Sjómannablaðið Víkingur - 01.10.1984, Page 63
verður eins og aðrir innflytj-
endur hingað til lands að
skipta um nafn. Hinn nýi hús-
bóndi ákveður að skirt skuli í
höfuðið á sér. Hæringur skal
það heita.
Ódaunn
og aldursmörk
Hæringur er ekki lengur á
fermingaraldri, en samkvæmt
islenskum reglum má ekki
flytja inn til landsins eldri skip
en 12 ára gömul. Húsbændur
hans fá undanþágu, en þegar
þessi mál eru rædd á Alþingi,
siðla árs 1948, gagnrýnir Áki
Jakobsson verksmiðju- og
skipakaupin harðlega og telur
þau hæpin i meira lagi. Þvi til
staðfestingar bendir hann á
að skipaskoðunarstjóri heimili
aðeins að skipið athafni sig á
höfnum inni. Þetta skiptir þó
e.t.v. ekki höfuðmáli, skipið
verður hvort sem er að vera
við land. Vinnslan krefst þess
að nægur aðgangur sé að
fersku vatni og auk þess þolir
löndunarfæribandið ekki að
tekið sé við afla úti á rúmsjó.
Það er greinilega útilokað að
láta Hæring fylgja síldveiðiflot-
anum og a.m.k. fyrst um sinn
erætlunin að láta skipið liggja
í innri höfninni i Reykjavik.
Flestir eru ánægðir með
röskleika bæjarstjórnarinnar í
atvinnumálunum. Dagblaðið
Visir sér þó á þvi nokkra ann-
marka að hafa tvær sildar-
verksmiðjur rétt við miðbæ
Reykjavíkur, nær sé að hafa
verksmiöjurnar i Gufunesi en
Við Ægisgarð og Örfirisey.
(Visir 19.5. ’48). Fleiri blöð
taka undir þessa gagnrýni, en
Morgunblaðiö snýst öndvert
og segir ekkert að marka
ólyktina sem berst frá verk-
smiðjunni á Kletti, hún stafi af
gömlu hráefni sem legið hafi
lengi vegna þess að dregist
hafi að gangsetja verksmiðj-
una. Lyktin þaðan sé þvi
„bráðabirgöalykt, sem vænta
megiaðdofniverulega". Hinar
nýju verksmiðjur verði auk
þess búnar fullkomnustu
tækjum sem eyði lykt að
mestu leyti, að sögn sérfræð-
inga. Þá segir Morgunblaðiö
einnig að Reykvíkingar séu
hreint ekkert of fínir fyrir síld-
arlyktina, frekar en almenn-
ingur á Djúpuvik, Hjalteyri og
víðar. (Mbl. 11.6. ’48).
Vísir gagnrýnir einnig hvað
bærinn sé orðinn mikill þátt-
takandi i atvinnurekstrinum og
segir það þvert á stefnu Sjálf-
stæðisflokksins, svo virðist
sem hann sé að guggna á
andstööu sinni við opinberan
rekstur. Þessu visar Morgun-
blaðiðeinnigábug.
Tákn Marsjallhjálpar
Úrtölumenn eiga ekki uppá
pallborðið þegar allt er vað-
andi i sild og um miðjan októ-
Hæringur er ekki meðal
þess sem þjóðin er
hreykin af, enda er erfitt
að finna góðar myndir af
honum.
Flestir voru ánægöir
meö röskieika
bæjarstjórnarinnar í
atvinnumálunum.
Dagblaðið Vísirsér
þó á því nokkra
annmarka aö hafa
tævr síidarverk-
smiöjurréttviö
miöbæ Reykjavíkur.
Víkingur 63