Vikan - 06.12.1973, Síða 78

Tveir
hraöar
Þægitcgt
hliðar-
handfang
Edingar-
góður
mótor
Ars *
ábyrgð é
mögulegum
göllum j
Black & Decker býður uppi á f jölbreytt úrval
af borvélum, stórum og smáum. Sagir —
pússivélar — rafmagnshamrar — vinkil-
skífur — og margt fleira.
Fjölbreytt úrval fylgihluta m. a.
Hjólsög Limgerðisklippa Útsögunarsög
Lóréttur stanrlur Pússikubbur Lóðróttur standur
Ileimsins mest seldu rafmagnsverkfæri.
Bfack&Decker
(JmboAsmenn um land allt.
G. ÞORSTEINSSON S JOHNSON H.F.
v.
Armúla 1 - Simi 8-55-33
Höfuölausi sjómaðurinn.
Elliot O’Donnel var um sextiu
ára skeið frægasti dulvisinda-
maður Stóra-Bretlands og vann
mikið starf á sviði dulvisinda
beggja vegna Atlantshafs.
O’Donnel hitti einu sinni skip-
stjóra að nafni Harding á Hótel
International i San Francisco.
Harding var skipstjóri á verzl-
unarskipi. Hann sagði O’Donnel
sögu af norsku skipi, Squando,
sem O’Donnel taldi einstaka i
sögu siglinganna.
Nokkrum árum áður en Hard-
ing og O’Donnel hittust, hafði
fyrsti stýrimaður á Squandoverið
myrtur að næturlagi, þegar skipið
lá I höfn I San Francisco. Lik
stýrimannsins fannst seinna i
höfninni, höfuðlaust. Sá orðrómur
barst ú$, að skipstjórinn á
Squandoog kona hans hefðu alið á
hatri sinu i garð stýrimannsiris.
Kvöld eitt heföu þau haldið að
honum vini og fyllt hann. Þegar
hann var orðinn ofurölvi, hélt
konan höndum hans meðan mað-
ur hennar hjó af honum höfuðið
með exi. Siöan hentu þau likinu
útbyrðis. Harding skipstjóri var
sannfærður um, að fyrsti stýri-
maður hefði verið elskhugi kon-
unnar og konan hefði af hræðslu
viö að maður hennar kæmist að
þvi, talið honum trú um að stýri-
maðurinn hefði reynt að taka sig
með valdi.
Stuttu eftir morðið var gerð
uppreisn á skipinu og nýi skip-
stjórinn, sem hafði tekið við skip-
inu eftir dráp stýrimannsins, var
drepinn. Orsök uppreisnarinnar
kom aldrei i dagsins ljós, en álitið
var að brotizt hefðu út óeirðir um
borð vegna atburða, sem höfðu
gerzt um borð i skipinu áður, og
stóðu i einhverjum tengslum viö
aöförina að stýrimanninum, sem
hafði verið myrtur. Við þetta
komst óorð á Squando, sem ekki
batnaði við það, að næsti skip-
stjóri fannst myrtur á óskiljan-
legan hátt. Eftirkomendur hans
létu einnig lifið á dularfullan hátt.
Við fjórða dauðsfallið urðu
reimleikarnir um borð i Squando
of miklir til að áhöfnin stæðist þá
og þegar skipið var komið til Bat-
hurst i New Brunswick voriö 1893,
fóru þeir allir samstundis frá
borði og létu ekki sjá sig meira.
Reynt var að útvega nýja áhöfn,
en það tókst ekki, og Squando lá
lengi við akkeri. Loks bárust
norska konsúlnum til eyrna frá-
sögur af reimleiknum og hann
fyrirskipaði rannsókn málsins.
Hann fékk tvo vaska og kjark-
mikla sjómenn til liðs við sig og
lét þá halda vörð i skipinu um
nætur og gefa öllu, sem fyrir
kæmi, nánar gætur. Ef einhver
hefði þar brögö i frammi og
fremdi þar draugagang, átti að
handtaka hann samstundis.
