Vikan


Vikan - 10.10.1963, Blaðsíða 47

Vikan - 10.10.1963, Blaðsíða 47
trylltan stríðsdans. Rakt ryklag settist á allt, og þorpið virtist jafnvel enn fátæklegra og frum- stæðara en nokkru sinni. Verano, það er þurrkatímabilið var nú á enda, en við tók invierno, regntímabilið, án þess þó að loft- hitinn tæki nokkrum breyting- um, nema hvað kaldara varð fyr- ir það að ekki sá til sólar. TILHUGALIF._________ Framhald af bls. 21. „Þú hefur gott af þvi að lyfta þér svolítið upp, elskan mín." „Þú varst að fá bréf frá Amer- fku í morgun, sá ég?" sagði Ása Frú Guðriður þreifaði i barm sér, náði i bréfið og rétti dóttur sinni það. Ása las það í flýti: „Mamma min! Ég legg af stað með flugvélinni eftir fjóra daga. Mikið hlakka ég til að sjá þig og systur mína. En eitt ætla ég að biðja þig um, elsku mamma: Þegar ég kem heim, áttu að vera væn við mig og lofa mér að hafa alla mina hentisemi, ekki re'ka neitt á eftir mér eða krítisera mig. Ég hef verið veikur um langt skeið, en er nú albata, samt þarf ég að hafa frið og ró — og ég get ekki að þvi gert, þó að ég sé ekki sá maður, sem þú vildir að ég væri. Þinn Hannes." Ása stóð um stund hugsi, svo hrissti hún höfuðið. „En indælt, mamma, að hann skuli nú 'koma aftur. Mikið hlakka ég til að sjá hann, þegar ég kem heim. Spákonan gaut upp á hana augunum, hún var bersýnilega undir áhrifum áfengis. „Já, það verður mikill gleðidagur — hann er sonur minn, þrátt fyrir allt." XIV. „Við tökum hann Berg í leið- inni," sagði Sigtryggur. „JHann situr frammi hjá Herjólfi og bíl- stjóranum. Þið stelpurnar sitjið hérna aftur í hjá mér, og ég á milli ykkar eins og tyrkneskur soldán!" Hann hló glaðlega og rétti Ásu höndina. „Komdu sæl elskan, nú fer ég inn og þú kemur á eftir, og skelltu svo hurðinni I" Er þau höfðu ekið skamma stund, seildist hann aftur fyrir sig, á sylluna bak við sætin og dró fram gríðarstóran konfekt- kassa. „Á þessu ferðalagi," sagði hann, „munum við njóta lifsins án þess að hugsa nokkuð um línurnar, það er harSbannaS aS megra sig, fyrr en heim er kom- ið aftur! Gerið þið svo vel stelp- ur!" „Ég ifyrir mitt leyti," sagSi Lóa Dalberg og tók þrjá mola úr kassanum, „hef aldrei þurft neilt fyrir linunum aS hafa, ef maSur bara gætir þess að hafa alltaf nóg af góðum elskerum, þá er allt i lagi." „Huþlf' hrefytti kaupsýslu- maðurinn út úr sér. „Þetta er alveg rétt hjá Lóu," sagði sálfræðingurinn og tók fulla lúka sina úr konfektkass- anum. „Og sem betur fer, þá hefur sá siður lagst niður að mestu, hér á landi ,að vera jóm- frú. Eigi aS síður — hafi maSur giftingu i huga, þá tel ég þaS engan galla á kvenmanninum." „Þar neySist ég því miSur til aS vera þér sammála," sagSi kaupsýslumaðurinn af sannfær- ingu. „Auðvitað er ekki fyrir það að synja, aS ég gæti vel hugsaS mér aS losna viS þau ó- þægindi, sem fylgja fyrstu kynn- um viS hreina mey, en á hinn bóginn fyndist mér bölvaS, ef konan mín væri á brúðkaupsnótt- ina að bera mig saman við ein- hvern annan, einhvern gras- asna, sem af tilviljun hefur orðið frumver hennar." „Rétt!" sagði sálfræðingurinn. Veðrið var unaðslegt og hinn risastóri Cadiliac lá þægilega á veginum, enda þótt bílstjórinn æki allhratt. Þau voru aðeins hálfan annan tima upp að Fer- stiklu. „Hér hafSi ég hugsað mér að við fengjum okkur morgunverS," sagSi Sigtryggur Háfells. „Ég átti tal viS kokkinn hérna í gær- dag og vona aS laxinn smakkist ykkur vel." Lóa Dalberg leit á hann rökum aSdáunaraugum: ,;Skyldi það vera munur að ferðast með svona mönnum — mönnum sem eiga nóga peninga og kunna að fara meS þá!" sagSi hún hrifin. „Já, hann er mikill kaupsýslu- maSur hann Sigtryggur," mælti Herjólfur B. Hansson meS mein- fýsnu glotti. „HvaS er annafs verðið á kvenfólki á markaSinum núna, herra stórkaupmaSur?" „ÞaS er skrambi mismunandi," svaraSi Sigtryggur Háfells og lagSi arminn likt og í vinsemd um axlir sálfræSingsins. „Sumar konur eru dýrar og. fyrir þær er ekki alltaf greitt i peningiun, kæri bókabéus." Hann þrýsti Herjólfi aS sér svo fast að sál- fræSingurinn rak upp skræk. „Láttu ekki svona maSur!" sagði hann reiðilega. „Ég er ekki kvenmaður og læt ekki karlmenn faðma mig." „Fyrirgefðu," sagði kaupsýslur maðurinn kurteislega. „Ég ætl- aði ekki aS meiða þig, hélt aS aS þú þyldir svolítiS squ- eeze. — En þú varst aS spyrja um verSiS á kvenfólkinu. Mér er sagt aS þær kosti allt frá nokkrum kjaftshöggum og upp í — segjum eina milljón? Það sagði mér einhver i gær aS hún húsmóSir þin, til dæmis, sé skrambi loSin um lófana og aS 'hún líti fremur hýrt til þín, svona okkar á milli sagt, eða er þaS kannske rétt?" i Framhald l næsta blaði. NYJUNG! -: ^* • • • • • • • • ••^••••••» !>••••••• ••*•*•*•*» PIPARKYÖRNIK GEFUR BETRA BRAGÐ... LILLU KRYDD ER ÁVALT BEZT EFNAGERÐ REYKJAVÍKUR H.F.

x

Vikan

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vikan
https://timarit.is/publication/368

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.