Morgunblaðið - 30.05.1993, Blaðsíða 44

44
MORGUNBLAÐIÐ IÞROTTIR SUNNUDAGUR 30. MAÍ 1993
KNATTSPYRNA
Rússíbanadýfa eins
og í Lúxemborg getur
alltaf komið fyrir
Guðni Bergsson ræðirum atvinnumennsku hjáTottenham og landsliðið
Kominn heim að
Hlíðarenda
GUÐNI Bergsson, fyrirliði íslenska
landsliðsins í knattspyrnu, er kominn
heim að Hlíðarenda eftir rúmlega
fjögurra ára dvöl hjá enska stórliðinu
Tottenham. „Ég taldi mig nógu góðan
til að eiga fast sæti í liðinu, en þetta
var alltaf sama sagan. Stundum lék
ég vel í sex, sjö leiki en átti svo
kannski einn slæman hálfleik og var
þá settur út eins og skot. Oft fór
maður á teppið hjá Venables og ræddi
málin og þau samtöl enduðu alltaf
eins — ég fékk ekki miklar skýring-
ar, hann sagði einfaldlega að þetta
væri hans skoðun og ákvörðun, og
þar við sat. En það er reyndar oft
erfitt fyrir útlendinga að komast að
í Bretlandi, og það hjáipaði mér ekki
að ég var að spila allt aðra stöðu hjá
Tottenham en ég var vanur."
GUÐNI Bergsson knattspyrnumaður úr Val, sem hélt ívíking
til Englands og lék með Tottenham í rúmlega fjögur ár, er
kominn heim og ætlar að leika með sínum gömlu félögum að
Hlíðarenda f sumar. Hvenær hann byrjar er ekki alveg Ijóst
þvíforráðamenn Tottenham „hafa í einhverju allt öðru að
snúast þessa dagana en að hugsa um Bergsson á íslandi,"
eins og Guðni orðaði það þegar Morgunblaðið ræddi við hann
fyrir helgina.
Morgunblaðið/Sverrir
Guðni verður 28 ára í júlí. Hann
er giftur Elíriu Konráðsdóttur
og eiga þau einn son, Berg sem er
16 mánaða gamall.
„Mér líkaði vistin í
Englandi mjög vel.
í heildina held ég
megi segja að þetta
hafi verið góður tími. Það hafa all-
ir gott af því að búa erlendis ein-
hvern tíma og kynnast siðum og
venjum annars staðar en heima á
íslandi,“ sagði Guðni aðspurður um
veru sína í Englandi, en þangað fór
hann í desember árið 1988.
„Knattspymulega varð ég fyrir
nokkrum vonbrigðum því ég verð
að viðurkenna að markmiðið var
sett hærra. Það þýðir samt ekkert
að gráta það heldur reyna að sjá
jákvæðu hliðamar og vera þakklát-
ur fyrir það sem maður fékk þó út
úr þessu. Ég sé ekki eftir neinu,
enda þýddi það ekkert. Maður tekur
ákvarðanir á ákveðnum tímapunkti
og þó svo ég hefði ef til vill getað
farið til annarra félaga þá er aldrei
að vita hvemig hefði gengið þar.
Mikil samkeppni
Það er auðvitað stefna allra sem
fara út í svona að vinna sér fast
sæti í byijunarliðinu. Það tókst ekki
hjá mér, nema tímabilið 1991-92.
Auðvitað var maður oft svekktur
og taldi fram hjá sér gengið, en á
hinn bóginn eru jákvæðu hliðarnar.
Ein er að það er auðvitað gaman
að hafa fengið tækifæri til að leika
með þessu fomfræga félagi, það
em ekki allir sem fá tækifæri til
þess, hvað þá varnarmaður frá Is-
landi. Samkeppnin um sæti í liðinu
er mikil og hópurinn er stór en ég
lék þrátt fyrir allt 90 leiki með
Tottenham og var lengstum í hópn-
um. í ljósi þessa gæti ég best trúað
að maður yrði bara ánægðari með
tímanum. Þrátt fyrir allt er ég því
þakklátur fyrir að hafa verið hjá
Tottenham.
Það er auðvelt að leggjast í sjálfs-
vorkun þegar illa gengur en ég
reyndi alltaf að sjá björtu hliðarn-
ar. I byijun var gott að fá svolítin
mótbyr, svona til að venjast þessu,
en það má segja að þessi byr hafi
breyst í leiðindarok. Þá var bara
að bíta á gamla jaxlinn, en ég hef
kannski tuggið hann einum of mik-
ið.“
Nú þekktir þú leikmenn Totten-
ham úr sjónvarpinu hér heima áður
en þú fórst út. Hvemig voru þessir
leikmann utan vailar?
