Dagblaðið Vísir - DV - 23.02.1994, Síða 12

12
MIÐVIKUDAGUR 23. FEBRÚAR 1994
Spumingin
Drekkur þú mikið
gos?
Andri Jóhannesson: Já, stundum
eina dós á dag.
Hjördís Sigurðardóttir: Já, dálítið,
1-2 glös á dag.
Guðrún Brynja Gísladóttir: Já, rosa-
lega.
Unnur Hjaltadóttir: Já, svolítið.
Helga Dís Hálfdánardóttir: Nei, bara
um helgar.
Erna Gunnarsdóttir: Já, stundum.
Lesendur
Kjötstríð í þágu
neytenda?
IWirsrnm
Sigurður skrifar:
Eru íslendingar tilbúnir að taka
þátt í kjötstríði, sem sett hefur verið
í gang af stjórnmálamönnum, og það
bíræfnum sumum hveijum, með það
að leiðarljósi að koma eins konar
alþjóðlegum kjötmarkaði upp hér á
landi? Gerir fólk sér grein fyrir því
hverjir það eru sem græða og hveriir
það eru sem tapa þegar upp er staðið?
Mig langar til að kasta fram nokkr-
um spumingum sem lesendur geta
glímt við að svara telji þeir hagsmuni
sína svo mikla í kjötstríðinu að þeir
telji það ómaksins vert að kanna
undirrót ófriðarins sem senn verður
nú til lyk'ta leiddur.
1. Hver var tilgangurinn með stór-
felldri verðfellingu á kjúklingakjöti
þegar litlar birgöir voru í landinu?
2. Ef kjúklingakjöt er selt undir
framleiðsluverði er þá ekki augljóst
aö einhverjir gefa með því?
3. Framleiðendur sveria þessa
verðfellingu af sér. En hverjir taka
þá á sig verðfellinguna? - Heildsalar?
Kjötkaupmenn?
4. Hver er hinn raunverulegi til-
gangur á bak við verðfellingu upp
úr þurru af þessu tagi? Er hann sá
að selja upp allt kjúklingakjöt sem
til er í landinu til þess að geta sagt:
Við verðum að flytja inn kjúklinga-
kjöt af þvi þaö er ekki til í landinu.
5. Er þetta pólitískur leikur af hálfu
þeirra sem berjast fyrir innflutningi
„Eru verkalýðsfélögin i landinu dauf fyrirþvi að innflutningur á landbúnaðar-
vörum þýðir það sama og að fækka störfum í landinu?" spyr bréfritari m.a.
á landbúnaðarvörum?
6. Er þetta styrkt af erlendum fram-
leiðendum/seljendum til þess að
knýja á um opnun innflutnings á
landbúnaðarvörum hingað?
7. Eru verkalýðsfélögin í landinu
dauf fyrir því að innflutningur á
landbúnaðarvörum þýðir það sama
og að fækka störfum í landinu?
8. Hvað eru neytendasamtök að
hugsa þegar þau knýja á um inn-
flutning á matvælum, sem hægt er
að framleiöa hér innanlands, aðeins
af því að þau kynnu að kosta færri
krónur? Hafa þau hugleitt fyrir hvað
neytendur eiga að kaupa þessi
„ódýru“ matvæli, þegar þeir hafa
ekki annað handa á milli en atvinnu-
leysisbætur?
9. Eru það löglegir verslunarhættir
að selja einhveija vöru í stórum stíl
langt undir kostnaðarverði tii þess
að þjóna einhverjum markmiðum á
borð við það sem að ofan er lýst?
10. Er þessi hugsunarháttur neyt-
endum í hag?
Þarf að spara þar eins og annars staðar
Friðrik Sophusson fjármálaráðh.
skrifar:
Kristín Gunnarsdóttir skrifar les-
endabréf í DV 18. febr. sl. og bendir
á að ráöherrar, stjómmálamenn og
háttsettir embættismenn noti opin-
bera fjármuni til áð greiða kostnað
sem skattgreiðendur eigi ekki að
standa straum af. - Bréfritari nefnir
m.a í þessu sambandi ferðakostnað
og dagpeninga.
