Dagblaðið Vísir - DV - 05.11.1994, Blaðsíða 26

Dagblaðið Vísir - DV - 05.11.1994, Blaðsíða 26
26 LAUGARDAGUR 5. NÓVEMBER 1994 Dvaldi í þrjá mánuði í klaustri: Systurnar gáfu mér mikla hlýju - segir Bryndís Valbjörnsdóttir háskólanemi sem fékk að kynnast af eigin raun lífi nunna „Ætli það sé ekki rúmt ár síðan ég fór að velta því fyrir mér að gaman væri að kynnast lífmu í klaustri. Mig hafði lengi langað að fara til Frakk- lands og læra frönsku en það er mjög dýrt. Þar sem ég er að spá í guðfræði datt mér í hug að fá vinnu í klaustri," segir Bryndís Valbjörnsdóttir, 37 ára háskólanemi, sem dvaldi þrjá mán- uöi í sumar hjá St. Dominique-systr- um í Prouilhe klaustri í Suður- Frakklandi. „Ég hafði samband við kaþólskan prest sem skrifaði fyrir mig út og systurnar buðu mér að koma og vinna fyrir sig. Reyndar hafa syst- urnar starfrækt gistiheimili en þar sem klaustrið brann og ekki hafði tekist að ljúka við endurbætur sáu þær ekki fram á að gistiheimilið yrði opnað í sumar. Engu að síður buðu þær mér að koma og dvelja hjá sér sem er mjög sérstakt. Reyndar bauðst mér einnig að fara í annað klaustur í Ölpunum, þar sem er kex- verksmiðja, og starfa þar en mig langaði heldur til Prouilhe." Bryndís segir aö það séu mörg klaustur sem ráði til sín starfsfólk til aðstoðar, t.d. við garðyrkju, við- hald og þess háttar. Starfsfólkið býr þó ekki í klaustrinu sjálfu heldur í sérstökum húsum og tekur ekki þátt í starfsemi systranna eins og hún gerði. Áður en Bryndís fór utan kynntist hún systrunum í Hafnar- firði og fór m.a. í messu til þeirra. Eins og gamlarvinkonur Bryndís sagði hinum frönsku systrum frá því að hún væri að læra guðfræði með frönskunámi sínu og þær vildu endilega að hún kynnti sér trúna á guð og út á hvaö trúin gengi. Það skipti þær þó engu máli að Bryndís er ekki sömu trúar og þær. „Ég var að gera upp hug minn hvort ég ætti að fara í guðfræðideildina eða ekki en eftír þessa dvöl er engin spurning í mínum huga." Bryndís fór til Frakklands í lok maí og hún segir að það 'hafi verið afar vel tekið á móti sér. „Þær tóku mér eins og þær hefðu þekkt mig alla tíö. Ég starfaði í eldhúsinu á morgnana en eftir hádegi las ég bæk- ur og gerði það sem mig langaöi til. Stundum var sameiginleg vinna, til dæmis við þrif á klaustrinu og annað sem til féll. Systurnar eru að mestu í klaustrinu og fara lítið þaðan en þær blanda geði við sóknarbörn og á sunnudögum fara þær út og tala við fólk," segir Bryndís. Meðan hún var í klaustrinu héldu systurnar matar- boð fyrir munka úr Benediktusar- reglunni en þeir höfðu áður hjálpað til við enduruppbyggingu klausturs- ins eftir brunann. „Ég býst við að klaustrið hafi opn- ast meira eftir brunann því þá þurftu systurnar að leita til annarra og sam- skipti við annað fólk urðu meiri." Vildi njóta dvalarinnar Bryndís segir að þaö hafi verið miMl viðbrigði fyrir sig að koma fyrst í klaustrið. „Þegar ég var komin í herbergi mitt fyrsta kvöldið veit ég ekki hvað mér fannst um þetta. En ákvað meö sjálfri mér að þar sem ég væri komin á staðinn ætlaði ég að njóta dvalarinnar. Þarna gekk nú aílt mjög skipulega fyrir sig og ró- lega. Eg var lengi að átta mig á að mér lá ekki lífið á. Systumar höfðu sín sérstöku vinnubrögð, sem stund- um fóru í taugarnar á mér, en ég varð samt alltaf að sætta mig við að þau voru betri en mín." Bryndís segir að ungar stúlkur gangi enn til liðs við systurnar og ákveði að lifa innan veggja klaust- ursins. „Það voru tvær á þrítugsaldri þarna núna," segir hún. Hins vegar - fann hún engan þrýsting frá systrun- um um að hún gengi í regluna. „Ka- þólikkar ýta ekki trú sinni að öðrum. Hins vegar, ef maður sýnir áhuga eru þeir opnir og hlýir. Eldri systurnar sögðu við mig að gaman væri að ég kæmi til þeirra en náttúrlega þarf hver kona að upplifa eitthvað sérs- takt ef hún ákveður að gerast nunna," segir Bryndís. „Þó lífið gengi rólega fyrir sig í klaustrinu var engu að síður nóg að gera. Fyrsta vikan var kannski svo- lítið löng en eftir hana leið tíminn hratt. Þessi dvöl var mjög lærdóms- rík og þó maður geti ekki rætt um einstök atriði í því sambandi þá gefur þetta manni margt sem ég mun búa að alla ævi. Minningarnar eru hug- ljúfar og mér finnst það gefa mér aukinn styrk að hugsa til systranna, sérstaklega ef ég er stressuð." Mikil bænahöld Bryndís er í sambúð en barnlaus þannig að auðveldara var fyrir hana að fara burt en margra barna móö- ur. Sambýlismaðurinn var helst hræddur um að hún kæmi ekki til baka. Móðir Bryndísar er kaþólsk og var mjög ánægð yfir þessari ákvörð- un dótturinnar en hún hefur starfað mikiö með nunnurium í Hafharfirði. - Enhvernigleiðdagurinnhjásystr- unum? „Það var vaknað um sexleytið á morgnana og þá var bænastund, messa klukkan hálfníu en eftir hana var unnið fram að næstu bænastund, » » Bryndis Valbjörnsdóttir fékk að kynnast lífi franskra Dominique-systrá og búa meö þeim í þrjá mánuöi. DV-mynd BG Meðal þess sem Bryndis gerði var að hjálpa'til í eldhúsinu en systurnar Systurnar tóku vel á móti Bryndísi og henni fannst eins og hún hefði þekkt hjálpast venjulega að við öll störf. Oft var glatt á hjalla við vinnuna. þær alla tíð. Munkar af St. Benediktusarreglunni höfðu hjálpað systrunum þegar klaust- ur þeirra brann og vegna þess var þeim haldið matarboö og fór það fram utandyra. Konan í miðið var eitt sinn nunna en hætti og stofnaði heimili fyrir börn sem komu frá vandræðaheimilum. Hún hefur náð mjög góðum árangri meö börnin og einstaka sinnum kemur hún með þau í heimsókn í klaustrið.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56

x

Dagblaðið Vísir - DV

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dagblaðið Vísir - DV
https://timarit.is/publication/255

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.