Vorið - 01.03.1963, Blaðsíða 11

í ÆVINTÝRALEIT
MEÐ FLUGFÉLAGI ÍSLANDS
Frásögn Einars Haraldssonar, sem hlauf fyrstu verðlaun í ritgerðasamkeppni
Vorsins og F. I. — Ljósmyndir með ferðasögunni tók Sveinn Sæmundsson,
blaðafulltrúi.
Eftir þessi stuttu kynni mín af tveim
borgum í Noregi og landslaginu þar,
gæti ég vel hugsað mér að setjast þar að.
En því var ekki að fagna. Við héldum
stöðugt áfram til Kaupmannahafnar.
Flugvélin geystist um himinhvolfið og
flaug nú inn í stóran skýjaflóka en inni í
flugvélinni sátum við farþegarnir í þægi-
legum sætum og létum flugfreyj urnar
stjana við okkur. Ég fann að vélin var
að lækka flugið, það var merki þess að
við værum komin yfir Kaupmannahöfn.
Þar sem mjög lágskýjað var sáum við
ekkert af heimsborginni miklu fyrr en
vélin renndi sér niður á Kastrupflug-
völlinn.
Eftir að vera húin að fara alls konar
krókaleiðir komumst við loks að geysi-
stórri flugstöð. Við kvöddum flugfreyj-
urnar með söknuði og gengum út í aus-
andi rigningu. Ekki heilsaði Kaup-
mannahöfn fallega. En það var ekkert
við því að gera, bara hneppa að sér
frakkanum og ganga inn í flugstöðina.
Tollgæzluna annaðist ung stúlka og
spurði aðeins hvort ég hefði nokkuð
afengi eða sígarettur. Ég kvað nei við,
°g var mér svo hleypt í gegn ásamt
Sveini, Kollý og Grími.
Ég fór að litast um í flugstöðinni og
fannst mér hún að sönnu ævintýralega
stór og nýtízkuleg. Sveinn tók nú for-
ustuna og leiddi okkur að skrifstofu
F. í. Þar hittum við Svein Kristinsson,
Einar Pálsson starfsmann hjá F. I. og
skrifstofustj óra F. í. Birgi Þorgilsson.
Eftir að allir höfðu heilsast fór Birgir
með okkur að veitingasölu og gaf Kollý
og mér Coke, en karlmennirnir fengu
bjór.
Við kvöddum nú Birgi, en áður en
við fórum bauð hann okkur til kvöld-
verðar í Tívolí. Sveinn náði í leigubíl
og við settumst inn og keyrðum áleiðis
inn í miðborgina. Sveinn fræddi mig
á leiðinni um að Kastrup stæði á eyju
sem heitir Amager. Hótelið sem við
bjuggum á hét Grand Hotel og stendur
við Vesterbrogade rétt við aðaljárn-
hrautarstöðina. Sveinn stóð í nokkru
þrefi við afgreiðslumennina út af her-
bergjunum, vegna þess að misskilningur
hafði orðið út af pöntuninni. En það
bjargaðist vegna lipurðar afgreiðslu-
mannsins. Við fórum nú upp á herbergin
til að þvo af okkur ferðarykið.
Eftir nokkurn tíma komum við öll
saman aftur niðri í afgreiðslunni. Þar
VORIÐ 7