Tíminn - 29.06.1975, Blaðsíða 14

Tíminn - 29.06.1975, Blaðsíða 14
14 TÍMiNN Sunnudagur 29. júni 1975. k^ lHI &. Frú Thatcher er leikin með sópinn fyrir utan húsdyrnar heima hjá sér iChelsea.en þar býr hún meö f jölskyldu sinni, mestan hluta ársins. Þetta er sagan um litlu stúlkuna, sem allt í einu komst á forsíour stórhlaoanna um allan heim, sem nú er staoráðin að verða fyrsti kvenforsætisráðherra Bretlands Jafnvel maðurinn, sem fyrstur sté fæti sin- um á tunglið, á nú á hættu að hverfa i skugga hinnar móðurlegu og að- laðandi konu, sem margt bendir nú til, að eigi eftir að verða fyrsti kvenforsætisráðherra Bretlands. Aö undanförnu hafa margir ný- ir stjórnmálaleiðtogar rutt sér braut til frægðar, t.d. Ford, for- seti Bandarfkjanna, og Giscard' d'Estaing i Frakklandi, en enginn þeirra hefur þó orðið frægur á jafnskömmum tíma og komið mönnum jafnmikið á óvart, og ljóshærða og bláeyga húsmóðirin Margrét Thatcher. Enn sem komið er, hefur ekki verið sett upp stytta af nokkurri konu á meðal styttanna af þeim Pitt og Walpole, Gladstone og Churchill i Westminster, en hver veit, nema einn góðan veðurdag veröi Iikneski af Margréti komið þar á stall, konunni, sem fyrr á þessu ári sópaði stéttina fyrir framan htísið sitt, en situr nii sem leiðtogi stjórnarandstöðunnar á bekkjum þinghússins, og hefur um 4.8 milljónir isl. króna i netto- árstekjur. Ef einhverjum dytti nú i hug að biia til framhaldsmyndaþátt i sjónvarpið um það, sem raun- verulega gerðist með Margréti, myndi handritið hljóða eitthvað á þessa leið: Hinn geðþekki pipar- sveinn Edward Heath, sem verið hefur einhver ihaldssamasti for- sætisráðherra Bretlands siðan Churchill leið, biður tvivegis ósig- ur I kosningum fyrir verka- mannaforingjanum Harold Wilson. Þingmenn Ihaldsflokks- ins leita að nýjum leiötoga af miklum ákafa, og Margrét Thatcher fær fleiri atkvæði en nokkur karlmannanna, sem i framboði eru. Fylgist með frá byrjun: Fylgizt með frá byrjun! Þá kemur atriðið í Neðri mál- stofunni, þegar frú Thatcher til- kynnir sigur sinn. Ungir þing- menn Ihaldsflokksins berja hnef- unum I borðið, svo helzt mætti ímynda sér, að þarna væri flokk- ur skólastráka. 1 ljósinu frá loft- lömpunum og glömpunum frá ílassi ljósmyndaranna snéri sigurvegarinn sér hægt við, svo ljósmyndurunum gæfist tækifæri til að mynda hana frd hlið, ofur- Htið meira framan frá og beint að framan.... — Hvernig líður yður eftir þetta? var fyrsta spurningin. — Eins og í draumi. — Hvernig tókst yður að sigra i flokki, sem er svo gjórsamlega stjórnað af karlmönnum? — Þeim likar greinilega vel við konur. — Ætlið þér að halda upp á daginn — með þvi að skála I kampavíni? — Við eigum ekki kampavin heima. Næst lagði bandariskur blaða- maður fyrir Margrétí Ianga og flókna spurningu. Honum hálf- svelgdist á, þegar hann fékk stutt og laggott ,,já". — Ykkur karlmönnunum falla ekki stutt og einföld svör, sagði Margrét. — Þið viljið heldur, að ykkur sé svarað með mörgum og ónákvæmum orðum. Hver er næsta spurning? HUn benti út i loftið, rétt eins og kennari, sem ætlar að reyna að vekja hóp hálfsofandi nemenda. Morguninn eftir ftír hún á fætur klukkan hálf sjö til þess að búa til morgunmat handa manni slnum. Hann var rétt lagður af stað i vinnuna, þegar hópur blaða- manna lokaði götunni fyrir framan hús Thatcher-fjölskyld- unnar I Chelsea i London. — Ég held ég sé óþekktasti eignmaður i heimi, sagði Denis Thatcher. — Ég læt