í tíð þessarar ríkisstjórnar hafa
þessi mál verið tekin traustum tök-
um og veruleg umskipti orðið frá því
sem áður var. Árið 1992 gaf fjármála-
ráðherra út nýja reglugerð um
greiðslu dagpeninga og kostnaöar
vegna ferðalaga ríkisstarfsmanna
erlendis. Þar var kveðið á um allt að
20% lækkun dagpeningagreiðslna til
ráðherra og æðstu embættismanna
ríkisins. Þá voru og dagpeningar
maka lækkaðir.
Einnig hafa verið geröar breyting-
ar á bifreiðamálum ríkisins. Þar var
m.a. kveðið á um takmörkuð einka-
afhot ráðherra á ríkisbifreiðum.
Einkaafnot takmarkast þannig við
akstur milh vinnustaða og heimilis
og annarra ferða. Þá voru slík afnot
skattlögð eins og hver önnur hlunn-
indi sem áður hafði ekki tíökast.
Eins og bent er á hér að ofan hefur
ýmislegt verið gert til að draga úr
fríðindum æðstu stjómar ríkisins.
Það er mikilvægt að þar éins og ann-
ars staðar í þjóðfélaginu sé reynt að
draga úr útgjöldum sem skattgreið-
endur þurfa að standa straum af.
Furðulegur greiðslukortaáróður
S.H. skrifar:
Greiðslukortafyrirtæki auglýsir
grimmt að heppilegt sé aö eiga debet-
kort hjá öðru kortafyrirtæki en mað-
ur hefur kreditkort hjá því þannig
eigi maður aðgang aö tveimur
greiðslukerfum. - Þetta er að mínu
mati ekkert annað en auglýsinga-
brella.
Úttekt á kreditkort greiöir maður
eftir á. Úttekt á debetkort greiðir
maður jafnharðan. Með tvenns lags
kortum á maður aðgang aö tveimur
greiðslukerfum, hjá hvaða kortafyr-
irtæki sem það er. - Ef maður notar
bæði kreditkort og debetkort er mað-
ur í senn að eyða jafnhraðan og upp
á framtíðina. - Hvaða hag hefur
venjulegur launamaður af því?
Ef maður notar bæði kreditkort og
debetkort er hætt við að maður hafi
eytt öllu sínu í gegnum debetkortið
áður en kemur að því að borga af
kreditkortinu. - Eða: að allt manns
fé fari í að borga af kreditkortinu svo
engin innstæða sé til að draga út af
með debetkortinu. Þá er nú skárra
aö nota lánskortið.
Kostir við að nota debetkort eru
afar fáir, umfram til dæmis reiðufé.
Debetkortið veitir engan gjaldfrest,
en gerð er krafa um að korthafi borgi
sérstakt gjald fyrir hveija greiðslu
með debetkorti. Væri ekki sparnaður
fyrir banka að sem flest viðskipti
færu fram meö rafrænum hætti? Er
eðlilegt að viðskiptavinurinn borgi
bönkunum fyrir að koma sér upp
þessum spamaði?
Væri ekki pínlegt aö vera aö borga
með debetkorti í langri biðröð við
kassa, en fá kortiö í hausinn aftur
með þeim ummælum að reikningur-
inn á bak við kortið væri tómur?
Kostar kannski ekkert að nota
seðla? Ganga þeir ekki úr sér? Hver
ber kostnaðinn? - Væri það ekki
þeim aöila til hagsbóta að taka upp
debetkortin, án þess að beita kort-
hafa sérstökum álögum vegna þess?
Kostar ekkert að nota seðla? spyr bréfritari m.a.