„Ég hafði ekki velt því fyrir mér
áður en ég fór hvernig þeir væru,
en þegar öllu er á botninn hvolft
þá eram við allir mennskir, sama
hvort menn era stjörnur eða ekki.
Hópurinn hjá Tottenham var góður
og skemmtilegur. Ég er ekki bein-
línis feimin týpa en samt tók það
sinn tíma að komast inní hópinn
og þá sérstaklega varóandi grínið,
því húmorinn hjá Bretanum er dálít-
ið öðruvísi en hér.
Tveir þjónar í rútunni
Maður var dálítið blautur á bak
við eyrun þegar maður kom út fýrst.
í fyrsta útileiknum mætti tveggja
hæða rútan sem Tottenham á og
þar var videó, steríógræjur og öll
þægindi, meðal annars tvær setu-
stofur. Tveir þjónar sáu um að bera
í leikmenn allt sem þeir vildu og
eftir leikinn var fjórrétta máltíð í
rútunni þar sem menn gátu valið
um þrennt í hveijum rétti. Þá gerði
maður sér grein fyrir hversu vel er
látið með þessa greifa á meðan við
klofum snjóinn í janúar og förum
svo í sjoppuna eftir æfíngu. Mér
fannst alltaf furðulegt að hafa tvo
þjóna í rútunni en félagar mínir
vora duglegir að láta þá snúast í
kringum sig.
Það var gaman að kynnast mörg-
um sem léku með Tottenham.
Gazza fPaul Gascoigne] er til dæm-
is yndislegur gaur og góður félagi
en bilaður á sinn dásamlega hátt.
Maður hristi oft hausinn yfír uppá-
tækjum hans,“ segir Guðni og hlær
en gefur ekkert meira út á það.
„Annars var það dálítið furðulegt
að þrátt fyrir mikla baráttu um
sæti í liðinu þá voru bestu vinir
mínir hjá Tottenham þeir sem ég
var að beijast hvað mest um stöðu.
Menn voru ekki að brjóta á félagan-
um til þess að koma honum út úr
liðinu og eiga um leið betri mögu-
leika sjálfur."
Nú varst þú mikið inn og út i}r
liðinu ef svo má að orði komast.
Þér gekk vel í byrjun en síðan fór
að halla undan fæti eða hvað?
„Já, ég var mjög fljótt settur inn
í aðalliðið og þá í stöðu bakvarðar.
Mér gekk mjög vel en liðinu illa og
því þurfti að gera breytingar og þá
era útlendingarnir oftar en ekki
fyrstir settir út. Þannig er það bara
og ekkert við því að gera. Næsta
tímabil var ég aftur settur í bak-
vörð og lék bara ágætlega, fór síð-
an í landsleik og datt út úr hópnum
í tvo mánuði án skýringa. Eftir
þetta var ég inn og út úr liðinu og
alltaf í bakvarðarstöðu ef ég var
inni.
Ofl á teppið hjá Venables
Á þriðja tímabilinu fékk ég loks
tækifæri sem haffsent og lék
nokkra leiki og gekk vel. Þá meidd-
ist ég og þegar ég var klár aftur
var ekki lengur pláss fyrir mig. Ég
sætti mig ekki við það; hafði fengið
nóg af því að vera Valli varamað-
ur. Ég taldi mig nógu góðan til að
eiga fast sæti í liðinu, en þetta var
alltaf sama sagan. Stundum lék ég
vel í sex, sjö leiki en átti svo kannski
einn slæman hálfleik og var þá sett-
ur út eins og skot. Oft fór maður
á teppið hjá Venables og ræddi
málin og þau samtöl enduðu alltaf
eins — ég fékk ekki miklar skýring-
ar, hann sagði einfaldlega að þetta
væri hans skoðun og ákvörðun, og
þar við sat. En það er reyndar oft
erfitt fyrir útlendinga að komast
að í Bretlandi, og það hjálpaði mér
ekki að ég var að spila allt aðra
stöðu hjá Tottenham en ég var van-
ur.“
Nú ert þú búinn aðleika 50 lands-
leiki undir stjórn nokkurra þjálfara.
Hvað með framahaidið, ertu alkom-
inn heim eða verður þetta stutt
stopp hjá þér núna?
