Sjómannablaðið Víkingur


Sjómannablaðið Víkingur - 01.05.1940, Blaðsíða 6

Sjómannablaðið Víkingur - 01.05.1940, Blaðsíða 6
á kvenhöndina en útvarpsmennirnir, heldur af því þeir vilja ekki missa neitt af fréttunum þegar þær koma, en það vilja vera vanhöld á því að ungfrúin geti hamlað á móti rússneska froðusnakknum á sömu öldulengd, en það geta þeir mæta vel Þorsteinn Ö. og síra Sigurður. Islensku sjómennirnir vilja helzt fá fregn- ir af sjósóknum og aflabrögðum. Þeir vilja heyra eitthvað um atvinnulíf og afkomu þjóð- arinnar á hverjum tíma. Þeir kæra sig auðvit- að ekkert um það, að ríkisútvarpið sé með sömu kusu-lætin í kring um þá og bændurnar, en vilja þó ekki alveg láta gleyma sér og sín- um áhugamálum. Þeir eiga bágt með að gleyma því, að þegar hin Norðurlöndin höfðu sameiginlegt útvarpskvöld fyrir sjómenn um jólin, þá var íslenzka útvarpið hið eina sem ekki var með, og hefði danska útvarpið ekki boðið íslenzku sjómönnunum, sem staddir voru í Kaupmannahöfn að koma að hljóðnemanum, hefðu íslenzku sjómennirnir alveg orðið þarna útundan. Islandskveldið í brezka útvarpinu 22. jan. úar, vakti mikla hrifni, bæði vegna meðferðar á efninu, og þeirrar velvildar í garð íslend- inga, sem alls staðar skein í gegn. Á þessum tæpa klukkutíma, öðluðust margir haldbetri þekkingu á sögu þjóðarinnar, en áður á mörg- um vetrum í skóla. Eitthvað svipað þessu, en því miður ekki alveg eins lifandi, eru útvarps- þættir Vilhjálms Þ. Gíslasonar úr Islendinga- sögum, en það er meðal þess bezta sem ís- lenzka útvarpið hefir flutt, og eins langt fyrir ofan þætti Jóns í Kotinu, og himininn er frá verri staðnum. Helgi Hjörvar, sem er vel liðinn af sjómönn- um, minntist þess einu sinni í útvarpinu, að einir væru þeir sem aldrei kvörtuðu undan út- varpsdagskránni, og það væru sjómennirnir. Hvað skyldi hann segja ef hann vissi, að eitt aðal ræðuefni þeirra á hættusvæðinu, er ein- mitt þessi dagskrá. En sjómennirnir eru skrítnir karlar, þeir segja ekki mikið. Ef þeim einhvei-ntíma ofbýð- ur, þá geta þeir haft það til að stökkva upp, en þá segja þeir heldur ekki neitt, þeir bara „rétta einn á hann". (í næsta blaði verður sagt frá því, þ'ígar ,,Járnbrautin" verður fyrir loftárás fyrst ÍS- lenzkra skipa). Jón Magnússon: Líknargjafinn þjáðra þjóða Sálmur tileinkaður íslenzkum sjómönnum. Líknargjafinn þjáðra þjóða, þú, sem kyrðir vind og sjó! Ættjörð vor í yztu höfum undir þinni miskunn bjó. Vertu með oss, vaktu hjá oss, veittu styrk og hugar-ró. Þegar boðinn heljar hækkar, herra, lægðu vind og sjó. Föðurland vort hálft er hafið helgað þúsund feðra dáð. Þangað lífsbjörg þjóðin sótti. Þar mun verða stríðið háð. Yfir logn og banabylgju bjarmi skín af drottins náð. Föðurland vort hálft er hafið hetjulífi og dauða skráð. Þegar brotnar bylgjan þunga, brimið heyrist yfir f jöll. Þegar hendir sorg við sjóinn, syrgir, tregar þjóðin öll. Vertu ljós og leiðarstjarna, lægðu storm og boðaföll, líknargjafinn þjáðra þjóða, þegar lokast sundin öll. Drottinn, þinnar ástar óður endurhljómi um jörð og höf. Breiddu þína blessun yfir blóma lífs og þögla gröf. Vígi og skjöldur vertu þeim, sem vinda upp hin hvítu tröf. Drottinn, þinnar ástar óður endurhljómi um jörð og höf. VIKINGUR

x

Sjómannablaðið Víkingur

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Sjómannablaðið Víkingur
https://timarit.is/publication/335

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.