Vorið - 01.03.1963, Síða 15
vörpur. Við önduðum léttara þegar við
komum út og liéldum áfram að skoða
dýrin. En ég gat ekki látið vera að hugsa
um hve raunalegt það væri fyrir þessi
villtu skógardýr að vandra þarna um í
þröngum búrum.
A hringlaga svæði með gryfju í kring
höfðust fílarnir við. Þessi heljarmiklu
dýr settu framfæturna upp á gryfjubarm
og réttu ranann til áhorfenda eftir sæl-
gæti.
Næst fórum við og litum á birnina,
fyrir þá höfðu verið útbúnir klettar og
komið fyrir svolitlu vatni. Og birnan
bar ungann sinn á hakinuoghentihonum
í vatnið, en sá stutti klifraði upp úr og
aftur upp á bakið á mömmu sinni.
Sæljónin voru að ég held skemmtileg-
ustu dýrin í garðinum, þau voru svo
spræk og fjörug. Þegar einn af starfs-
mönnum dýragarðsins henti til þeirra
fiski stukku þau upp í loftið og gripu
hann með frábærri leikni. Þau risu jafn-
vel upp á hreyfana og komu að girðing-
unni til að fá meira, þarna voru líka
selir og mörgæsir. Mörgæsirnar voru
mjög skemmtilegar þar sem þær spíg-
sporuðu um með spekingssvip og veif-
uðu litlu vængstubbunum. Sveinn tók
margar myndir af okkur krökkunum
með ýmis dýr í baksýn.
Áður en við fórum út litum við á
litlu apana. Þeir voru í stórum búrum
og í þeim voru klettar og rólur og fleira.
Gaman var að sjá hve sprell-fjörugir
og kattliðugir þeir voru. Við horfðum
lengi á leik apanna.
Síðan gengum við í hægðum okkar
aftur inn í miðborgina. Á leiðinni hentu
Sveinn og Grímur okkur krökkunum á
Grímur Engilbcrts, ritstjóri Æskunnor og
Einar, myndin er tekin í Bergen.
ýmsa merka staði. Við gengum yfir
Kongens Nytorv niður á Langeline. Við
skoðuðum Amalíuhorg (konungssetrið)
í leiðinni og Sveinn tók myndir af líf-
vörðunum. Einmitt um leið og Sveinn
ætlaði að smélla mynd á einn vörðinn
kom liann allt í einu vaðandi á móti
okkur, ég varð dauðhræddur, en sá svo
að þetta var aðeins venjuleg varðganga.
Við héldum áfram og komum brátt
að styttunni fögru af Gefjun og uxunum
fjórum. Við staðnæmdumst við þetta
fagra listaverk. Svo gengum við eftir
Langeline sem er nokkurs konar
skemmtigöngu staður sem liggur niður
við sjó. Við nutum góða veðursins og
fegurðarinnar í ríkum mæli. Á sjónum
sigldu alls konar skemmtibátar og segl-
skútur, vélknúnir róðrarbátar og svo
stórar ferjur. Við bryggju í grenndinni
lá íslenzkl skip, Dísarfell. Eftir að hafa
VQRHP 11