Dagblaðið Vísir - DV - 15.12.1993, Síða 19

MIÐVIKUDAGUR 15. DESEMBER 1993
19
Meiming
Landskunnir hestamenn segja frá
í fararbroddi n hefur að geyma
viðtöl Hjalta Jóns Sveinssonar við
níu landskunna hestamenn eða
menn sem á einhvem hátt tengjast
hestum og hestamennsku.
Mjög eru kaflar þessir misjafnir
að gæðum enda á engan hátt tengt
því að vera góður hestamaður eða
reiðmaður aö kunna að segja vel
frá. Þó er það skoðun mín að þetta
hefti bókarinnar sé mun skemmti-
Bókmenntir
Aibert Jóhannsson
legra aflestrar en bindið sem kom
út í fyrra. Það byggist eingöngu á
þvi að frásagnarhæfileikar þeirra
sem nú eiga hér efni em betri en
þeirra sem áttu hér efni í fyrra.
Með því er ég á engan hátt að gera
samanburð á hestamennsku
þeirra.
I'yrsti hluti bókarinnar er viðtal
við hinn kunna hestamann Andrés
Kristinsson á Kvíabekk í Ólafs-
firði. Það er á engan hallað þó að
sagt sé að þetta sé skemmtilegasti
hluti bókarinnar. Andrés er frábær
frásagnamaður og kaflinn heitir:
Ég held þeim finnist ég skemmti-
legur. Of langt mál er að rekja efiii
hans hér, en kona ein sem las þessa
bók þurfti oft að gera hlé á lestri
sínum til þess að hlæja og nú hefur
hún beðið um bókina til láns handa
bónda sínum.
Næsta kafla bókarinnar á Bjöm
Runólfsson, bóndi á Hofsstöðum í
Skagafirði. Bjöm er fulltrúi hins
almenna hestamanns. Hann hreyk-
ir sér ekki og er hógvær, allt að því
sunnlenskur í frásögn sinni.
Þá kemur ágætur kafli eftir
Brynjólf Sandholt yfirdýralækni.
Hann segist ekki vera hestamaður
í verýulegum skilningi þess orðs
og má vel vera að svo sé en hann
segir vel frá og þekkir marga hesta-
menn.
Næsti kafli er skráður eftir þeim
hjónum Guðmundi Jónssym og
Sigrúnu Eiríksdóttur á Höfh í
Homafirði. Þau hjón em hér eins
konar fulltrúar homfirskrar hesta-
mennsku og hrossaræktar.
Jóhann Þorsteinsson á Miðsitju í
Skagafirði á næsta kafla. Hann seg-
ir á bls. 122: „Hryssan bætir sig
verulega um veturinn og ef marka
má byggingareinkunnina frá því
um vorið benda ýmsar líkur til
þess að hún geti komist í 1. verð-
laun. Þegar við förum síðan méð
hana fyrir dóm hækkar hún vel
fyrir hæfileika, en er lækkuð sem
því nemur fyrir byggingu." Undir
þetta munu margir taka og sýnir
það okkur svo að ekki verður um
villst að brotalöm er í dómkerfi
okkar.
Næst finnum við að máli Kára
Amórsson, fyrrum skólastjóra og
formann L.H. Kári er landskunnur
skólamaður og félagsmálafrömuð-
ur. í kafla hans er að finna nokkrar
vísur. Kári er ágætur hagyrðingur
og birtir í þætti sínum nokkrar
frumsamdar stökur.
Næstsíðasti kafli bókarinnar
heitir. Gagnrýninn á eigin verk.
Þar segir Magni Kjartansson í Ár-
gerði í Eyjafirði frá hestamennsku
sinni en hann varð landskunnur
af umönnun stóðhestsins Snældu-
Blesa er hann fótbrotnaði hér á
árunum.
Síðasti kafli bókarinnar er helg-
aður hinum ágæta hestamanni
Reyni Aðalsteinssyni á Sigmundar-
stöðum í Hálsasveit í Borgarfirði.
Vel man ég hvenær ég sá og heyrði
Reyni í fyrsta skipti. Við höfðum
þann hátt á nokkrir hestamenn og
heimsækja hestamenn í fjarlægum
byggðarlögum. í einni slíkri ferð
komum við að Hæli 1 Hreppum.
Reynir var þá tamningamaður á
Hæli og lét Steinþór á Hæli svo um
mælt að mikið mætti vera ef Reyn-
ir ætti ekki eftir að láta að sér kveða
sem tamningamaður. Hann færi
þcinnig að hestum. Þetta hefur
ræst. í heild er þetta hin ágætasta
bók.
Hjalti Jón Sveinsson.
I fararbroddi II.
Skjaldborg, 1993.
Hjalti Jón Sveinsson.
Bílaleiga
Akureyrar
Útibú í kringum landið
Reykjavík .. 91-686915
Akureyri ....... 96-21715
Borgarnes .... 93-71618
ísafjörður .... 94-4566
Blönduós ..... 95-24350
Sauðárkrókur . 95-35828
Egilsstaðir .... 97-11623
Höfn í Hprnarfirði .. 97-81303
HÖLDURhf.
interRent
Europcar
Ómerkilegur heimur
Lítill heimur, eftir Bretann David
Lodge, fjallar um bókmenntafræð-
inga sem stunda það fyrst og fremst
í lífinu að vera á ráðstefnum í sínu
fagi úti um allan heim. Davíð þekk-
ir þennan heim vel þar eð hann er
bókmenntafræðingur sjálfur en er
þó frægari sem fagurbókmennta-
höfundur, ekki síst fyrir sinn litla
heim.
