Fréttablaðið - 29.06.2007, Blaðsíða 36

BLS. 8 | sirkus | 29. JÚNÍ 2007
É g hef aldrei haft jafn mikið að gera og nú,“ segir Þóra Sigurð-ardóttir, sem er einnig þekkt
sem Birta úr Stundinni okkar. Síðasta
ár í lífi Þóru hefur verið eins og í ævin-
týri. Hún tók þá erfiðu ákvörðun að
kveðja er hún sagði skilið við Bárð,
félaga sinn úr Stundinni okkar, og elti
ástina til Bahama-eyja og gekk í
hjónaband eftir aðeins fjögurra mán-
aða samband. Síðan hefur verið í
nógu að snúast hjá Þóru og eigin-
manni hennar, kokkinum Völundi
Snæ Völundarsyni. Þau hafa meðal
annars opnað veitingastað, standa
bæði í bókaútgáfu og eru að gefa út
tímarit sem er helgað Bahama-eyjum.
„Það eru nokkrir góðir aðilar sem
standa að tímaritinu. Það er jafnt fyrir
ferðamenn sem innfædda og þar
verður hægt að lesa um allt það sem
eyjan hefur upp á að bjóða,“ segir
Þóra, sem hefur tekið að sér ritstjórn
tímaritsins. „Þetta er samstarfsverk-
efni hjá þessum aðilum en þar sem ég
hef alltaf haft miklar skoðanir á hlut-
unum var ég eiginlega búin að koma
mér í ritstjórastöðuna án þess að átta
mig á því.“
Þóra er einnig að skrifa unglinga-
bók ásamt Mörtu Maríu Jónasdóttur,
en þær stöllur sendu frá sér bókina
Djöflatertan í fyrra. „Okkur Mörtu
Maríu langaði svo að skrifa aðra bók
saman og þá unglingabók af því að við
erum svo ungar og töff,“ segir Þóra og
skellir upp úr. „Bókin er samt aðallega
skemmtisaga og fjallar um ástir og
örlög unglinga.“
Á hákarlaveiðum
Þóra vinnur einnig að þýðingu bókar
um japanskan matarkúltur og jap-
anskar konur. „Ég er skoða af hverju
þær verða ekki feitar og af hverju þær
eru svona langlífar. Ástæðan er meðal
annars sú að þær borða lítið en þá
aðallega mikinn fisk,“ segir Þóra sem
hefur tekið japanska matarkúlturinn
sér til fyrirmyndar. „Ég borða mikinn
fisk og veiði hann meira að segja sjálf,“
segir Þóra stolt og bætir við: „Í síðustu
viku ætluðum við að veiða túnfisk en
veiddum óvart hákarl – þriggja metra
kvikindi sem hafði hringsólað í kring-
um bátinn í einn og hálfan tíma. Það
var að vísu pabbi sem hélt í stöngina
og krækti í hákarlinn. Hugmyndin var
nú ekki að veiða hann en hann beit á
og eftir eins og hálfs tíma baráttu
stökk hann upp, sneri sér í hálfhring
og sleit sig lausan.“
Björguðu eldgamalli
risaskjaldböku
„Við erum einu Íslendingarnir á Bah-
ama-eyjum svo ég hef í hyggju að ger-
ast ræðismaður Íslands hér. Maður
kemst víst svo langt á diplómatapass-
anum,“ segir Þóra og hlær en bætir
við: „Það eru annars alltaf einhver
ævintýri í gangi. Um daginn fórum við
í búðarleiðangur þegar við sáum 200
ára gamla risaskjaldböku sem átti að
höggva í súpu. Það er sko ekki mikil
dýraverndunarstefna á eyjunum. Við
gátum ekki hugsað okkur að láta
skjaldbökuna fara í súpuna svo við
keyptum hana og slepptum henni
lausri,“ segir Þóra og bætir við. „Ég
varð fyrir miklu kúltúrsjokki þegar ég
kom hingað fyrst. Til dæmis þegar við
héldum fyrsta matarboðið og gestirn-
ir löbbuðu út með afganginn af matn-
um.“
Klaufalegt bónorð
Hlutirnir hafa gengið hratt fyrir sig
hjá Þóru og Völundi Snæ. Þau voru
ekki búin að vera saman nema í fjóra
mánuði þegar hann bað hennar. Og
bónorðið fór ekki alveg á þann veg
sem hann hafði hugsað sér. „Hann var
búinn að vandræðast með hvernig
hann ætti að gera þetta og eyddi
meðal annars nokkrum dögum í
skartgripaversluninni til að velja full-
komna hringinn. Við fórum síðan í
bíltúr á vestasta hluta eyjunnar þar
sem fellibylur hafði riðið yfir. Þar
sáum við hvar heilu húsin höfðu horf-
ið og bíla sem óveðrið hafði feykt upp
í tré. Það var mikið áfall að sjá þetta
allt,“ segir Þóra. „Völli var búinn að
vera voða skrýtinn allan daginn en
þegar við komum heim dró hann allt í
einu upp kampavínsflösku. Ég áttaði
mig ekki á því hvað hann var að gera.
