Sjómannablaðið Víkingur - 01.10.1984, Qupperneq 64

Ævintýri . . .
Fariöeraö amast
viö Hæringi, öörum
skipaeigendum
finnst hann pláss-
frekur og
bæjarstjórnar-
andstaöan kastar
hnútum aö honum.
64 Víkingur
Stefán Jóhann Stefánsson
forsætisráðherra, og for-
maður Alþýöuflokksins, batt
miklar vonir við bræðsluskip-
ið Hæring.
ber 1948 leggst Hæringur að
bryggju. Helstu framámenn
þjóðarinnar, ráðherrar, þing-
menn og stjórnendur bæjarins
eru samankomnir niðri við
Höfn. Forsætisráðherrann,
Stefán Jóhann Stefánsson,
flytur ræðu:
Að áliti ríkisstjórnarinnar er
hér um þjóðþrifafyrirtæki að
ræða. Ég þakka þeim sem
forystu hafa haft um fram-
kvæmd þess. En þess er
ekki að dyljast að þaö er
árangur af samvinnu hinna
16 Vestur-Evrópuþjóða um
endurreisn Vestur-Evrópu
(Mbl. 17.10. '48).
Greinilegt er að ríkisstjórn-
in hefur tröllatrú á þessu
fyrirtæki og lánar eigend-
unum stóran hluta þess fjár,
sem þarf til kaupa og breyt-
inga á skipinu. Stjórnvöld láta
625 þúsund dali renna til
Hærings af Marsjallláninu, en
það samsvarar um 4 milljón-
um ísl. kr. á þáverandi gengi,
en tilbúið til vinnslu er það
talið kosta um 5,5 milljónir.
Nú er næst á dagskrá að
gera skipið klárt sem fyrst.
Verkefninu á að miða vel; sagt
er að 150 manns eigi að vinna
við að koma síldarbræðslu-
vélunum fyrir í skipinu og full-
búa það að öðru leyti.
Framkvæmdir ganga að
óskum, skipið er tilbúið að
taka á móti síld [ byrjun
desember 1948 og verk-
smiðjan er reynd með því að
vinna úr um 50 tonnum af síld,
en vinnslugeta hennar er talin
vera um 700 tonn á sólar-
hring. Með Hæringi og nýju
Faxaverksmiðjunni í Örfirisey
er afkastageta síldarbræðsl-
anna á Faxaflóasvæðinu um
4 þúsund tonn á sólarhring
eða níföld á við það sem var
árið áður.
Á Hæringur að vera á
landakortinu?
Það er komið vor árið 1950 og
Alþýðublaðið veltir fyrir sér
hvort fara eigi að gera Hæring
upp vegna skulda. Og blaðið
spyr hvort ekki sé hægt að
leigja skipið til Noregs, frekar
en láta það liggja aögerðar-
laust: Nei, sá kostur er ekki
vænlegur að mati Jóhanns
Hafsteins, stjórnarformanns
fyrirtækisins, af þeirri ástæðu
að skipið hefur aldrei verið
notað neitt og engin reynsla á
þaö komin. (Alþ.bl. 18.2. '50
og 14.4. '50). Hvers vegna er
ástandið svona slæmt? Jú,
það gerðist, sem ýmsir ótt-
uðust, en varla nokkur þorði
að segja upphátt á árinu
1948. Síldin hvarf, það var
nánast engin veiði allt árið
1949 og ekki eru horfurnar
góðar. Þar að auki hafa aðrar
bræðslur setið fyrir þeirri sild
sem fengist hefur og sama er
að segja um annan gúanófisk
og fiskúrgang.
Farið er að amast við Hær-
ingi, öðrum skipaeigendum
finnst hann plássfrekur og
bæjarstjórnarandstaðan
kastar hnútum að honum. Það
Sveinn Benediktsson út-
gerðarmaður var einn helsti
hvatamaöur að stofnun Hær-
ings.
er löngu orðið brýnt að verk-
efni fáist fyrir skipið og loks er
tekin ákvörðun um að Reykja-
víkurbær og Sildarverksmiðjur
rikisins taki að sér á eigin
ábyrgð að nota skipið við
Austfirði um sumarið. En sú
ferð reynist ekki til fjár, um
haustið liggur Hæringur aftur
við Ægisgarð og hefur aðeins
brætt rúmlega 500 tonn í
austurferðinni. Enn bætist við
skuldahalann og útlitið
framundan er ekki kræsilegt.
Ekki eru likur til að fáist nema
eitthvað smávegis af sild og
karfa næstu mánuðina.
Allir eru löngu hættir að
hrósa sér af þvi að hafa átt
þátt i kaupunum á Hæringi.
Skipið er fariö að láta á sjá,
viöhaldið hefur veriö litiö og á
góunni kviknaði i þvi. Uppgjaf-
artónn er kominn í þæjar-
stjórnina; hún samþykkir i árs-
lok 1952 að kjósa skilanefnd
til að slita hlutafélaginu Hær-
ingi h/f.
Framtið Hærings er vinsælt
umræðuefni; er hægt að
breyta honum i flutningaskip,
eöa á að selja hann i þvi
ástandi sem hann er? Jónas