Tíminn - 25.11.1973, Blaðsíða 10

Tíminn - 25.11.1973, Blaðsíða 10
10 TÍMINN Sunnudagur 25. nóvember 1973 ¦¦¦¦¦¦¦¦HHMMÉHMI SKILIÐ LYKLUNUM Í AFGREIÐSLUNA Beöi6 eftir rásmerkinu, þegar allt lýkst upp: Ottó Michelsen forstjóri, Haraldur Hannesson, Stefán Sigurdórsson verzlunarmaour, Einar B. Sigurosson iðnrekandi, Karl Björnsson, tollvöröur, Páll Steinþórsson sendibilstjóri og óskar Haligrímsson bankastjóri. FROSTÁAORGUNN ÍSUNDLAUGUNUAA 1 heita kerinu: Rakel Sæmundsdóttir húsfreyja, óskar Hallgrímsson bankastjóri og Dóra Wium banka- ritari. ÞEIIt láta ckkert aftra sér. Nokkrir tugir manna slanda vift dyrnar klukkan tuttugu minútur yfir sjö, þcgar sundlaugarnar I Laugadal cru opnaðar. Vctur coa sumar, frost cfta slagveftur — þaft giidir cinu. Þeir koma svo frcmi sem þcir cru i bænum og hafa fótaferft — sömu mcnnirnir mánuft cftir mánuft og misseri cftir misscri. Þeir gcta ckki án þvss verift aft fá sér góftan sundsprctt aft morgninum. áftur cn þcir hcfja vinnu sina. I'áli Krlingsson og þcssir gömiu karlar, scm voru aft bcrjast vift aft kcnna Itcykvikingum sund, ættu nú aft vcra ofar moldu, svo aft þeir gætu glatl augu sin við aft horfa á þennan hóp. Við brugðum okkur inn i laugar einn frostmorguninn til þess að virða fyrir okkur sundkappana, og það var óneitanlega þess vert. Það var gaman að fylgjast með þeim á meðan þeir biðu þess, að opnað væri, karlar og konur, þvi að þær voru sex i fyrsta hópnum, og taka eftir ýmsum tiktúrum sundfólksins, þvi að það hefur svo sannárlega sina siði. Margir vilja alltaf fá sama fataskápinn og biðja um sama númerið. Aðrir biðja um bláan háan, sem merkir lykir með bláu teygjubandi og þriggja stafa tölu, og nokkrir vilja bláan lágan, sem merkir eins eða tveggja stafa tölu. Þegar opnað er, hefst kapphlaup að skápunum. Fólk snarar sér úr fötum og flýtir sér i steypibaðið. Þess eru jafnvel dæmi, að sumir séu búnir að hneppa frá skyrtunni eða byrjaðir að renna niður rennilásnum á buxnaklaufinni, svo að töfin verði sem minnst. Svo að ekki sé nefnd jafnsjálfsögð afhöfn og að losa um beltið. Dæmi eru þess, að menn komi i ulanyfirbuxunum einum og með nærföt sin i tösku, enda flýtir það stórlega fyrir. Oftast verða sömu mennirnir fyrstir til þess að stinga sér, hraðhentir menn, engar vomur eru á i morgunsárið. Þannig gengur þetta morgun eftir morgun allan ársins hring. Að loknu sundinu sest sund- fólkið svo i heitt hringker og spjallar saman dálitla stund — um veðrið, stjórnmálin og viðburði af ýmsu tagi. Ragn- heiður Bynjólfsdóttir, Guðrún Olga, Nixon, Geir Hallgrimsson, Glistrup og beri maðurinn i þjóð- leikhúsinu komast þar á dagskrá, og umræðuefnin geta jafnt verið máttur fiskslógs til getnaðar- varna sem oliuþrengingar Vesturlanda, eða týndi hundurinn frá Klaustri. Og svo vantar auðvitað ekki léttara hjal. Þess vegna er einn i hópnum, sem Tímamyndir: Gunnar hefur meðferðis brandarabók, þar sem hann skráir snilliyrði er falla, sér og öðrum til minnis. Þvi að menn eru orðheppnir i sund- laugunum, bæði á meðan þeir biða el'tir bláum lágum eða bláum háum og eins þegar þeir eru komnir i heita kerið. Kftir hæfilegan tima flýtir fólk ser i fötin og hver heldur á sinn vinnustað, hvað sem þar kann nú að biða. — Við tökum til starfa endur- nærðir og sprellfjörugir, segir einn — miklu hressari en þeir, sem liggja sofandi i bælum. — Við látum ekkert aftra okkur að komast i laugarnar áður en vinna hefst, segir annar. Það mætti að minnsta kosti snjóa meira en við eigum að venjast i Reykjavik ef laugarferð færist fyrir, segir annar. Svona orð segja kannski sina sögu um það, hversu galvaskir þeir koma af sundinu, morgun- hanarnir i Reykjavik. Ottó Michelsen stingur sér fagurlega til sunds. Hvernig var þaö annars: Varö hann fyrstur? Tuttugu morgunhanar á sundi. Þarna þykjumst við bera kennsl á eftirtalda menn, talið nokkurnveginn frá vinstri: Stefán ólafsson verk- fræðingur, Björn Gunnarsson, Sveinn Sæmundsson, fyrrverandi rannsóknarlögreglumaöur (meft gleraugu), Tómas Einarsson. Þórarinn Þórarinsson, fyrrverandi skólastjóri á Eiftum, Óskar Ilallgrimsson, Baldur Þorsteinsson, Ottó Michelsen, Rakel Sæmundsdóttir, Dóra Wium, Jóhann Agústsson ILandsbankanum og Hklega Þorsteinn leigubflstjóri og Haraldur Hannesson hjá Hitaveitunni. En þá eru eftir sjö andlit, sem við þorum ekki kvefta upp úr með, hvaða nafni skuli ávarpast meftan morgunsklman er enn dauf.

x

Tíminn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tíminn
https://timarit.is/publication/50

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.