Réttur


Réttur - 01.01.1948, Síða 4

Réttur - 01.01.1948, Síða 4
4 RÉTTUR úr gildi fallinn. En mánuð eftir mánuð sat hér amerískur her sem áður, enda þótt það væri skýlaust brot á loforði við- komandi stórveldis. Vér þögðum. Þá brast oss manndóminn í annað sinn. Haustið 1946 fór Bandaríkjastjórn fram á hernaðarleg sér- réttindi á Keflavíkurflugvelli um sex og hálfs árs skeið, eftir að hafa þó fallið frá kröfu um réttindi til íslenzkra stöðva fyrir flug og flota í 99 ár. Vér samþykktum. Þá brast oss manndóminn í þriðja sinn. Raunar er alrangt að tala um „oss“ í öll þessi skipti. Allir vita, að það vorum ekki „vér“, sem hlýddum, þögðum og samþykktum. í engu tilfellanna var þjóðin sjálf spurð ráða. Það var meirihluti kjörinna fulltrúa hennar, sem tók sér það vald að kveða á um þessa örlagaríku afstöðu að henni fornspurðri. Mér er nær að halda, að í öll skiptin hefði þjóðin þekkt sinn vitjunartíma. Vér hljótum því af þessu að draga þá einu hugsanlegu ályktun, þótt hörmuleg sé, að meðal þeirra valdhafa vorra, sem fegurst mæltu í sambandsslitamálinu, hafi furðumargir búið yfir græsku hinnar hættulegustu tegundar: að það hafi verið eitthvað annað en sjálfstæði íslands og siðferðilega myndugt frelsi þjóðarinnar, sem fyrir þeim vakti. Oss verður spurn: Hvað hefðu þessar vígreifu lýðveldis- hetjur frá 17. júní 1944 sagt, ef Danir hefðu í stríðsbyrjun krafið oss um að biðjast herverndar, ef Danir hefðu rofið gerðan samning og haldið áfram hersetu, ef Danir hefðu farið fram á hernaðarleg sérréttindi til lengri eða skemmri tíma? Ég fyrir mitt leyti er ekki í neinum vafa um, að þá hefði kveðið við einróma og blákalt nei. En hvað var það þá, sem gert gat slíkar hetjur gagnvart Dönum að sliku i lyddum gagnvart Bandaríkjamönnum? Til þess liggja rök, sem að vísu kunna að teljast afsakanleg frá almennu sjónarmiði auðborgarans, en geta hinsvegar blátt áfram orðið glæpsamleg, þegar um þjóðlega frelsisbar- áttu er að ræða. Þannig var mál með vexti, að styrjöldin
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88

x

Réttur

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Réttur
https://timarit.is/publication/319

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.