Morgunblaðið - 21.09.2008, Blaðsíða 41

MORGUNBLAÐIÐ SUNNUDAGUR 21. SEPTEMBER 2008 41
✝
Elskuleg móðir okkar, tengdamóðir, amma og
langamma,
ÞÓRA RANNVEIG SIGURÐARDÓTTIR,
Marklandi 2,
Reykjavík,
lést á kvennadeild Landspítalans laugardaginn
13. september.
Útförin fer fram frá Bústaðakirkju mánudaginn
22. september kl. 13.00.
Þeim sem vilja minnast hennar er bent á líknardeildina í Kópavogi og
Krabbameinsfélag Íslands.
Sigrún Þórarinsdóttir, Ólafur Þór Kjartansson,
Sigurður Þórarinsson,
Helga Sigríður Þórarinsdóttir,
Edda Ólafsdóttir, Rúnar Helgason,
Þóra Ólafsdóttir, Vignir Óðinsson,
Óli Valur Ólafsson,
Ásbjörn Þórarinn Sigurðsson,
Helga Þóra Siggeirsdóttir,
Viktoría og Adam Fannar Vignisbörn.
Vönduð og persónuleg þjónusta
Inger Steinsson,
útfararstjóri,
s. 691 0919
Sími 551 7080
Bárugötu 4, 101 Reykjavík.
Ólafur Örn
útfararstjóri,
s. 896 6544
Inger Rós
útfararþj.,
s. 691 0919
✝
Ástkær eiginkona, móðir, tengdamóðir og amma,
JÓHANNA ÓLAFSDÓTTIR,
Einarsnesi 68,
Reykjavík,
lést á líknardeild Landspítalans í Kópavogi
þriðjudaginn 2. september.
Útför hennar hefur farið fram í kyrrþey að ósk
hinnar látnu.
Aðstandendur þakka auðsýnda samúð og hlýhug.
Sérstakar þakkir viljum við færa hjúkrunarfræðingum Karítas, starfsfólki
krabbameinsdeildar Landspítalans og starfsfólki líknardeildar Land-
spítalans í Kópavogi fyrir ómetanlega aðstoð og umhyggju.
Sigfús Thorarensen,
Helgi Þór Thorarensen, Guðrún Helgadóttir,
Ólafur Thorarensen, Hrefna Guðmundsdóttir,
Jónína Þórunn Thorarensen, Jón Sigurðsson,
Steinunn Thorarensen, Aðalgeir Hólmsteinsson
og barnabörn.
✝
Ástkær eiginkona mín, móðir okkar, tengdamóðir,
amma og langamma,
ERLA EINARSDÓTTIR,
Hólavegi 18,
Sauðárkróki,
lést fimmtudaginn 11. september.
Útförin hefur farið fram í kyrrþey að ósk hinnar látnu.
Sérstakar þakkir sendum við læknum og starfsfólki á
sjúkradeild Heilbrigðisstofnunarinnar Sauðárkróki fyrir
einstaka umönnun og hlýhug.
Með þökk fyrir samúð og vináttu.
Gísli Felixson,
Einar Gíslason, Soffía Þorfinnsdóttir,
Efemía Gísladóttir, Skúli Ragnarsson,
Ómar Logi Gíslason, Ingibjörg Sigurðardóttir,
barnabörn og barnabarnabörn.
✝
Ástkær faðir okkar, tengdafaðir, afi og bróðir,
JÓHANN ÓLAFSSON RIBA
rafvirkjameistari,
lést á heimili sínu mánudaginn 15. september.
Útförin fer fram frá Langholtskirkju þriðjudaginn
23. september kl. 13.00.
María Jóhannsdóttir, Börkur Valdimarsson,
Carmen Josefa Jóhannsdóttir,
Íris Barkardóttir, Róbert Barkarson,
Hilmar Bendtsen,
Pedro Ólafsson Riba.
Kær vinur og nágranni, Guð-
brandur Ásmundsson, er látinn eft-
ir erfið veikindi.