Mennirnir tveir reru út i
Squando, þar sem þaö lá viö akk-
eri, og hófu næturvökuna i skip-
stjórakáetunni um niuleytið um
kvöldið. Klukkan varð tiu og ekk-
ert gerðist. Mennirnir tveir voru
farnir að draga reimleikasögurn-
ar i efa, þegar þeir heyrðu allt i
einu undarleg hljóð ofan af þilfar-
inu. Þeir hlupu þangað upp og
komu að öllu i megnustu óreiöu.
Þegar þeir komu um borð I skipið,
hafði allt verið i röð og reglu. Nú
lágu seglin, reiðarnir og tunnur út
um allt á þilfarinu, en engan var
þar að sjá, sem valdur gæti verið
að þessu. Mennirnir hristu höfuð-
in og gengu aftur niður I káetuna
og bjuggust til að vera þar um
nóttina.
Þeir höfðu ekki sofið lengi, þeg-
ar þeir vöknuðu báðir við að ein-
hver togaði i skyrtuermar þeirra.
En þegar -þeir settust upp, var
engan að sjá. En þetta var ekki
allt! Um leið og þeir stigu fram úr
kojunum, struku ósýnilegar kald-
ar hendur yfir andlit þeirra og hol
rödd hvislaði utan úr myrkrinu:
— Hverfið frá boröi, hverfið
þegar frá borði!
Nú voru mennirnir sannfærðir
um, að þeir hefðu komizt i snert-
ingu viö hið yfirnájttúrlega og á-
kváðu að yfirgefa skipið. Þegar
þeir hlupu upp stigann úr káet-
unni upp á þilfarið, heyröu þeir
braka i stiganum að baki sér.
Þeir sneru sér við til að aðgæta
hvað það væri. t tungsljósinu sáu
þeir höfuðlausa veru fylgja sér
eftir. Mennirnir tveir flýöu úr
skipinu frá sér af hræöslu.
Næstu nótt voru aðrir tveir
menn fengnir til þess að halda
vörð i skipinu, en þeir flýöu einnig
frávita af hræðslu. Þetta endur-
tók sig hvað eftir annað, þangað
til enginn þorði að fara um borð i
Squando eftir aö skyggja
tók.Loksins gáfust menn upp á
þessu og seldu Squando.meö höf-
uðlausa sjómanninum og öllu
saman, til niðurrifs.
Hillingar
Saga um undarlega sýn, sem
fjöldi manna, kvenna og barna
gat vitnað um að sjá, gerðist i
New Haven, hafnarbæ Connecti-
cuts. 1 bók sinni „Magnalia
Christi Americana” segir prest-
-urinn Cotton Mather frá atburði,
sem gerðist i janúarmánuði árið
1647:
„Við hér i New Haven höfum
orðið fyrir miklum áföllum, bæði i
iðnaði og verzlun, og til þess að
reyna að bæta úr þvi, ákváðum
við að byggja 150 tonna skip,
ferma það og senda til Englands.
Þessi fagri farkostur lét úr höfn,
mannaður beztu og hugrökkustu
mönnunum i bænum okkar, en
hver mánuðurinn á fætur öörum
leið, án þess að við fengjum
nokkrár fréttir af komu þeirra til
Englands. Það olli okkur miklum
vonbrigöum, þangað til við sáum
skipið nálgast höfnina á móti
vindinum kvöld eitt undir sólar-
lag. Meöal okkar var séra Pier-
pont, sem haföi veriö kallaður á
staðinn tij þess að lofa Herrann
fyrir þetta undur. Og börnin hróp-
uðu upp yfir sig: „Þarna kemur
fleyið okkar”. Þegar skipið átti
ekki nema steinsnar ófariö að
hafnargarðinum, var eins og
stórmastrinu væri feykt burt; þar
á eftir messamastrinu, og loks
hreif vindurinn formastriö. Beint
frammi fyrir okkur lagðist skipið
á hliðina og hvarf algerlega i
reykskýi. Við skildum þetta sem
tákn þess, aö skipið okkar hefði
82 VIKAN 49. TBL.