Dagblaðið Vísir - DV - 21.10.2000, Blaðsíða 16

Dagblaðið Vísir - DV - 21.10.2000, Blaðsíða 16
16 LAUGARDAGUR 21. OKTÓBER 2000 Góðar gjafir frá Glóa A/i Dalbrekku 22 - sími 544 5770 Glær hlífðarfilma á húdd, brettakanta og sílsa. Dökk rönd efst í framrúðu. Sólar- og öryggisfilmur á allar rúður (hús og bíla). Viðarklæðning á mælaborð. 12 V Ijósaslöngur um allan bíl. allt sem þú vilt halda upp á. Verðið er ótrúlega lágt, kr. 4.800 -12.800. Úti-ljósaskilti með hvaða texta sem er. Mjög gott verð Útiskilti - margar gerðir, t.d. blóm, bjöllur, englar, stjörnur o.fl., bæði blikkandi og föst Ijós. Ljósaslöngur og Ijósanet, t.d. til útstillinga, á útlínur húsa, upplýst húsnúmer. Rafdrifnir 12 V bílar og fjórhjól fyrir börn, 3-10 ára. Háþrýstivatnsbyssa m/sápuhólfi. Þvær húsið, bílinn og gangstéttina. Verð 2.800, gjafapakkning. Helgarblað Fyrirgefðu, skakkt númer - sögur af sérstæðum mistökum íslenskra dómnefnda Þaö er erfitt aö hafa rétt fyrir sér. Þetta vita allir og eru ævilangt að leitast við af fremsta megni að segja já eða nei eftir bestu sannfæringu þegar það á við. Oftast fer allt vel en þegar dómgreind manna litast af öðrum áhrifum getur farið illa. Um það eru til ýmsar skemmtilegar sög- ur sem hver um sig staðfestir orð Fóstbræðrasögu að því verr gefast heimskra manna ráð sem þeir koma fleiri saman. Þetta eru nefnilega allt sögur af mistökum sem hafa verið gerð af nefndum en ekki einstak- lingum. Þetta er örugglega Sigurður Það mun hafa verið árið 1990 að Leikfélag Reykjavíkur efndi til verðlaunasamkeppni meðal ís- lenskra leikskálda og skyldi besta verkið fært upp á fjölum leikhúss- ins í tilefni afmælis félagsins. Eins og oft áður barst fjöldi handrita í keppnina og dómnefndin, sem skip- uð var valinkunnu sómafólki með hárfínan smekk og næmt auga fyrir drama, las og las svo mánuðum skipti. Þegar nefndarmenn fóru að bera saman bækur sínar eða öllu heldur handrit kom í ljós að innan um leirinn leyndist afskaplega fal- legt leikrit sem íjallaði á ljóðrænan og hnyttinn hátt um einsemd mannsins í nútímanum og sérstöðu viðkvæmra sálna. Eins og venja er í þessum keppnum eru öll handrit send inn undir dulnefni en glöggir fagurkerar í hópi nefndarmanna voru gallharðir á því að enginn ann- ar en Sigurður Pálsson skáld héldi þarna á penna og nefndarmenn sameinuðust í löngun sinni til þess að velja besta verkið og veita Sig- urði verðskuldaða viðurkenningu og stuðning. Þetta reyndist alrangt. Leikritið, sem hét: Ég er hættur og farinn og er ekki með í svona asnalegu leik- riti, reyndist vera eftir Guðrúnu Kristínu Magnúsdóttur og var frumraun hennar. Sýningunni var bögglað upp á svið í stjórn Guðjóns Pedersen núverandi leikhússtjóra og fékk fálátar undirtektir. Skáld- konan hefur síðan ekki fengiö fært upp eftir sig verk og nefndin og Sig- uröur sátu eftir með sárt ennið. Eldjárn um straujárn í tilefni af Listahátið 1986 var efnt til smásagnasamkeppni í tilefni Listahátíðar. Margir óumdeildir bókmenntapáfar settust saman í dómnefnd og rýndu sig í gegnum þann stabba af skúffuskáldskap sem ruddist eins og aurskriða yfir borð nefndarinnar. Eins og venja er í þessum keppnum eru öll handrit send inn undir dulnefni en glöggir fagurkerar í hópi nefndarmanna voru gall- harðir á því að enginn ann- ar en Sigurður Pálsson skáld héldi þarna á penna og nefndarmenn sameinuð- ust í löngun sinni til þess að velja besta verkið og veita Sigurði verðskuldaða viðurkenningu og stuðning. Jóhannes úr Kötlurn Jóhannes var róttækur og umdeildur höfundur og engum datt í hug að hann gæti ort frambærilegt hátíðar- Ijóð, hvað þá að slíkt bæri að verð- launa. Eins og oft áður leyndist kjarn- fóður í moðinu og nokkrar sögur voru mjög góðar. Ein þótti nefndar- mönnum bera af en sú hét Icemast- er. Þetta er átakanlega saga með ógnvekjandi undirtón, gerist í Reykjavík á sjötta áratugnum og ís- skápur fjölskyldunnar