Fyrir tæpum 40 árum flutti hann
með fjölskyldu sína í Kópavog og
okkur var sagt að þegar Guðbrand-
ur sá Snæfellsjökul bera við himin
úr eldhúsglugganum hafi húsa-
kaupin verið ráðin.
Var það okkur mikið happ því
betri nágranna var ekki hægt að fá.
Fljótlega varð mikill samgangur
milli fjölskyldnanna og höfum við
átt með þeim margar góðar stund-
ir.
Guðbrandur var skemmtilegt
sambland af íslenskum sveita-
manni og heimsborgara. Hann var
listhneigður og fegurðina sá hann
gjarnan í litlum hlutum í sínu nán-
asta umhverfi sem aðrir komu ekki
auga á enda liðtækur málari með
næmt litaskyn.
Hann var heimakær og munum
við hann best að dunda í garðinum,
pússa stéttina og bletta húsið.
Einnig var vel fylgst með ferðum
nágrannanna og gjarnan spurt:
„Hvert er nú verið að fara?“ Á
sama tíma getum við séð fyrir okk-
ur í huganum fagurkerann Guð-
brand njóta sín vel í erlendum
stórborgum, gjarnan í sól og 30
stiga, hita þar sem glæsileiki og
smekklegur klæðaburður hans fór
saman við áhuga á fallegum arki-
tektúr, listasöfnum og menningu
yfirhöfuð.
Guðbrandur var mikill sóldýrk-
andi og útivistarmaður, stundaði
alla tíð sund og gönguferðir og
söknum við þess nú að sjá hann
ekki oftar koma út á fallegum
sumarmorgni með sunddótið í
hendi.
Elsku Gestrún, Eyja og Gestur.
Við vottum ykkur og fjölskyldum
ykkar okkar dýpstu samúð.
Blessuð sé minning Guðbrandar.
Svanlaug og Ásgeir.
✝ Erna Jóhanns-dóttir fæddist í
Fremri-Langey á
Breiðafirði 17. des-
ember 1920. Hún
lést á Vífilsstöðum
31. ágúst síðastlið-
inn. Hún var dóttir
Jóhanns Garðars
Jóhannssonar,
verkamanns og
smiðs í Reykjavík, f.
í Öxney á Breiða-
firði 15.11. 1894, d.
21.2. 1965 og Frið-
riku Eggertsdóttur,
f. í Fremri-Langey 5.10. 1894, d.
28.2. 1988. Systkini Ernu eru:
Sjöfn, f. 1919, Unnur, f. 1922, d.
1923, Hörður, f.1923, d. 1975,
Þorgeir, f. 1926, d. 1937, Guð-
mundur, f.1929, Hrefna f. 1930, d.
2003, Unnur, f. 1932, Bergrún, f.
1933, og Gerður, f. 1936.
Erna giftist 1.1. 1949 Þór Birgi
Þórðarsyni, vélstjóra í Reykjavík,
f. 13.12. 1923 á Ísafirði, d. 28.10.
2001.
Börn þeirra: 1) Helga Þóra, f.
9.3. 1956, maki Ingi
Þór Björnsson, f.
21.3. 1955. Börn
þeirra: a) Erna, f.
6.6. 1974, maki Sig-
urpáll Óskar Sig-
urðsson, f. 25.10.
1975. Börn þeirra
Ingi Þór, f. 26.6.
1993, Karen Lind, f.
14.11. 1995, Sara
Ósk, f. 15.4. 2004,
og Írena Líf, f. 30.9.
2005. b) Eva Lind, f.
10.3.1976, maki
Baldvin A. B. Allen,
f. 6. 6. 1974. Dóttir þeirra er
Hrafnhildur Birta, f. 13.7. 2005. c)
Elísa Ösp, f. 22.7. 1988. 2) Leifur,
f. 5.2. 1960, maki Helga Stef-
ánsdóttir, f. 18.2. 1961. Börn
þeirra: a) Kristín Hrefna, f. 21.10.