Helsti kostur Litla heimsins er hú-
morinn í verkinu. Sagan er einna
helst drifin áfram í kringum ungan
bókmenntafræðing sem verður
ástsjúkur á einni ráðstefnunni og
eltir fegiu-ðardísina sína út um all-
an heim. En hann missir sífellt af
henni vegna þess hvað henni liggur'
mikið á að komast yfir sem flestar
ráðstefnur. Ekki bætir það úr skák
að hún á eineggja tvíburasystur
sem stráksi veit ekki um og eltinga-
leikurinn við hana gerir það að
verkum að hann þvælist miklu víð-
ar en á ráðstefnur. Þessi leikur er
fremur einfeldnislegur og leiði-
gjam.
Annar þráður verksins gerist á
ráðsteftium og í einkalífi bók-
menntafræðinganna. Lýsingamar
á einkalífinu gjalda fyrir það að
vera einfeldnislegar og yfirborðs-
kenndar. Það sama er að segja um
ráðstefnumar, ekki er farið ofan í
hina líflegu umræðu sem verið hef-
ur um bókmenntakenningar und-
anfarin 15 ár nema á eins yfirborðs-
legan hátt og hægt er að komast
af með. Háðið í verkinu er sljótt
vegna þess hvað það er einhliða:
„Þegar ég virði kollega mína fyrir
mér þessa dagana, hvað sé ég? Þeir
em allir að riðlast eins og bandóðir
á nemendum sínum eða hver öðr-
um, hjónaböndin splundrast hrað-
ar en tölu verður á komið og samt
er eins og enginn sé hamingjusam-
ur“ (64). Sársaukinn sem slíkt líf
hlýtur að valda er ekki finnanlegur
í verkinu, það eina sem höfundur
gerir er að sparka í þá sem liggja
Bókmenntir
Árni Blandon
vel við höggi. Hvers vegna háskóla-
menn em svo óhamingjusamir er
látið hggja á milh hluta, öhum er
lýst utan frá á grunnfæmislegan
hátt þannig að maður finnur ekki
th samúðar með neinni persón-
anna. Látið er nægja að alhæfa og
lýsa yfir á frasakenndan hátt:
„Toppmenn í háskólum em óá-
nægðasta fólk í heimi“ (164).
Klaufaskapur höfundar við karakt-
erlýsingar kemur fram í ofurein-
fóldunmn og merkingarlausum
upptalningum: ein kvenpersónan
er kynlífsfikih og einkenni hennar
em „handjám, leðurreimar, lím-
band og sáraumbúðir" (138); önnur
persónan er htt aðlaðandi og þjáist
af „gyllinæð, líkþomum, höfuð-
verk, augnþreytu, vindgangi, vara-
þurrk og ofnæmi" (105).
Þýðingin
Sverrir Hólmarsson skrifar hpr-
an og læsilegan íslenskan stíl. Hans
helsti kostur sem þýðanda er natni
hans við einfaldar þýðingar á erfið-
um hlutum. Ókostur hans sem þýð-
anda er skortur á vandvirkni og
úthaldi. Sums staðar skín frum-
máhð í gegn: „hreint A“ (274), „taka
þig fyrir karlmann" (16), „skvettast
gegnum pohana" (47); menn „hafa“
menntvm og miða (189, 216),
„Swahow er rúnkari" (19), „fólk
sem er saknað" (193), „ráðstefnu-
prógrammið veifaði“ (279), „Ástral-
ía er of langt.“ (239). Stundum er
íslenskan klaufaleg: „appelsínu-
safa sem gleraugun hans virt-
ust...“ (10), annars staðar er hún
sjúk (t.d. af þágufóhum): „spjöldum
skráðum nöfmun“ (129). Sums
staðar em vihur: em símanúmer í
New York fimm stafa? (329), annars
staðar era hugsanavihur: ef borg
hefur galla er það þá ókostur að
ekki skuh vera þar matsölustaöir
„sem þú mundir bjóða versta óvini
þínum á“ (38)? Og hver er munur-
inn á fyrsta og alfyrsta (10)?
Litill heimur, 331 bls.
David Lodge, þýðing Sverrir Hólmars-
son
Mál og menning, 1993.
FAGOR
Lt//fZP/Þ 1« (fi 1717. A VELAR
RONNING
BORGARTÚNI 24
SÍMI 68 58 68
12 manna
7 þvottakerfi
Hljóölát 40dB
Þvottatími 7-95 mín
Sjálfv.hitastillir 55-65 C
Stillanlegt vatnsmagn
Sparnaöarrofi
Hitaþurrkun
HxBxD: 85x60x60cm
Án topp-plötu:
82x60x58cm
STGR. - AFBORGUNARVERÐ KR. 51.500-
0PNUNA plsS Af) VIÐ
Allt að viiw með áskritt að DV!
Nú stendur yfir glæsileg áskriftargetraun með vönduðum og verðmætum vinningum til heimilisins sem skuldlausir áskrifendur DV,
nýir og núverandi - geta gert sér vonir um að vinna.
DV er lifandi og kröftugur fjölmiðill. Það er allt að vinna með áskrift að DV.
Askriftarsíminn er 63 27 OO
Grænt númer er 99 - 62 70