Morgunblaðið - 12.09.1987, Blaðsíða 16

Morgunblaðið - 12.09.1987, Blaðsíða 16
16 MORGUNBLAÐIÐ, LAUGARDAGUR 12. SEPTEMBER 1987 1 „Risar“ í görðum II Við tökum nú upp þráðinn þar sem frá var horfíð í síðasta þætti og í kjölfar „risanna" verða nú talin upp nokkur „hálftröll" sem vel sóma sér í görðum og nota má á ýmsa vegu en þó fyrst og fremst sem „solitaire“-plöntur, þ.e. að láta þær standa einar sér, t.d. á gras- flöt eða í homi í garðinum. Tökum t.d. JÖTUNJURT (Aruncus dioic- us, A. vulgaris eða A. sylvestris) sem er mjög glæsileg og getur við bestu skilyrði náð allt að tveggja metra hæð. Jötunjurtin gengur einnig undir nafninu GEITA- SKEGG og á Norðurlöndum er hún kölluð FJERBUSK, Qaðrarunni, og þó hún teljist ekki til eiginlegra runna má segja að blómin sem hún ber í stórum næstum hvítum skúf- um minni talsvert á skrautfjaðrir. Þetta er votlendisjurt sem þolir nokkum skugga. Leggimir eru svo stinnir að jurtin þarfnast ekki stuðnings. GULLKORNBLÓM (Centaurea macrocephala) er fremur sjaldgæft og ekki mikið í sviðsljósinu. Það er blaðstórt og hefur stinna stöngla sem verða á annan metra á hæð. Blómkarfan er sérkennileg, reifa- blöðin mynda brúnhreistróttar kúlur á stöngulendunum en upp úr þessum kúlum opnast síðan sól- gullin blómkrónan, en það gerist ekki fyrr en mjög seint á sumri og tæplega nema í bestu tíð eins og þeirri sem við höfum notið í ríkum mæli þetta árið. Unir sér sem önnur komblóm á sólríkum stað, fremur þurrum. Varla er unnt að nefna hávaxin og tilkomumikil blóm í görðum án þess að RIDDARASPORAR komi þar við sögu. Um þá mætti segja langa sögu, en því verður ekki komið við að sinni, enda hefur þeirra líka verið getið í þættinum áður (grein nr. 17 — 23.8.1986). Varla getur að líta meiri litauðgi og fegurð en hjá þessum tígulegu jurtum. Þó má e.t.v. nefna í sömu andrá SKRAUTLÚPÍNUR (Russ- els) en hjá þeim fer saman mikið litskrúð og glæsileiki. RANDAGRASIÐ (Phalaris ar- undinacea) með sín grágræ/ hvítröndóttu blöð getur ekki státað af litskrúði, þó er það býsna heill- andi ekki síst síðsumars þegar axið hefur náð fullri hæð og mikið kann ég alltaf vel við skijáfíð í því þegar um það leikur hæg gola. En það er frekt til fjörsins og veit- ir ekki af að hafa gát á að það gerist ekki of heimaríkt og gott er að gera sér að vana að snyrta það og skera utan af því á hveiju vori. ÞYRNIKOLLUR (Echinops) er stundum kallaður KULUÞISTILL: Tilkomumikil jurt með stinna stöngla, 100—150 sm á hæð. Á stöngulendunum sitja smávaxin blóm og mynda þéttar kúlur sem eru harðar viðkomu. Það sama má segja um blöðin, stór, gljáandi og dálítið þymótt. Jurtin þarf djúp- an jarðveg því rætumar eru öflugar og leita langt niður. Þekkt- astir í ræktun hér á landi eru BLÁÞYRNIKOLLUR (E. ritro) og GRÁKOLLUR (E. sphaerocoephal- us). Þessari sundurlausu og handa- hófskenndu upptalningu lýkur með því að minnast verður lítillega á stórvaxna MJÓLKURJURT (Euphorbia palustris). Hún getur náð 150—180 sm hæð þegar hún er búin að koma sér vel fyrir og hefur náð fullum vexti en það get- ur tekið hana alllangan tíma. Blómin fagurgul að lit sitja á stöngulendunum, í raun og veru eru það ekki blóm heldur svokölluð háblöð (sbr. jólastjömu, E. pulcher- rima). Állt um það er jurtin væn ásýndum og ánægjulegt að eiga hana í garði sínum. Þær jurtir sem taldar hafa verið upp í þessum tveim þáttum um „risa í görðum" hafa um langt árabil verið ræktaðar hér á landi með góðum árangri og geta því sannarlega talist algengar. Þeim má auðveldlega fjölga með skipt- ingu og sumar hveijar þroska fræ. Síðar verður e.t.v. getið fáeinna tegunda sem fágætari eru. ÁBj. Þessi mjólkuijurt, Euphorbia polychroma, er aðeins 25-30 sm á hæð, en blómskipun er mjög lík og hjá Euphorbia palustris, sem getið er í greininni. Alla daga vikunnar til Evrópu Amarflug hefur nú náð þeim langþráða áfanga að flogið er alla daga vikunnar til Evrópu. ■ Við fljúgum fimm sinnum í viku til Amsterdam og tvisvar í viku til Hamborgar. ■ Brottfarir eru þannig settar upp að við lendum á Schiphol flugvelli í Amsterdam á hádegi. ■ Pá er einmitt besti tíminn til að ná tengiflugi áfram, til allra heimshorna. ■ Hjá Arnarflugi fœrðu farmiða hvert sem er í heiminum. I
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.