Vorið - 01.03.1963, Blaðsíða 46

gúmmíið' og brúðuna.) Elsku krúttið
mitt. Svona eru þessir karlmenn,
óttalegir dónar. Ég skal áldrei, aldrei
gifta mig.
KÓNGUR: Jæja, kannske maður fái þá
loksins einhvern frið við krossgátuna.
1. HIRÐMEY: Já, og nú verður friður
í ríkinu.
TJALDIÐ.
Hjörtur Hjálmarsson.
VORIÐ STÆKKAR
Eins og þið sjóið, hefur Vorið stækkoð um 8 síður og verður svo ófram að
hverf hefti verður 48 siður í stað 40 óður. Með þessu verður hægt að gera ritið
fjölbreyttara en ella. En þrótt fyrir þessa stækkun og þrótt fyrir aukinn útgófu-
kostnað verður úskriftargjaldið AÐEINS 45 KRÓNUR. Við vonum, að þessi stækk-
un mælist vel fyrir. En minnist þess, kæru óskrifendur, þegar þið sendið greiðslu,
að óskriftargjald Vorsins 1963 er FJÖRUTÍU OG FIMM KRÓNUR.
VERÐLAUNAKEPPNI
Með þessu hefti hefst verðlaunaþraut, sem heldur ófram í tveimur næstu
heftum. í hverju hefti birtast fimm gótur, sem þið eigið að reyna að róða, alls
15 gótur. — Veitt verða bókaverðlaun fyrir hvern einstakan kafla, alls þrenn
verðlaun. En berist fleiri en ein rétt róðning, verður dregið um verðlaunin.
Hér koma svo fimm fyrstu góturnar:
1. Hvað er það, sem fæðu fær
feykilega neðan í sig?
Upp úr sér það öllu slær,
er sú gútan breytileg.
2. Hvað er það, sem gengur á höfð-
inu um allt land?
3. í góðu lagi ef ég er
ég get þína mynd þér sýnt.
en er gagnsær eins og gler,
ef engu væri á bak mér klínt.
4. Ingimundur og hans hundur
sótu bóðir og ótu.
Nú nefndi ég hundinn,
og gettu mina gótu.
5. Konungar og klerkar, rikir og fó-
tækir hafa neytt þess, þó hefur
það aldrci verið ó borð borið.
Hér lýkur fyrsta þætti verðlaunaþrautarinnar.
42 VORIÐ