„Það voru ákveðin lið í Englandi
sem vildu fá mig, Newcastle og
[Crystal] Palace en ég hafði hug á
að fara til meginlandsins. Það kom
svo í ljós að markaðurinn fyrir ís-
lenskan varnarmann var ekki fyrir
hendi og þá voru þessi lið búin að
kaupa menn þannig að ég var orðin
of seinn. Ég ákvað því að koma
heim og endumýja sig og hitta vini
og vandamenn og auðvitað að leika
með Val. Núna er ég í því að hringja
og faxa til Tottenham til að fá mig
lausan þannig að ég geti leikið með
Val en það er svo mikið um að
vera hjá klúbbnum í kringum
[Terry] Venables [sem var rekinn
út starfi framkvæmdastjóra, en síð-
an settur í starfið með dómsúr-
skurði] og það er mál númer eitt
hjá þeim og á meðan hafa þeir í
einhveiju allt öðru að snúast en að
hugsa um Bergsson á íslandi. Ég
vona bara að þetta gangi í gegn
sem fyrst, ég held áfram að faxa
til þeirra og hringja þar til þeir
gefast upp. Ef það gengur ekki upp
get ég ekki byijað að leika með
Val fyrr en 1. júlí skilst mér.
Ég veit að ein tvö lið hafa sýnt
mér áhuga en í huga mínum núna
er að klára tímabilið hjá Val og
skoða svo hvaða kostir eru í stöð-
unni. Athuga hvort okkur langar
mikið út aftur og hvernig okkur
líkar hér heima. Það getur vel verið
að ég hafi samráð við konuna áður
en ég tek ákvörðun,“ segir Guðni
og bað sérstaklega um að síðasta
setningin yrði ekki strikuð út.
Rússíbanadýfan í Lúxemborg
„Landsliðstíminn hefur verið
góður. í liðinu eru góðir félagar og
það hafa unnist góðir sigrar,
ánægjuleg jafntefli og margir ósigr-
ar. Leiðin er uppí mót en ég held
við séum að bæta okkur smátt og
smátt. Rússíbanadýfa eins og í
Lúxemborg um daginn getur alltaf
komið fyrir. Við höfum séð það
verra, held ég.
Þegar ég byijaði í Iandsliðinu var
Guðni Kjartansson með það, síðan
kom Tony nokkur Knapp, sem ég
hitaði mikið upp fyrir, þá Sigfried
Held, Guðni aftur, Bo Johansson
og Ásgeir Elíasson. Þeir höfðu allir
sínar áherslur og nálguðust verk-
efnin á mismunandi hátt. Þetta eru
allt ágætis menn, sérstaklega Ás-
geir af því hann er núverandi þjálf-
ari,“ segir Guðni og brosir.
„Ég held að starf landsliðsþjálf-
ara íslands sé erfitt því hann hefur
svo lítinn tíma með liðinu, þijá fjóra
daga fyrir hvern leik. Það má skipta
verkefnum hans í þrennt. Hann
þarf að velja liðið, leggja taktíkina
fyrir þannig að leikmenn skilji og
geti farið eftir henni og í þriðja
lagi þarf hann að ná upp stemmn-
ingu fyrir leikinn, baráttunni sem
við íslendingar þurfum að hafa í
leikjum okkar.“
Hvað með þá gagnrýni að það
sé óþarfi að velja ykkur „útlending-
ana“ sem gerið ekkeit annað en
sitja í áhorfendastúkunni hjá liðum
ykkar?
„Ég viðurkenni að við værum
betur á okkur komnir ef við værum
að leika með aðalliðum okkar. Við
æfum samt á hveijum degi og leik-
um með varaliðunum og í Englandi
er varaliðadeildin sterkari en fyrsta
deildin hér heima, og er ég þá ekki
að gera lítið úr henni. Þó svo við
leikum ekki með aðalliðunum erum
við bæði í ágætu formi og í leikæf-
ingu. Við sitjum ekki upp í stúku
og horfum á.“
Valinn í gáfumannaliðið
Guðni var kominn á fjórða ár í
lögfræði þegar hann gerðist at-
vinnumaður hjá Tottenham og í
haust ætlar hann að taka eitt próf,
eða stefna að því „hálejta mark-
miði. Maður er orðin langeygur eft-
ir andlegum átökum eftir langa
hvíld í Bretlandi.
Annars var ég stundum spurður
um það af leikmönnum, vegna
skólagöngu minnar, hvort ég væri
ekki gáfaður. Þeim fannst það mjög
sérstakt að fótboltamaður væri í
langskólanámi. Þeir völdu einu sinni
„Ljótasta liðið“ í deildinni og ég
slapp blessunarlega við það en Tott-
enham átti einn fulltrúa í liðinu,
Vinny Samways, og hann átti það
fyllilega skilið. Svo var valið
„Gáfaðasta liðið“ og ég var valinn
í það, sjálfsagt vegna þess að það
finnast varla ellefu leikmenn sem
hafa farið í langskólanám," sagði
Guðni og hefur greinilega gaman
af.
Eftir
Skúia Unnar
Sveinsson