Hélt að hann væri að fagna allri eyði-
leggingunni. Hann spígsporaði um
gólfið og rétti mér síðan risastóran
kuðung. Ég spurði hvort ég mætti eiga
hann en hann neitaði því. Ég mátti
hins vegar skoða hann. Þar sem ég var
að skoða kuðunginn datt hringurinn
úr honum og fór undir uppþvottavél-
ina. Þegar ég náði svo loks hringnum
spurði ég: „Völundur Snær, ertu að
biðja mín?“ Hann játti því. Þá sagði ég
að hann skyldi þá gera það almenni-
lega sem hann og gerði.“
Þóra segir að þó nokkrir hefðu
ekki haft mikla trú á því að hjóna-
bandið myndi endast enda höfðu
þau Völundur ekki þekkst nema í
stutta stund þegar þau gengu í það
heilaga. „Ég er viss um að það eru
margir sem hafa tapað peningum
eftir að hafa veðjað á samband
okkar,“ segir Þóra og hlær.
Með annan fótinn á Íslandi
Þóra segist vissulega sakna Íslands en
er þó svo heppin að vinir og vanda-
menn eru duglegir að heimsækja þau.
Hún segir það hafa verið dálítið erfitt
að aðlagast lífinu á Bahama-eyjum en
nú sé hún hins vegar afar sátt. „Á
Íslandi átti ég alltaf erfitt með að
vakna á morgnana en hér sprett ég
fram úr rúminu. Heima var alltaf svo
mikið áreiti á daginn að ég vann á
næturna en nú kem ég öllu í verk yfir
daginn. Það er líka allt annar lífsstíll
hérna, ég fer með hundinn á strönd-
ina, geri jóga og pæli í því hvað ég vil
gera í lífinu.“
Þóra segist ekki vita hvort þau
skötuhjúin muni setjast að til fram-
búðar á Bahama-eyjum. Þau muni
haga seglum eftir vindi. Fram undan
er meðal annars að opna annan veit-
ingastað, fylgja eftir bókinni Delicious
Iceland, sem Völundur gaf út fyrir
skömmu, sem og bókunum sem hún
er að vinna að. „Við verðum allavega
alltaf með annan fótinn á Íslandi.“
Spurð hvort hún sakni ekki Bárðar,
gamla félaga hennar úr Stundinni
okkar segir Þóra: „Það er ekki spurn-
ing. Jói G. er auðvitað mesti snillingur
sem ég hef unnið með og ég sakna
hans mikið. Eftir að hafa unnið svona
náið með sömu manneskjunni í mörg
ár er alltaf erfitt að söðla um. Birta og
Bárður skildu tímabundið en hver
veit nema einn góðan veðurdag verði
risastórt „comeback“ hjá þeim.“
kristjan@frettabladid.is
Þar sem ég var að skoða kuðunginn
datt hringurinn út úr honum og fór
undir uppþvottavélina. Þegar ég náði
svo loks hringnum spurði ég: „Völund-
ur Snær, ertu að biðja mín?“
ÞÓRA OG REGINVALDUR Hundurinn þeirra Þóru og Völla fylgir þeim í hvert fótmál.
Hann heitir Reggie en er kallaður Reginvaldur upp á íslenskan máta.
Það er nóg að gera hjá Þóru Sigurðardóttur sem býr á
Bahama-eyjum ásamt eiginmanni sínum Völundi Snæ Völundar-
syni. Í samtali við Sirkus segir Þóra frá bókunum sem hún er
að vinna að, tímaritinu sem hún ritstýrir, hákarlaveiðum,
veitingastöðunum hans Völla Snæ og hálf klaufalegu bónorði.
ÞÓRA SIGURÐARDÓTTIR NÝTUR LÍFSINS MEÐ MANNI SÍNUM OG HUNDI
Á HÁKARLAVEIÐUM
Á BAHAMA-EYJUM
Í JÓGA Þóra
stundar jóga á
ströndinni eða við
höfnina á Bahama-
eyjum. Hún hefur
líka tekið
japanskan
matarkúltur sér til
fyrirmyndar.