóla, 13 ára, og
yngstur er Vignir, 6 ára.
Eftir að þau hófu búskap hætti
Stefán á sjónum og lærði bifvéla-
virkjun á BSA-verkstæðinu á
Akureyri og starfaði hann síðan við
bifvélavirkjun þar til hann stofnaði
fyrirtækið Spora sf. ásamt Pálma
bróður sínum. Þetta fyrirtæki rak
litla jarðýtu og vann Stefán á henni.
Kynni okkar Stefáns hófust þeg-
ar ég fór að venja komur mínar í
Víðimýri 2 á Akureyri fyrir nær-
fellt 20 árum til Diddu sem var
næstelsta dóttirin á heimilinu.
Þá bjó Stefan þar í kjallaranum
ásamt elstu dótturinni Auði.
Þessi kynni urðu þó ekki mjög
náin í byijun þar sem við Didda
fluttum úr bænum í nokkur ár.
Eftir að við komum til Akureyrar
aftur í ársbyijun 1975 varð strax
mikill samgangur á milli fjölskyldna
okkar.
Árið 1977 sóttum við Stefán