1978, maki Óskar Jónsson, f. 23.3.
1975. Börn þeirra Leifur Andri, f.
10.8. 1997, og Lovísa Amelía, f.
18.8. 2002. b) Ágústa, f. 4.10.
1983.
Útför Ernu fór fram frá Grens-
áskirkju í kyrrþey 5. september.
Okkur langar til að minnast með
nokkrum fátæklegum orðum
heiðurskonunnar Ernu Jóhanns-
dóttur, sem andaðist 31. ágúst 2008.
Erna var systir og mágkona okkar
hjónanna, og eigum við margar góð-
ar minningar frá langri samleið með
Ernu og fjölskyldunni hennar. Það
er ekki ofsagt að Erna var stór í öllu
sem hún tók sér fyrir hendur og
hjálpsemi hennar var ekki skorin
við nögl ef einhver þurfti hennar við.
Erna var ákaflega lífsglöð kona,
einkum á meðan heilsa hennar leyfði
henni að njóta lífsins og þess sem
henni þótti skemmtilegast. Hún
giftist Þór Birgi Þórðarsyni 1. jan-
úar 1949 og höfðu þau m.a. mikið
yndi af tónlist og notuðu hvert tæki-
færi sem gafst til að fara á óperur og
margskonar listviðburði, einkum
þegar þau voru stödd saman erlend-
is.
Eftir að heilsu Ernu hrakaði var
Þór Birgir stoð hennar og stytta og
hefði hún varla getað fengið betri
hjálp í því mikla mótlæti sem heilsu-
leysið olli henni. Erna missti mann-
inn sinn allt of fljótt og var aldrei
sátt við það. Með Ernu er gengin
góð kona og mikill persónuleiki og
sendum við Helgu Þóru og Leifi og
fjölskyldum þeirra okkar innileg-
ustu samúðarkveðjur.
Elsku Erna,
Far þú í friði,
friður Guðs þig blessi,
hafðu þökk fyrir allt og allt.
(Vald. Briem.)
Og nú er leiðir skiljast og vetur sest að
völdum,
þá verður þetta síðasta kveðjuóskin mín.
Að vorið eigi í hjarta þínu völd á dögum
köldum
og vefji sínu fegursta skarti sporin þín.
(Jón frá Ljárskógum.)
Þín,
Bergrún Jóhannsdóttir,
Stefán Unnar Magnússon.
Erna fæddist vestur á Breiðafirði
í Fremri-Langey en fluttist ung með
foreldrum sínum til Reykjavíkur.
Mér er sagt að rúmið sem Erna
fæddist í sé enn er til í Langey.
Foreldrar hennar voru frum-
byggjar verkamannabústaðanna við
Hringbraut og áttu heima við Ás-
vallagötu. Saga verkamannabústað-
anna er hluti af sögu Reykjavíkur
og það fólk sem þar bjó hluti af
henni. Erna var alin upp á barn-
mörgu heimili, hún var næstelst af
10 systkinum. Erna var mjög hög í
höndum og vann mikið við útsaum
og fatasaum. Fatasaum lærði hún
ung og hún var snillingur í hönd-
unum og féll aldrei verk úr hendi og
eftir hana liggja dúkar og útsaum-
saumsmyndir svo eitthvað sé nefnt.
Þau Erna og Birgir áttu fallegt
heimili og voru góð heim að sækja
og sérstaklega gestrisin. Erna gat
verið hvatskeytisleg í tilsvörum sem
oftar en ekki gátu verið skemmtileg.
Hún var hjálpsöm þeim sem áttu
bágt. Erna fór ekki varhluta af and-
streymi lífsins. Hún fékk ung berkla
og bar þess merki alla tíð en hún var
hörð af sér og lét ekki bugast.
Ég þakka Ernu samfylgdina,
hennar er gott að minnast. Hvíl í
friði.
Gerða.
Erna Jóhannsdóttir
frænka mín notið þess svo lengi að
vera heima og vikurnar urðu ekki
nema þrjár sem hún dvaldi í
dásamlegum höndum á Líknar-
deildinni í Kópavogi.
