Sjómannablaðið Víkingur - 01.12.2002, Blaðsíða 31

stofnunar þar sem hann starfaði til sjö-
tugs.
Þorsteinn lauk sínunr líka sínum sjó-
mannsferli hjá Hafrannsóknunarstofnun.
Hann hætti 1989, 69 ára gamall vegna
veikinda, en hafði þá verið hjá Hafró í 10
ár.
Gísli var komin á bátana á sjötta ára-
tugnum og var meðal annars á
humartrolli. Hann byrjaði að vinna hjá
Siglingamálastofnun árið 1975 og var þar
til hann hætti störfum vegna aldurs.
Auðun átti ríflega 30 ára feril sem
togarskipstjóri. Fyrst á síðutogurum og
síðar á skuttogurum. Hann fór mikið á
milli skipa og var fengin til að koma
ungum skipstjórum af stað með ný skip.
Hann var á togurum þar til hann hætti
störfum.
Sæmundur var skipstjóri til dauðadags
og síðustu árin hjá Hafrannsóknarstofn-
un.
Bræðurnir voru hættir á fiskiskipum
þegar kvótakerfið kom á en hafa skoðun
á framkvæmd þess. Gísli nefnir að nú sé
Eimskipafélagið orðið stærsta útgerðar-
fyrirtækið með því að eignast hluti í rót-
grónum útgerðarfyrirtækjum. „Nú er
flutningafyrirtæki komið í togaraútgerð
líka sem engann hefði órað fyrir,” segir
hann. Þorsteinn og Gunnar benda einnig
á að með tilkomu kvótakerfisins hafi
fjármunir safnast á fáar hendur.
Aðspurðir segjast þeir allir vera fegnir
að hafa sloppið við að vera skipstjórar í
þessu kerfi. „Nema maður hefði lent hjá
fyrirtæki með nægan kvóta,” segir Gísli.
Fimmtán jól á sjó
Þessir fimm bræður eiga fjölda afkom-
enda en enginn þeirra hefur fetað í fót-
spor þeirra. Þeir segjast ekki beinlínis
hafa komið í veg fyrir að synirnir hafi
lagt sjómennsku fyrir sig en ekki hvatt
þá til þess.
„Flestir ef ekki allir okkar synir sóttu
sjó meðan þeir voru í skóla. Þeirra kyn-
slóð hafði aðrar áherslur og betri tæki-
færi til að ganga menntaveginn,” segja
þeir.
Togaramennskan var og er ekkert
sældarlíf þótt ýmislegt hafi breyst til
batnaðar. Á skipstjórnarárum þeirra voru
þeir langdvölum að heiman og Gróa,
kona Gunnars, rifjar upp að fyrstu nítján
búskaparár þeirra Gunnars hafi hann að-
eins verið heima fern jól. Það þótti bara
sjálfsagt að vera á fiskeríi um jól og ára-
mót.
„Sumir útgerðarmenn lögðu gífurlega
áherslu á að koma skipum sínum úl fyrir
jólin,” segir Þorsteinn. „Ég man eftir
einu tilfelli þar sem við létum úr höfn á
aðfangadagsmorgun til þess eins að sigla
suður að Keflavík þar sem við þurftum
að liggja í vari fram á annan í jólunr. Þá
gátum við barist vestur við illan leik og
vorum þar í vari fram á nýár.” Að halda
togurum úti yfir jól og/eða áramót tíðk-
aðist langt fram á níunda áratuginn, þótt
þeim skipum hafi smátt og smátt fækkað
sem haldið var svo stíft úti.
„Ástæðan fyrir þessu var einfaldlega
sú að þessir togarar seldu aflann á mark-
aði í Bretlandi eða Þýskalandi. í janúar
var lítið framboð af fiski á mörkuðunum
og því líkur á hámarksverði fyrir aflann,”
segir Gunnar. Fjarvistir þeirra frá heimil-
um voru meiri og minni allt árið um
kring. Gróa rifjar upp að fjölskyldan hafi
fyrst farið saman í sumarfrí þegar börnin
þeirra tvö voru rúmlega tiu ára gömul.
„Við ferðuðumst um vestur á land og
krakkarnir spurðu mig spjörunum úr en
aldrei pabba sinn. Hann var svo mikið að
heiman að þau kunnu einfaldlega ekki
að hafa hann með. Sama var að segja um
önnur sjómannsheimili,” segir hún.
Sjómaður, jánsmiður
eða trésmiður
Þegar þeir eru spurðir hvort þeir hefðu
kosið annað starf ef þeir mættu byrja
upp á nýtt verða þeir hugsi. Gunnar
svarar fljótt og segist ekki vilja breyta
neinu. „Sjómennskan átti alltaf vel við
mig og ég mundi velja hana aftur,” segir
hann. Gísli hafði byrjað sem ungur mað-
ur sem nemi í járnsmíði en lauk því ekki
og fór á sjó. „Ef aðstæður hefðu verið
aðrar væri ég kannski járnsmiður í dag,”
segir hann. Þorsteinn segist alltaf hafa
haft áhuga á trésmíði. „Ég smíðaði mikið
með pabba þegar ég var krakki heima.
Það hefur alla tíð blundað í mér löngun
til að smíða meira og ég myndi líklega
velja þá leið í dag,” segir hann.
Aðspurður segir Gunnar að þeir hafi
aldrei borið saman bækur sínar á sjó.
„Við vorurn í bullandi samkeppni, hver
með sitt skip. Enginn er annars bróðir í
leik,” segir hann og kímir. -JÁJ
Fisíunarkaður ísíands óskar viðskiytavinum síman og
ödmm [andsmönnum g[eði[egrajó(a og góðs nýs árs.
Pökkum viðskiptin á (iðnu ári
í petta sinn sendum við ekki útjóíakortj og verður
andvirðinu ráðstafað ti( björgunarsveitanna
FISKMARKAÐUR ÍSLANDS
Þjónusta
Nýtt
Fyrirtækið
Mótorvindingar
Raflagnir
Tilboð
Vörulisti
Lutz
dyííw Sortimo kwrcher ^boge
Sjómannablaðið Víkingur - 31