gegnir lykil- hlutverki í sögunni. Stíllinn er knappur og meitlaður og nefndar- menn þóttust algerlega sannfærðir um að hér stýrði Þórarinn Eldjárn, meistari smásögunnar á okkar tím- um, fjaðurstöng sinni til sigurs. Þórarinn naut, þá eins og nú, hylli bókmenntamanna og aimenn- ings og þvi var nefndinni bæði ljúft og skylt að verðlauna hann. Þetta reyndist vera alrangt. Upp úr um- Þórarinn Eldjárn Þórarinn skrifaði eitt sinn sögu um straujárn. Það voru því eðiileg mis- tök dómnefndar að halda að hann myndi treysta sér í söguritun um ís- skáp. Siguröur Pálsson skáld Dómnefnd Leikfélags Reykjavíkur skjöpiaðist lítillega þegar hún þóttist kenna handbragð Sigurðar á leikriti nokkru. slaginu stökk Sveinbjöm I. Bald- vinsson sem lítt hafði fengist við skáldskap þegar þetta gerðist en ort ljóð og samið lög. Litt spillti þetta gæðum sögunnar sem er afbragð en lærð tilgáta heyrðist um ályktun nefndarinnar. Hún var sú að 1981 kom út smá- sagnasafn Þórarins, Ofsögum sagt. Þar skrifaði Eldjárn um straujám og fleiri smáraftæki af mikilli hind i sögunni Bestfrend sem vakti mikla Tómas Guömundsson Tómas var ástsælt skáld þegar /s- land varö að lýöveldi og eölilegt að dómnefnd lýöveldishátíðar teldi hann verðan verðlaunanna. Guörún Kristín Magnúsdóttir Þetta er konan sem reyndist hafa skrifað leikritið Ég er hættur og far- inn. Þetta varð frumraun hennar á sviöi leikritunar. Sveinbjörn Baldvinsson Þetta er höfundurinn sem stökk upp úr umslaginu þar sem menn áttu von á öörum höfundi. Hulda Unnur Benediktsdóttir Bjarklind var hrifnæm og skáldhneigð en óþekkt húsmóðir norður í landi þegar hún sendi inn Ijóð í keppnina um lýðveld- ishátíðarljóð 1944. hrifningu manna. Því taldi nefndin að skáldið væri að sækja i sig veðr- ið og fást við stærri heimilistæki. Þvi fór sem fór. Tómas og Davíð. Enginn vafi Þegar stofnun íslenska lýðveldis- ins var í bígerð ákvað hátíðanefnd- in að efna til samkeppni um hátíða- ljóð. Ekki stóð á undirtektum því þjóðin spretti þegar í stað á skáldæðina og ljóðin flæddu inn. Nefndin varð fljótlega mjög hrifin af ljóðinu sem hefst á þessum orðum: Land míns fóður, landið mitt og fannst höfundur hitta vel í mark og binda hrifningu og þjóðerniskennd haglega í stuðla. Haukfránir nefnd- armenn sáu um leið að þetta hafði Tómas Guðmundsson, hið ástsæla Reykjavíkurskáld, ort. Ennfremur varð nefndin ákaflega hrifin af ljóði sem hefst á línunum, Hver á sér fegra föðurland með fjöll og dali, bláan sand. Ekki spillti það að nefndarmenn grunaði að kvæðið hefði ort Davíð Stefánsson frá Davíö Stefánsson Davíð hafði aldrei fengið verölaun þegar lýðveldiö skall á og því eðli- legt að heiðra hann. Póststimpillinn aö noröan þótti taka aföll tvímæli um hvert væri hans framlag. Fagraskógi sem lengi hafði verið ástsælt skáld en ekki fengið vegtyll- ur á borð við sigur í svo virðulegri keppni. Helsta sönnunargagnið þessu til stuðnings var póststimpill- inn á bréfinu sem innihélt ljóðið en það hafði verið póstað á Akureyri þar sem Davíð var bókavörður á Amtsbókasafhinu. Eining og ánægja var meðal nefndarmanna með þessa vel heppnuðu niðurstöðu en nefndin fékk vægt áfall þegar húsvísk hús- móðir, Unnur Bjarklind, reyndist, undir skáldanafninu Hulda, hafa ort ljóðið sem nefndin ætlaði Davíð. Ekki minna varð áfall nefndarinnar þegar hinn meinti Tómas Guð- mundsson reyndist vera róttækling- urinn og uppreisnarskáldið Jóhann- es úr Kötlum. Við þetta tækifæri er sagt að dr. Alexander Jóhannesson, einn nefndarmanna, hafi sagt að það væri ófært að verðlauna skáld sem væru engin skáld. Þjóðin kærði sig kollótta og hefur sungið bæði ljóðin jöfnum höndum síöan. -PÁÁ
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72

x

Dagblaðið Vísir - DV

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dagblaðið Vísir - DV
https://timarit.is/publication/255

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.