Sjómannablaðið Víkingur - 01.12.2002, Side 29

V
Svalbakur EA 2 að veiðum.
hrjáð hann um hríð. Við sitjurn heima
hjá Gunnari og konu hans, Gróu Eyjólfs-
dóttur.
Eins og inngangurinn segir til um voru
þeir bræður aldir upp við sjósókn og
fóru snemma að sækja sjóinn.
^Ætli við höfum ekki lært áralagið með
móðurmjólkinni,” segir Porsteinn en
Gunnar og Gísli draga úr þessum full-
yrðingum og segja að það sé nú heldur
djúpt í árinni tekið hjá Þorsteini. Hins
vegar sé það rétt að allir hafi þeir mjög
ungir byrjað að róa með föður sínum og
Bjarna Stefánssyni á Stóru-Vatnsleysu. Á
heimilinu hafi allir þurft að taka þátt í
störfum til sjós og lands.
„Við höfum allir verið þetta átta, níu
ára þegar við fórum að róa að staðaldri,”
segja þeir. En það þurfti að gera annað á
heimilinu en róa og meðal annars að
rnjólka kýrnar sem þótti heldur leiðin-
legra. Gunnar segist alltaf hafa leiðst að
mjólka og þyki enn í dag kýr ljót og leið-
inleg dýr. „Ég vildi skipta á kúnum og
köttum sem eru miklu skemmtilegri,”
segir hann og hinir hlæja að endurminn-
ingunni.
-Það hefur þá legið beinast við að þið
færuð í Stýrimannaskólann og aldrei
neitt annað komið til greina?
„Á þessum árum var nú ekki mikið
annað í boði. Það þótti líka ágætt próf að
ljúka Stýrimannaskólanum og leggja fyrir
sig sjómennsku,” segja þeir. „Annars var
það móðir okkar sem lagði mesta áherslu
á það að við færum í Stýrimannskólann
og sagði það eitt sinn að hún ætlaði að
lifa það að sjá okkur alla ljúka þaðan
námi.”
Móður þeirra varð ekki að ósk sinni
því hún lést tæplega fimmtug að aldri
árið 1939, ári áður en elsti sonurinn, Sæ-
mundur lauk prófi. Faðir þeirra lifði það
að sjá fimm af sjö sonum ljúka skólanum
og átti meira að segja eftir að vera háseti
hjá einum þeirra.
Hafa lifað tímana tvenna
Þeir bræður hafa lifað tímana tvenna í
sjómennsku, allt frá árabátum og að
skuttogurum.
- Finnst ykkur ungtfólk í dag skynja
þœrframfarir sem hafa orðið í þjóðfélag-
inu eftir seinni heimstyrjöld?
„Nei, biddu fyrir þér. Ég var við rnessu
í Kálfatjarnarkirkju fyrir tveimur árum.
Þar hélt þingmaður Suðurnesja ræðu og
fjallaði urn framfarir á þeirri öld sem var
að líða. Hann fullyrti að það væri hugvit
og menntun sem skilað hefði íslensku
þjóðinni mestu á 20. öld,” segir Gunnar.
„Ég hef aldrei heyrt aðra eins vitleysu.
Það voru sjómenn og fiskverkafólk sem
skilaði mestum fjármunum i þjóðarbúið.
Þeirra vinna lagði grunninn að því þjóð-
félagi sem við búum í dag og afrakstur
hennar var meðal annars notaður til þess
að borga fyrir menntun þeirra kynslóða
sem á eftir koma. Mér fannst ótrúlegt að
heyra þetta frá manni úr kjördæmi þar
sem allir höfðu alist upp við sjósókn öld-
um saman.”
Gísli og Þorsteinn taka undir þetta og
bæta við að þjóðin lifi ekki af hlutabréf-
um og tækni ef enginn er fiskurinn.
Sjómannablaðið Víkingur - 29