konu minni eftir sviðsljósið. Þaðereftil vill alveg eins gott. Svona til þess að leggja áherzlu á sigur sinn, og auka æsinginn innan Ihaldsflokksins, borðaði frú Thatcher morgunverð með Henry Kissinger á hinu þekkta Hótel Claridges. — Haldið bara áfram að tala, sagöi hann við hana, eins og hann væri að virða fyrir sér nýja stUlku mitt i öngþveitinu, sem var i kringum þau vegna sjónvarps- kvikmyndatökumanna og öryggisvarða, sem þrengdu sér að þeim. — Æ, hvað gerir maður yöar annars? — Ju, hann er i olíubransanum, svaraði stúlkan og brosti eins ljUfmannlega og hún bezt gat. Þetta var fljótsnæddur morgunverður hjá „Happy Maggie" eins og Bretarnir kalla hana, og Kissinger þurfti að vera kominn til Zurich til þess að borða hédegisverð með Persakeisara. Siðdegis tilkynnti Margrét hverja hUn hefði valið i' skugga- ráðuneyti sitt. Það virtist vera dugmikill hópur, sem bjó sig und- ir að veita stjórninni andstöðu i neðri málstofunni og sigra i næstu kosningum. — Það er margt sem liggur fyrir hjá okkur, svo það er rétt að hef jast handa, sagði hinn nýi leið- togi, eftir að hafa skipt niður verkefnum á stjórnmálamenn- ina. Næsta spaugilega atvikið var, þegar Charlton klUbburinn, sem býöur öllum forsætisráðherrum og skuggaráðherrum að gerast félagar, en er hins vegar ein- göngu ætlaður karlmönnum, komst í töluverð vandræði. Þrátt fyrir það, að konur hafi náð langt í frelsísbaráttunni, er þeim einungis boðið einu sinni á ári að koma til þessa klubbs, sem starf- að hefur i 110 ár. — Þetta er ómögulegt, sögðu félagar 1 khíbbnum, sem allt i einu höfðu vaknað upp af Þyrni- rósarsvefni, og gert sér grein fyrir þvi, að furðulegustu hlutir gerast i heiminum i dag. Og allt gat þetta komið fyrir grannvaxna, 49 ára gamla ljós- hærða konu. — Eiginlega er hárið dökk- brUnt, en það var farið að grána, svo ég litaði það. A hverju sem gengur, verð ég að eyða einum klukkutima á viku iað láta laga á mér hárið. Þegar Mergrét var formlega sett inn I embætti leiðtoga stjórnarandstöðunnar, var hún klædd I fallega, svarta dragt, hafði óvenjulega nælu i barmin- um og smekklega eyrnalokka I eyrunum — hUn hafði sem sagt farið Ur peysunni og pilsinu og tekið af sér perlufestina, en þannig er hUn venjulega klædd. Margrét minnir helzt á konu, sem sýnir tweed-dragtir, hjá Harrods — og það hefur hUn reyndar gert einu sinni. — Mérfinnstég vera eins og ég Ht Ut fyrir að vera, sagði hUn eitt sinn við blaðakonu, sem ræddi við hana. — Hvernig þá? spurði blaða- konan. — Well, my dear, sagði hin nákvæma Margrét, —þér sjáið þó hvernig ég lit Ut það geri ég ekki. HUn heldur þvi fram, að hUn hafi þjálfað með sér hæfileikann til þess að koma með skjót og hnitmiðuð svör, og hUn hafi gert þaö með þvl að tala við börnin sin — tvíbura, strák og stelpu, sem nýlega urðu 21 árs. Hún segist ekki vita betri leið til þess að slappa af eftir miklar stjórn- máladeilur, heldur en að setjast niður I hópi fjölskyldunnar og ræða við börnin og eiginmanninn. — Morgunverðurinn var eins og á geðveikraspitala, daginn eft- ir, að mamma var útnefnd leið- togi íhaldsflokksins, segir hinn hávaxni og myndarlegi Mark. Carol systir hans átti að fara I lögfræðipróf, en Mark, sem er endurskoðandi ætlaði á skrifstof- una. — Það eina sem við gátum sagt

x

Tíminn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tíminn
https://timarit.is/publication/50

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.