DV
Kerfiðgengurá
réfifólks
Móðir og amma skrifar:
Það er með ólíkíndum hvað yf-
irvöld hér leyfa sér en ekki síður
hve gengiö er á rétt fólks og það
brotiö niöur. Ég var að lesa bók
sem ber heitið „Utan marka rétt-
lætis“. Þar er flett ofan af grimmd
félagsraálakerfisins. Ég tel störf
þessa kerfis vera svo ámælisverð
að flölmiðlum beri að fletta ræki-
lega ofan af því sem þar gerist -
t.d. varðandi þaö er börn eru tek-
in af foreldrum, án sýnilegrar
ástæðu. Það virðist jaíhvel vera
nóg aö utanaðkomandi aðili klagi
foreldra og þeir fá aldrei að vita
hver það gerði. Nú er ár fjölskyld-
unnar. Stöndum upp ogberjumst
fyrír rétti foreldra gegn kerfinu.
Sighvaturer
hörkuráðherra
Kjartan Ólafsson hringdi:
Mér er til efs aö nokkur ráð-
herra hér í seinni tíð hafi sýnt
meiri dirfsku, ráðdeild og um leið
árangur en Sighvatur Björgvins-
son, Muna menn offorsiö gegn
Sighvati þegar hann vildi spara í
heilbrigðiskerfinu og tókst það
meö mikium ágætum? Sjálfsögö
ráöstöfun og óumdeilanleg nú.
Hann var og fyrstur til að taka
undir nauðsynlegar ráðstafnir
vegna skipaiðnaðar okkar.
Óskandi er að Sighvatur nái fram
auknum afíaheimildum sem er
nærtækasta og einasta sjáanlega
lausnin í vanda efnahags- og at-
vinnulífs okkar í dag.
Rekinnfyrir
sannleikann?
Kristinn Sigurðsson skrifar:
Mér finnst hörmulegt ef ís-
lenskir íjölmiðlar eru ritskoðaöir
svo gróflega að fólk sem lætur
fara frá sér persónulegar skoðan-
ir sé umsvifalaust rekið. Ljótasta
dæmið er brottvikning Árthúrs
Björgvins Bollasonar sem vogaði
sér að skrifa formanni Stéttar-
sambands bænda bréf er margir
fufiyrða að ekki hafi staðið 1 ann-
að en sannleikurinn einn. Furðu-
legt aö BSRB eöa önnur stéttarfé-
lög skuli hafa þagað þunnu hljóöi
og ekki stutt Arthúr eða sambýl-
iskonu hans á neinn hátt - utan
yfirlýsingu frá Starfsmannafélagi
Sjónvarps sem var hvorki fugl
né fiskur.
Dreymdifyrirsigri
Haraldur Sigurðsson skrifar:
Mig langar til að upplýsa um
draum sem mig dreymdi nýlega
og ræð á þann veg að sjálfstæðis-
menn fari með sigur af hólmi í
borgarstjómarkosningunum í
vor. Mig dreymdi aö ég var stadd-
ur fyrir utan Hótel Borg og þar
var mikill mannfjöldi að hlusta á
borgarstjórann okkar flytja
ávarp við mikinn fögnuö áheyr-
enda. - Mig hefur oft dreymt fyr-
ir stóratburðum, svo sem skip-
skaða, fjárskaða og mannskaða
en einnig fyrir gleðitíðindum, Ld.
sigri í forsetakjöri núverandi for-
seta, frama Kristjáns Jóhanns-
sonar oil.
Leidrétting
í kjallaragrein Daníels Sígurðs-
sonar, 18. þ.m. „Á aö „kviðrista“
fiskimiðin" féllu út nokkrar lín-
ur. - Kaflinn birtist þvi hér leið-
réttur: „Minnkandi aflaheimildir
eiga því fyrst og fremst að koma
niðurá togurum en ekki smábát-
um. Áróöur formanns LÍÚ gegn
smábátaveiðum aö undanfórnu
minnir óneitanlega á orð kerling-
arinnar í þjóðsögunni „Neyttu
meðan á nefinu stendur". - „Nei,
skoðaðu, ótætis flugan sú arna,
hún hefur sjálfsagt étið aUt
smjörið okkar úr tunnunni“ -
En smjörið haíði kerlingin sjálf
étið upp til agna.