Árbók Landsbókasafns Íslands - 01.01.1945, Side 78

78
PÁLL EGGERT ÓLASON
sem íslendingar ráð á að kaupa dýr útlend rit nerna í einu eintaki, og sumurn vísinda-
greinum eigi unnt aS sinna aS nokkuru ráSi, enda naumast til gagns fyrst um sinn.
I þriSja lagi hefir landsbókasafniS veriS eins konar almannabókasafn, einkum handa
nokkuS menntuSum mönnum. Talsvert hefir létt á landsbókasafninu aS þessu leyti frá
1923, er bæjarbókasafn var stofnsett hér í Reykjavík. Amtsbókasöfnin, bókasöfn, sem
upp hafa risiS í kaupstöSum smám saman, og lestrarfélög um byggSir landsins hníga
öll aS sama marki, þó aS vafalaust mætti koma betra skipulagi og samvinnu meS
öllum slíkum söfnum, t. d. í sameiginlegum bókakaupum, og gæti þá veriS umtalsmál,
hvar forstaSa yrSi í þeirri grein og jafnvel öSrum efnum.
Eins og nú er komiS, kveSur mjög aS húsnæSisskorti í landsbókasafninu, sem sjá
má af því, sem áSur hefir veriS nefnt. Svo mun þó hafa veriS ráS fyrir gert, er húsiS
var dregiS upp og reist, aS bæta mætti viS þaS álmum beggja vegna og jafnvel á síSan
umlykja allt aS norSan. En gæta yrSi þess þá, aS álmurnar og hin eldri bókageymslu-
herbergi yrSu samhæfS kröfum manna í þessu efni á síSari áratugum. Myndi þar mega
vera til fyrirmyndar hiS nýja hús háskólasafnsins aS ýmsu leyti; þar er t. d. hvergi
meira en seilingarhæS meSalmanni í efstu hillur, og fleiri kosti má nefna þar. Há-
skólinn er þjóSstofnun og bókasafn þess því aS mestu leyti einnig. Myndi þaS fyrir
20—30 árum hafa þókt hin mesta rausn af fj árveizluvaldi landsins aS hafa tvö þjóS-
bókasöfn á sama staS handa 125 þús. manna þjóS, meS sínum yfirmanni í hvoru,
en halda aS auk forstöSu þjóSskjalasafnsins sér.
(SamiS að beiðni landsbókavarðar. — Heimildir aS mestu: Minningarrit aldarafmælis
landsbókasafnsins, sbr. og Sigfús Blöndal: Landsbiblioteket í Reykjavík, og er sú
grein í Nordisk tidskrift för bok- och biblioteksvasen, árg. VII, 1920).