Jóhanna skilaði fallegu ævistarfi.
Hún auðgaði svo sannarlega líf
okkar sem í kringum hana vorum
og fyrir það er þakkað.
Steinunn Stefánsdóttir
Árið 1982 stofnaði Ástbjörg
Gunnarsdóttir leikfimihóp á Sel-
tjarnarnesi. Þar mætti hópur
kvenna og var Jóhanna ein af þeim.
Fljótlega myndaðist sterkur kjarni
sem hefur haldið hópinn æ síðan.
Jóhanna var ein af okkar styrku
stoðum í þeim hópi. Við höfum
stundað leikfimi undir stjórn Ást-
bjargar á veturna öll þessi ár auk
þess sem við höfum átt okkar
stundir saman á sumrin, í sund-
ferðum, og í sumarbústaðaferðum
og ávallt endað samveru sumarsins
með ferð í Bláa lónið. Það stóð ekki
á Jóhönnu að bjóða okkur í sum-
arbústað þeirra hjóna í Öndverð-
arnesi, þar sem við þáðum góðar
veitingar og síðan kennslu í golfi
sem Jóhanna sá um og vakti það
mikla kátínu okkar sem kunnum
ekkert í þeirri íþrótt.
Jóhanna tók þátt í mörgum leik-
fimisýningum bæði innanlands og
utan og féll vel inn í sýningarhóp-
inn. Hún var einstaklega hlý og góð
manneskja, hún lagði ávallt gott til
allra mála, hallmælti aldrei nein-
um, samgladdist okkur hinum þeg-
ar vel gekk og einlæg var samúð
hennar ef eitthvað var okkur mót-
lægt. Hún átti yndislega fjölskyldu
sem var henni afar kær, það kom
greinilega fram er hún ræddi um
fólkið sitt. Lengi vel stóð til að að
hún færi með okkur í sýningarferð
til Kanaríeyja í nóvember næst-
komandi. Af því verður ekki en
hugur okkar verður hjá henni er
við stígum á sýningarpallinn þar.
Jóhönnu verður sárt saknað af
leikfimihópnum.
Blessuð sé minning okkar kæru
vinkonu.
Við sendum Sigfúsi og fjölskyldu
okkar innilegustu samúðarkveðjur.
Fyrir hönd leikfimihópsins,
Sigríður Sigurbergsdóttir.
Hún Hulda í
Sunnuhlíð var ein-
staklega falleg kona, hið ytra sem
innra, glæsileg og hjartahlý. Hár-
fínn húmor hennar var yndislegur
og ekki var síðra brosið sem fylgdi
og hlýjaði mörgum um hjartaræt-
urnar.
Hulda var traust vinkona móður
minnar en líka vinkona mín, kyn-
slóðabilið skipti þar engu máli því
Hulda
Halldórsdóttir
✝ Hulda Halldórs-dóttir fæddist á
Neðri-Dálksstöðum
á Svalbarðsströnd
27. apríl 1928. Hún
lést á Sjúkrahúsinu
á Akureyri 29.
ágúst síðastliðinn
og fór útför hennar
fram frá Svalbarðs-
kirkju á Svalbarðs-
strönd 5. sept-
ember
hún var svo ung í
anda og félagslynd til
hinsta dags.
Góðar minningar
um samverustundir
okkar á óteljandi
fundum og samkom-
um kvenfélagsins
okkar í gegnum árin
verða mér ætíð ofar-
lega í huga og kalla
fram notalega líðan.
Fágað, innilegt fas
hennar og góðvildin
sem frá henni
streymdi gleymist
aldrei þeim sem til þekktu og verð-
ur sárt saknað.
Í snörpum veikindum sínum nú
síðustu vikurnar stóð hún Hulda svo
sannarlega meðan stætt var, æðru-
laus og vissi hvert hún var að fara.
Góða ferð, mín kæra, hjartans
þökk fyrir allt.
Kristín S. Bjarnadóttir.