Tíminn - 29.06.1975, Blaðsíða 36

Tíminn - 29.06.1975, Blaðsíða 36
36 TÍMINN Sunnudagur 29. júni 1975. Hver var... var þaö neitkvætt — engra viðbragða varð vart. Taugasérfræöingurinn dr. Thomas Harter rannsakaði Allen og staðfesti að samkvæmt gildandi mati um mörk lifs og dauða væri örugglega um heila- dauða að ræða: ekki yrði vart nokkurra viðbragða, andardrátts eða ósjálfráðra hreyfinga. Klukkan átta um kvöldið var Allen úrskurðaður látinn, þó svo að hjarta hans og lungum væri enn haldið i gangi. Einum tima siðar var farið með hann inn á skurðstofuna — og læknarnir Jack Copeland og Alvin Hackel, sem báðir voru starfandi i hópi hjartasérfræðinga undir stjórn dr. Shumways,. komu fljúgandi frá Stanford til Highlandsjúkra- hússins. Shumway kom sjálfur akandi. Á leiðinni sprakk eitt. dekkið á bil hans, en hann náði þó áfangastaðnum á réttum tima. Klukkuna vantaði stundar- fjórðung i ellefu, þegar læknarnir slökktu á gervilunganu og fjar- lægðu siðan i skyndi hjartað úr opnum brjóstkassa Allens. Hjartað var lagt i saltupplausn i geymi, sem fylltur var is. Einnig voru nýrun fjarlægð til notkunar siðar, en farið var með lik Allens i sjúkrahúskapelluna. Siðan var farið með isgeyminn, sem hjartað var i, i þyrlu er beið við sjúkrahúsið. Sérstakt flug- leyfi var gefið i tilefni þessa, og viö alla flugvelli voru sjúkrabilar til reiðu ef á þyrfti að halda. Flug- maðurinn hafði samband við læknana á Stanford gegnum tal- stöðina, og þar beið Wixom með opinn brjóstkassa eftir nýju hjarta. Siðasta spölinn inn i skurðstofuna hljóp einn læknanna með hið dýrmæta hjarta, sem læknarnir komu svo fyrir i brjósti Wixoms, þar sem það byrjaði að slá jafnt og rólega. — Þetta hjarta var eins og skapað fyrir manninn minn, segir Joy Wixom. — Hans eigið hjarta hafði verið veikt og meira og minna óstarfhæft i 29 iöng ár. Okkur datt ekki annað i hug en að hjartagjafinn hefði verið látinn. Hefðum við verið i minnsta vafa um það, hefðum við aldrei beðið um hjarta Allens. Fimmtudaginn 13. september gaf likskoðunarmaðurinn i Oak- land út krufningarvottorð, eftir að hafa krufið lik Samúels Allen. t þvi segir stutt og laggott: Dánar- orsök — byssuskot i höfuð og heila. Brjóstkassinn er opinn og hjartað vantar..... Allen var grafinn tveimur dögum siðar i Manor i Texas. Þann 18. október hætti hjarta hans endanlega að slá. Vixom lifði ekki hjartaigræðsluna af, og lézt af völdum ýmiss konar kvilla, sem fylgdu i kjölfar hennar. A meðan reyndu lög- fræðingarnir að leysa þann vanda, sem fylgdi ákæru á hend- ur Andrew Lyons. 1 Kaliforniu er ekki um að ræða neina sérstaka skilgreiningu á dauðahugtakinu utan þess, að dauðinn er skilgreindur sem „lok lifsins". Læknar hafa viljað skilgreina dauðahugtakið sem algjóra stöðvun blóðrásarinnar og annarrar likamsstarfsemi, svo sem andardrátts, púls og þess háttar. — Hin rökrétta ályktun þessarar skilgreiningar er sú, að maður sé lifs svo lengi, sem aðeins eitt lif- færi viðheldur starfsemi sinni, segir lögfræðingurinn Albert W. Meoling. — Eftir að liffæraflutningar hófust er i rauninni nauðsynlegt að finna þrengri skilgreiningu á dauðahugtakinu, þvi að ella hlýtur hver einasti liffæra- flutningur að teljast glæpsamlegt athæfi, og sá læknir, sem hann framkvæmir, að vera sekur um morð. — Þetta mál hefur verið afskap- lega rangtúlkað, segir dr. Burns. — Við höfum oft áður fjarlægt hjörtu úr mönnum, þegar heili þeirra hefur veriö hættur að starfa, t.d. hefur slikt verið gert við þá, sem látizthafa af völdum umferðarslysa og sjálfsmorða. Allen var mjög alvarlega sár og átti enga möguleika á að lifa. Lif- færi hans gátu á hinn bóginn haldiö lifinu I þremur sjúkling- um, svo að við erum þeirrar skoðunar, að viö höfum gert hiö eina rétta. Og það má lika bæta þvi við, að bandarisk rannsókn hefur leitt i ljós, að það er næstum útilokað, að sjúklingar lifi, eftir að niðurstöður. heilalinurits hafa oröið neikvæðar. Af 2.650 sjúklingum, sem kannaðir voru i rannsókninni, lifðu aðeins þrir, segir dr. Burns. Joy Wixom segir: — Ég er þeirrar skoðunar, að einstakling- ur sé látinn og að andinn yfirgefi likamann, þegar heilinn getur ekki starfað lengur. Gwendolyn Allen segir: — Hefði ég vitað að samþykki mitt til hjarta- flutningsins kynni að leiða til þess, að morðingi Sams yrði ekki ákærður og kæmist undan refsingu, hefði mér aldrei dottið i hug að gefa nokkurst slikt samþykki. — Ég er þó þeirrar skoðunar — þrátt fyrir allar lagaflækjur — að ég hafi gert það sem rétt var, heldur frú Allen áfram. — Þegar heilinn er dauður er persónuleiki viðkomandi manns horfinn, þvi aö heilinn er lykillinn að sál mannsins..... Allt þetta fólk — og fjöldi annarra — hefur orðið að taka af- stöðu til spurningarinnar um lif og dauða.Málið gegn Andrew Lyons er lögfræðilegur sorgar- leikur, þar sem aðeins fyrsta þætti er lokið. Lyons gengur laus gegn tveggja og hálfrar milljónar króna tryggingu. Ætli hann sé að velta fyrir sér spurningunni um hin raunverulegu mörk milli lifs og dauða og hvern þátt heilalinurit geti átt i lausn hennar? — Nei, segir verjandi hans. — Hann er bara saklaus maður, sem er ranglega ákærður fyrir að hafa myrt annan mann, þvi að i rauninni var það alls ekki hann, sem batt enda á lif Allens, heldur þeir læknar er önnuðust hjarta- flutninginn. (Þýtt HJ)

x

Tíminn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tíminn
https://timarit.is/publication/50

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.